Όταν η 25χρονη Τζεν Σιέρα μετακόμισε από την Ατλάντα στη Νέα Υόρκη το 2022, δεν γνώριζε ότι υπάρχουν διαμερίσματα προς ενοικίαση με περισσότερα από ένα δωμάτια, αλλά χωρίς σαλόνι. «Για μένα, αυτό μοιάζει με στούντιο. Το να υπάρχουν υπνοδωμάτια αλλά όχι σαλόνι είναι κάτι που δεν είχα φανταστεί ποτέ. Δεν είχα ξαναδεί κάτι παρόμοιο», αναφέρει η ίδια.
Αν και ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένη για τη μετακόμισή της στη Νέα Υόρκη, σύντομα η Σιέρα συνειδητοποίησε πόσο υψηλό είναι το κόστος ενοικίασης ενός διαμερίσματος με βασικές ανέσεις στο κέντρο του Μανχάταν. «Ήταν κάπως ειρωνικό να βλέπω στον πίνακα που είχα φτιάξει στο Pinterest για το πώς φανταζόμουν τη ζωή μου και να το συγκρίνω με αυτό που τελικά επέλεξα», λέει η Σιέρα, η οποία εργάζεται ως οικονομική αναλύτρια.
Στην αρχή, μαζί με μια φίλη της, νοίκιασαν ένα διαμέρισμα τύπου «one-bedroom flex» στην περιοχή Hell’s Kitchen, το οποίο διέθετε ένα μικρό σαλόνι. Έναν χρόνο αργότερα, αναζητώντας κάτι καλύτερο με έναν συνάδελφό της, αποφάσισε να μετακομίσει στο Queens, μια πιο οικονομική περιοχή σε σύγκριση με το Μανχάταν. Εκεί βρήκαν ένα διαμέρισμα με ρυθμιζόμενο ενοίκιο, δηλαδή με περιορισμένες αυξήσεις βάσει νόμου, με κόστος περίπου 3.700 δολάρια τον μήνα και πολύ καλή πρόσβαση στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Η διαδικασία εύρεσης κατοικίας αποδείχθηκε απαιτητική, καθώς οι διαθέσιμες επιλογές ήταν περιορισμένες και οι τιμές συχνά «παραπλανητικές», σύμφωνα με την ίδια. Το καλοκαίρι, που θεωρείται η πιο ανταγωνιστική περίοδος για ενοικιάσεις, πολλές αγγελίες παρουσίαζαν προσωρινές εκπτώσεις, όπως δωρεάν ενοικίαση για κάποιους μήνες, με αποτέλεσμα τα διαμερίσματα να φαίνονται φθηνότερα απ’ ό,τι πραγματικά ήταν. Τελικά, κατέληξε στο σημερινό της διαμέρισμα, το οποίο δεν διαθέτει σαλόνι.
Όσον αφορά τη φιλοξενία, η Σιέρα προτιμά μικρές και πιο προσωπικές συναντήσεις, καλώντας έναν ή δύο φίλους της στο σπίτι. Μαζί με τη συγκάτοικό της έχουν διαμορφώσει έναν πάγκο στην είσοδο ώστε να λειτουργεί ως επιπλέον καθιστικό, ενώ έχουν προσθέσει και ένα μικρό τραπέζι με δύο καρέκλες, που καλύπτει τις βασικές τους ανάγκες για επισκέψεις. Το κτίριο διαθέτει επίσης κοινόχρηστους χώρους αναψυχής, τους οποίους χρησιμοποιεί κατά καιρούς για να παρακολουθεί τηλεόραση με φίλους. Οι χώροι αυτοί μπορούν να ενοικιαστούν και ιδιωτικά, με κόστος που φτάνει έως και τα 200 δολάρια την ώρα, σύμφωνα με το Reuters.
Παρότι το ενοίκιο που πληρώνει σήμερα είναι περίπου στο ίδιο επίπεδο με εκείνο του προηγούμενου διαμερίσματος, παρόλο που δεν υπάρχει σαλόνι, η ίδια θεωρεί ότι το νέο της σπίτι είναι σαφώς καλύτερο. Το κτίριο προσφέρει αναβαθμισμένες παροχές, όπως πλυντήριο ρούχων μέσα στο διαμέρισμα, πλήρως εξοπλισμένο γυμναστήριο, υπηρεσία θυρωρού και ειδικό χώρο για σκύλους. Για τον λόγο αυτό, επιλέγει προς το παρόν να παραμείνει εκεί.
Η γενική τάση
Σύμφωνα με μελέτη του 2026 από την πλατφόρμα ενοικίασης δωματίων SpareRoom, ο αριθμός των κοινόχρηστων διαμερισμάτων χωρίς σαλόνι στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει σχεδόν τριπλασιαστεί σε σύγκριση με πέντε χρόνια πριν. Παράλληλα, το 2025 τα άτομα κάτω των 35 ετών αποτελούσαν περίπου το 60% των χρηστών της πλατφόρμας που αναζητούσαν συγκατοίκηση.
Ο διευθυντής επικοινωνίας της SpareRoom, Ματ Χάτσινσον, δήλωσε στο Reuters ότι ορισμένοι συγκάτοικοι «επιλέγουν να μετατρέψουν ένα υπνοδωμάτιο σε χώρο καθιστικού και να χρησιμοποιήσουν το υπόλοιπο αποκλειστικά για ύπνο, με στόχο τη μείωση του ενοικίου».
«Αυτή η πρακτική συνδέεται κυρίως με τη σημαντική αύξηση των ενοικίων. Στις περισσότερες μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ, τα ενοίκια έχουν φτάσει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα τον τελευταίο χρόνο, γεγονός που καθιστά τη συγκατοίκηση μία από τις πιο οικονομικές λύσεις στέγασης», όπως εξηγεί. Παράλληλα, επισημαίνει και τον κοινωνικό ρόλο της συγκατοίκησης, καθώς η κοινή καθημερινότητα συμβάλλει στη δημιουργία και ενίσχυση σχέσεων μεταξύ των ενοίκων.
Ο πιστοποιημένος οικονομικός σύμβουλος Άντριου Χουίν, με έδρα το Κονέκτικατ, επισημαίνει ότι η άνοδος του κόστους στέγασης οδηγεί πολλούς νέους ενοικιαστές να επανεξετάσουν τις ανάγκες τους ως προς τον διαθέσιμο χώρο. Όπως εξηγεί, μετά την πανδημία το κόστος κατασκευής και κατοικίας έχει αυξηθεί, με αποτέλεσμα οι κατασκευαστές «να δίνουν προτεραιότητα στη δημιουργία υπνοδωματίων προς ενοικίαση, περιορίζοντας τους κοινόχρηστους χώρους, ώστε να διασφαλίζεται η οικονομική βιωσιμότητα των κατοικιών».
Για τους νέους ενοικιαστές που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση, ο Χουίν τονίζει τη σημασία του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Προτείνει να καθορίζεται αρχικά ένας σαφής στόχος και στη συνέχεια να διαμορφώνεται ένα συγκεκριμένο σχέδιο για την επίτευξή του, είτε αυτό αφορά την αποπληρωμή χρεών, τη δημιουργία αποταμιεύσεων ή την προετοιμασία για την αγορά κατοικίας.
Η αυξημένη πίεση στο κόστος στέγασης οδηγεί σε πιο εναλλακτικές μορφές κατοικίας. Η διαμονή σε διαμερίσματα χωρίς σαλόνι αποτελεί πλέον μια συχνότερη επιλογή για τη μείωση εξόδων. Αν και αρχικά η Σιέρα δεν θεωρούσε ρεαλιστική μια τέτοια λύση, η συνεχής άνοδος των ενοικίων έχει καταστήσει αυτές τις διαρρυθμίσεις ολοένα και πιο συνηθισμένες.
Διαβάστε ακόμη
Καταιγίδα κατασχέσεων από την εφορία για τα χρέη (πίνακας)
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.