Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google

Όταν δεν μετέχεις στο τραπέζι, τότε μάλλον θα είσαι στο μενού, λέει μια παλιά ρήση. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση έλειπε και από αυτό το τραπέζι της τριμερούς συνάντησης Τραμπ – Σι – Πούτιν, όπου κάτι μαγειρεύτηκε, αλλά δεν μαθεύτηκε ή δεν θα μαθευτεί σύντομα. Ό,τι και να ’ναι αυτό, σίγουρα δεν θα είναι καλό ούτε για την Ευρώπη, ούτε πολύ περισσότερο για την Ουκρανία.

Και το ερώτημα που πηγαινοέρχεται χρόνια τώρα είναι πώς αλήθεια ξέπεσε το κύρος της Ε.Ε. στο παγκόσμιο σκηνικό. Τι φταίει που σταδιακά περνάει στο περιθώριο η Ευρώπη των 450 εκατομμυρίων κατοίκων και αμφισβητείται πλέον η οικονομική της ισχύς, η αμυντική της επάρκεια, η ανταγωνιστικότητα των προϊόντων της και η θέση της στις ραγδαίες εξελίξεις στην ψηφιακή εποχή, όπου πρωταγωνίστρια είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη, όπου οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες τεχνολογίας τρέχουν ασθμαίνουσες και σε απόσταση από τους παγκόσμιους πρωταγωνιστές που είναι οι ΗΠΑ και η Κίνα.

Η εύκολη εξήγηση είναι πως εδώ και χρόνια λείπουν από την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή μεγάλες προσωπικότητες με όραμα και εκτόπισμα. Όσο κι αν αυτό εμπεριέχει κάποιες αλήθειες, το μεγαλύτερο πρόβλημα, κατά την άποψή μου, είναι πως αυτό που καταφέραμε μετά από δεκαετίες είναι να φτιάξουμε μια σύγχρονη Βαβέλ, όπου οι 27 ηγέτες χρησιμοποιούν διαφορετικές γλώσσες και για το μόνο που νοιάζονται είναι πώς θα επωφεληθούν περισσότερο από τους άλλους από την κάθε απόφαση, που πάντα είναι προϊόν εξαντλητικών διαπραγματεύσεων και συμβιβασμών.

Ένας δυσκίνητος γραφειοκρατικός γίγαντας που για να πάρει ακόμα και τις πιο ασήμαντες και χωρίς οικονομικό κόστος αποφάσεις χρειάζεται χρόνια. Πολύτιμος χαμένος χρόνος, τον οποίο εκμεταλλεύονται οι βασικοί ανταγωνιστές στην παγκόσμια σκηνή που ενεργούν άμεσα, ευέλικτα και γρήγορα με αποφάσεις των ηγετών τους. Κι είναι λάθος να θεωρούμε πως οι δημοκρατικές διαδικασίες στους κόλπους της Ε.Ε. και οι θεσμοί φταίνε που το καράβι είναι δυσκίνητο και δεν στρίβει εύκολα.

Οι εθνικοί κομματικοί ανταγωνισμοί, η ασυνεννοησία στα βασικά και τα πολιτικά μίση και πάθη σε κάθε χώρα ξεχωριστά είναι που αναγκάζουν τους ηγέτες των κυβερνήσεων να μη βλέπουν το συνολικό καλό της Ε.Ε., αλλά μόνο το στενό εθνικό συμφέρον. Και στη βάση αυτή διαμορφώνονται οι ισορροπίες, οι συμμαχίες και οι πολιτικές φιλίες κατά περίπτωση, αλλά και οι διαχωρισμοί ανάμεσα σε Βόρειους και Νότιους, σε πλούσιους και φτωχούς, σε μεγάλους και μικρούς.

Δεν ξέρω αν ο κάθε Τραμπ, ο κάθε Βανς και ο κάθε Πούτιν θα μπορούσαν να μιλούν τόσο απαξιωτικά για την Ευρώπη αν είχαν απέναντί τους έναν Κολ, έναν Μιτεράν και μια Θάτσερ. Δεν ξέρω αν με τέτοια ευκολία μέσα σε μια στιγμή θα μπορούσαν να επιβάλουν δασμούς στα ευρωπαϊκά προϊόντα χωρίς καμιά αντίδραση κι αν θα τους υποτιμούσαν σε τέτοια βαθμό στις γεωπολιτικές εξελίξεις.

Ναι, όταν έχεις απέναντί σου τέτοιες αυταρχικές προσωπικότητες όπως οι τρεις του Πεκίνου, οι οποίοι μάλιστα δεν φημίζονται και πολύ για τις δημοκρατικές αρχές τους, αυτό από μόνο του είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Όμως οι Ευρωπαίοι ηγέτες, ακόμα και τώρα, πρέπει να αντιληφθούν πως η Ε.Ε. είναι πολύ μεγάλη δύναμη και δεν μπορεί κανείς να την υποτιμά ούτε στο οικονομικό πεδίο, ούτε στις στρατιωτικές της δυνατότητες, αλλά ούτε και ιστορικά. Είναι πολύ μεγάλη για να βυθιστεί στην απαξίωση που επιδιώκουν οι όψιμοι αντίπαλοί της. Αρκεί οι πολίτες που έχουν πιστέψει στο όραμα της Ενωμένης Ευρώπης να επιλέγουν ηγέτες που πιστεύουν στην Ευρώπη και δεν έχουν στόχο τους να τη διαλύσουν με κάθε τρόπο.

Και είναι, δυστυχώς, πολλοί τέτοιοι στην ευρωπαϊκή πολιτική πραγματικότητα, κυρίως από την εθνικιστική λαϊκιστική ακροδεξιά και την ακροαριστερά που διεκδικούν με σοβαρές πιθανότητες να βρεθούν σε θέσεις ευθύνης για να αλλάξουν τις ισορροπίες στους κόλπους της Ε.Ε. και να ρίξουν νερό στον μύλο του Πούτιν και του Τραμπ, που έχουν στόχο τους τη διάλυση της Ε.Ε. επιδεικνύοντας αλλά και απειλώντας ανερυθρίαστα με κάθε ευκαιρία το πόσο προηγμένοι είναι στρατιωτικά και πυρηνικά έναντι των Ευρωπαίων.

Και γι’ αυτό φρονώ πως οι Ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να αντιληφθούν εγκαίρως τη δύναμη που έχουν με την ψήφο τους για να μην αφήσουν να υλοποιηθούν τα σχέδια των αντιευρωπαϊστών εντός και εκτός Ευρώπης. Γιατί μετά την απομάκρυνση από την κάλπη ουδέν λάθος αναγνωρίζεται!