Εν μέσω της «Χρυσής Εβδομάδας» στην Κίνα, μία από τις σημαντικότερες περιόδους αργιών στη χώρα στο επίκεντρο βρίσκεται μια ευρύτερη συζήτηση για τις εργασιακές συνθήκες στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου. Χιλιάδες εργαζόμενοι εκφράζουν μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης την αντίθεσή τους στην πρακτική αρκετών επιχειρήσεων να επιβάλλουν εργασία τα Σαββατοκύριακα πριν ή μετά τις επίσημες αργίες, προκειμένου να καλυφθούν οι εργάσιμες ημέρες που χάνονται εξαιτίας των διακοπών.
Η δυσαρέσκεια δεν αφορά πλέον αποκλειστικά στα εξαντλητικά ωράρια, στις χαμηλές αμοιβές και στην περιορισμένη προστασία των εργαζομένων. Σύμφωνα με το Reuters, αρκετοί εργαζόμενοι επιχειρούν πλέον να αξιοποιήσουν και την καταναλωτική τους δύναμη ως μοχλό πίεσης, καλώντας σε μποϊκοτάζ εταιρειών που δεν παρέχουν δύο ημέρες ανάπαυσης την εβδομάδα.
Στην κινεζική πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Weibo, η θεματική με τίτλο «οι φωνές κατά της αναπλήρωσης των αργιών δεν μπορούν να αγνοηθούν» έχει καταγράψει περίπου 360 εκατ. προβολές και περισσότερες από 120.000 συζητήσεις. «Δεν θα ταξιδέψω, δεν θα παραγγείλω φαγητό και δεν θα πάρω ταξί. Δεν θα κάνω καμία καταναλωτική δαπάνη στη διάρκεια αυτών των τεχνητά δημιουργημένων αργιών», ανέφερε στο Reuters η 27χρονη Σούζι Λι, η οποία εργάζεται στον τουριστικό κλάδο.
Στο μικροσκόπιο το εργασιακό μοντέλο
Η αντιπαράθεση για τις αργίες αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου κύματος εργασιακής δυσαρέσκειας στην Κίνα. Αναλυτές αποδίδουν την αυξανόμενη πίεση που δέχονται οι εργαζόμενοι στο εξαγωγικό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας και στον σκληρό ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων για περιορισμό του κόστους και των τιμών. Οι συνθήκες αυτές μεταφράζονται σε μικρότερες αυξήσεις μισθών, λιγότερες ευκαιρίες απασχόλησης και εντονότερη πίεση για υπερωριακή εργασία.
Η αυξανόμενη ένταση αποτυπώνεται πλέον και στις δικαστικές αίθουσες. Σύμφωνα με έκθεση του Ανώτατου Λαϊκού Δικαστηρίου, τα κινεζικά δικαστήρια δέχθηκαν 648.000 εργατικές διαφορές κατά εργοδοτών κατά τους πρώτους εννέα μήνες του 2025, αριθμός αυξημένος κατά 37,5% σε ετήσια βάση.
Ο Μίνγκγουεϊ Λιου, διευθυντής του Κέντρου για την Παγκόσμια Εργασία και Απασχόληση του Πανεπιστημίου Rutgers, εκτιμά ότι πίσω από αυτή την εξέλιξη βρίσκονται βαθύτερες αλλαγές στην κινεζική οικονομία. Όπως επισημαίνει, η άτυπη συμφωνία ανάμεσα σε εργοδότες και εργαζομένους —περισσότερη εργασία με αντάλλαγμα υψηλότερες αποδοχές, επαγγελματική εξέλιξη και μεγαλύτερη ασφάλεια— αρχίζει να εξασθενεί. Οι απαιτήσεις για υπερωριακή απασχόληση εξακολουθούν να υπάρχουν, όμως οι δυνατότητες για μισθολογική αύξηση και επαγγελματική ανέλιξη έχουν περιοριστεί.
Μποϊκοτάζ και αίτημα για «δύο ημέρες ρεπό»
Η νέα μορφή αντίδρασης έγινε περισσότερο εμφανής τους τελευταίους μήνες. Τον Ιούλιο εμφανίστηκε στην πλατφόρμα WeChat εφαρμογή με την ονομασία «Weekend Off Shopping», η οποία επέτρεπε στους χρήστες να ελέγχουν και να αξιολογούν κατά πόσο μία επιχείρηση εξασφάλιζε στους εργαζομένους της πλήρες διήμερο ρεπό.
Η εφαρμογή προσέλκυσε περίπου 150.000 συμμετέχοντες, προτού ανασταλεί από τις κινεζικές αρχές στις αρχές Σεπτεμβρίου, με την αιτιολογία αδιευκρίνιστων κανονιστικών παραβάσεων.
Έκτοτε, οι αναζητήσεις του σχετικού όρου στα κινεζικά κοινωνικά δίκτυα δεν επιστρέφουν αποτελέσματα, ενώ το Weibo ενημερώνει τους χρήστες ότι το συγκεκριμένο περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο «σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους, κανονισμούς και πολιτικές».
Ο Σιάο Τσιανγκ, ιδρυτής του China Digital Times, εκτιμά ότι η αυστηρή λογοκρισία αποτελεί ένδειξη πως οι αρχές αντιμετώπισαν την εφαρμογή ως μια νέα μορφή οργανωμένης κοινωνικής πίεσης.
Παρά την αναστολή της πλατφόρμας, ορισμένες επιχειρήσεις κινήθηκαν γρήγορα για να ανακοινώσουν δημοσίως ότι παρέχουν στους εργαζομένους τους δύο ημέρες ρεπό την εβδομάδα, επιδιώκοντας να ενισχύσουν την εικόνα τους τόσο απέναντι στους καταναλωτές όσο και απέναντι στο προσωπικό τους.
Ακόμη και κρατικά κινεζικά μέσα ενημέρωσης έχουν υιοθετήσει επικριτικό τόνο απέναντι στις υφιστάμενες εργασιακές συνθήκες. Η εφημερίδα Qilu Evening News σχολίασε χαρακτηριστικά ότι «η έγκαιρη αποχώρηση από την εργασία και το Σαββατοκύριακο έχουν καταλήξει να θεωρούνται πολυτέλεια».
Η συζήτηση δημιουργεί παράλληλα ένα πρόσθετο δίλημμα για το Πεκίνο. Η κινεζική κυβέρνηση επιδιώκει να ενισχύσει την εγχώρια κατανάλωση και να στηρίξει μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής ανάπτυξης στις δαπάνες των νοικοκυριών. Ωστόσο, η εντεινόμενη δυσαρέσκεια για τις εργασιακές συνθήκες λειτουργεί προς την αντίθετη κατεύθυνση: εργαζόμενοι που αισθάνονται ότι διαθέτουν λιγότερο ελεύθερο χρόνο, περιορισμένο εισόδημα και μικρότερη εργασιακή ασφάλεια εμφανίζονται ολοένα και λιγότερο πρόθυμοι να καταναλώσουν.
Διαβάστε ακόμη
Πώς τα Sebago έγιναν κλασικό παπούτσι της ανδρικής γκαρνταρόμπας
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ