Η Κριστίνα Νίκολσον, επιχειρηματίας και κάτοικος του Ουέλλινγκτον της Φλόριντα, διαχειρίζεται μαζί με τον 11χρονο γιο της, Λάντον, μια μικρή επιχείρηση αυτόματων πωλητών. Η ιδέα για την έναρξη της δραστηριότητας προήλθε από τον ίδιο τον Λάντον πριν από περίπου έναν χρόνο. Η Κριστίνα μοιράζεται την εμπειρία τους από αυτό το εγχείρημα μέχρι σήμερα στο Business Insider.
«Ο γιος μου, ο Λάντον, κι εγώ έχουμε δημιουργήσει μαζί μια μικρή επιχείρηση με αυτόματο πωλητή. Ξεκινήσαμε πριν από περίπου έναν χρόνο, όταν εκείνος ήταν μόλις δέκα ετών. Η ιδέα προέκυψε σε έναν αγώνα μπάσκετ της αδελφής του. Κατά τη διάρκεια ενός τουρνουά των Wellington Wolves, βοηθούσε στο κυλικείο και παρατήρησε πόσο μεγάλη ήταν η ζήτηση για σνακ και αναψυκτικά από τους παρευρισκόμενους.
Τότε ήταν που σκέφτηκε για πρώτη φορά να δημιουργήσει τη δική του επιχείρηση. Αρχικά ήθελε να ανοίξει ένα κατάστημα με γλυκά, όμως του πρότεινα να ξεκινήσουμε με κάτι πιο απλό και διαχειρίσιμο.
Ως επιχειρηματίας, είδα θετικά την ιδέα από την πρώτη στιγμή. Ο Λάντον ήθελε να αποκτήσει το δικό του εισόδημα. Ίσως αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι μεγάλωσε βλέποντάς με να εργάζομαι για τον εαυτό μου, καθώς ίδρυσα τη δική μου εταιρεία μέσων ενημέρωσης λίγο μετά τη γέννησή του. Έχει γνωρίσει από κοντά τόσο την ανεξαρτησία, όσο και την ευελιξία που προσφέρει η επιχειρηματικότητα.
Για να ξεκινήσουμε, προμηθευτήκαμε ένα σχετικό βιβλίο και παρακολουθήσαμε βίντεο στο YouTube, ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα τον τρόπο λειτουργίας της συγκεκριμένης δραστηριότητας.
Το πρώτο μας βήμα ήταν να βρούμε μια κατάλληλη τοποθεσία για τον αυτόματο πωλητή. Το ίδιο καλοκαίρι, ο Λάντον παρακολουθούσε μαθήματα υποκριτικής στο κοινοτικό κέντρο της περιοχής μας. Κάποια στιγμή πλησίασε τη ρεσεψιόν και ρώτησε αν διέθεταν αυτόματο πωλητή. Όταν του απάντησαν ότι είχαν στο παρελθόν αλλά όχι πλέον, τους είπε με αυτοπεποίθηση: «Θα σας ενδιέφερε να αποκτήσετε έναν; Αυτή είναι η δική μου επιχείρηση».
Αφού εκδήλωσαν ενδιαφέρον, μας έφεραν σε επαφή με τον αρμόδιο εκπρόσωπο του δήμου και κανονίσαμε συνάντηση για να παρουσιάσουμε την επιχειρηματική μας πρόταση. Ετοιμάσαμε ένα αναλυτικό πλάνο, στο οποίο παρουσιάζαμε τα προϊόντα που θα διαθέταμε και τις τιμές πώλησής τους. Η πρόταση εγκρίθηκε και υπογράψαμε συμφωνία συνεργασίας. Βάσει αυτής, το 26% των εσόδων θα κατέληγε στον δήμο που φιλοξενούσε τον αυτόματο πωλητή, ενώ τα υπόλοιπα κέρδη θα μοιράζονταν ισόποσα ανάμεσα σε εμένα και τον Λάντον.
Τον Σεπτέμβριο του 2024 αγοράσαμε έναν μεταχειρισμένο αυτόματο πωλητή έναντι 1.500 δολαρίων, ενώ η μεταφορά και εγκατάστασή του κόστισαν επιπλέον 843 δολάρια. Παράλληλα, προμηθευτήκαμε έναν αναγνώστη πιστωτικών καρτών αξίας 385 δολαρίων, αγοράσαμε προϊόντα αξίας 265 δολαρίων από το Costco και τοποθετήσαμε 17 δολάρια σε κέρματα στον αυτόματο πωλητή, ώστε να τεθεί σε λειτουργία.
Μέχρι σήμερα, η επιχείρηση δεν έχει ακόμη αποφέρει κέρδος. Το κοινοτικό κέντρο όπου βρίσκεται ο αυτόματος πωλητής δεν συγκεντρώνει ιδιαίτερα μεγάλη επισκεψιμότητα και, ως εκ τούτου, οι πωλήσεις παραμένουν περιορισμένες. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ ότι η όλη εμπειρία άξιζε τον κόπο.
Ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα που πήρε ο Λάντον είναι ότι τα χρήματα που εισπράττει μια επιχείρηση δεν αποτελούν αυτομάτως κέρδος. Θυμάμαι την πρώτη φορά που ανοίξαμε τον αυτόματο πωλητή για να συλλέξουμε τα έσοδα. Ήταν ενθουσιασμένος βλέποντας όλα εκείνα τα χαρτονομίσματα του ενός δολαρίου. Τότε του εξήγησα ότι από αυτά τα χρήματα έπρεπε να καλυφθούν διάφορα έξοδα, ενώ ένα ποσοστό 26% αποδιδόταν στον δήμο του Ουέλλινγκτον για τη φιλοξενία του αυτόματου πωλητή στον χώρο του. Με αυτόν τον τρόπο κατάλαβε πολύ γρήγορα τη διαφορά ανάμεσα στα έσοδα και το πραγματικό κέρδος.
Στην αρχή ήταν ιδιαίτερα πρόθυμος να επισκέπτεται τον αυτόματο πωλητή κάθε εβδομάδα. Του άρεσε να ελέγχει ποια προϊόντα είχαν εξαντληθεί, ποια είχαν μεγαλύτερη ζήτηση και ποιες ήταν οι προτιμήσεις των πελατών. Σήμερα εξακολουθεί να συμμετέχει με ενδιαφέρον, ωστόσο ο αρχικός ενθουσιασμός έχει μετριαστεί, καθώς η ενασχόληση με την επιχείρηση έχει πλέον γίνει μέρος της καθημερινότητάς του.
Πολλές φορές χρειάζεται απλώς υπομονή. Βρισκόμαστε ακόμη στα πρώτα στάδια της προσπάθειάς μας και χρειάζεται χρόνος μέχρι να φανούν τα αποτελέσματα. Προσπαθώ να ενθαρρύνω τον Λάντον να παρακολουθεί την πορεία της επιχείρησης κάθε μήνα. Συχνά εκτυπώνω τα οικονομικά στοιχεία, ώστε να μπορεί να βλέπει πώς εξελίσσονται τα έσοδα και τα έξοδα. Είναι αρκετά ανυπόμονος, όμως του υπενθυμίζω ότι η επιτυχία σε μια επιχείρηση δεν έρχεται από τη μία μέρα στην άλλη και απαιτεί συνέπεια και δουλειά.
Μέσα από αυτή την εμπειρία έρχεται σε επαφή με διαφορετικές πτυχές της επιχειρηματικότητας, κατανοώντας τον χρόνο και την προσπάθεια που απαιτεί η λειτουργία μιας επιχείρησης. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην ηλικία του. Κάθε εβδομάδα επισκέπτεται το κοινοτικό κέντρο για λίγα λεπτά, προκειμένου να ελέγξει τον αυτόματο πωλητή και να τον ανεφοδιάσει όταν χρειάζεται.
Αυτό που δεν περίμενα ήταν το επίπεδο της αυτοπεποίθησής του. Πραγματικά με εντυπωσίασε. Πλησίασε μόνος του τη ρεσεψιόν του κοινοτικού κέντρου, ρώτησε αν ενδιαφέρονταν να φιλοξενήσουν έναν αυτόματο πωλητή και επέστρεψε στο σπίτι έχοντας ήδη εξασφαλίσει τα στοιχεία επικοινωνίας του αρμόδιου εκπροσώπου. Θαυμάζω το γεγονός ότι δεν διστάζει να παίρνει πρωτοβουλίες και να διεκδικεί ευκαιρίες. Πιστεύω ότι αυτή η εμπειρία θα συμβάλει σημαντικά στην ανάπτυξη της αυτοπεποίθησής του και θα του δώσει τα εφόδια να αναλάβει στο μέλλον ακόμη περισσότερες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες».
Διαβάστε ακόμη
Το Μαρούσι αποκτά το δικό του ολοκληρωμένο resort πόλης με επένδυση 380 εκατ. (pics)
Motor Oil: Πώς η κρίση στη Μέση Ανατολή ισχυροποιεί τον κλάδο των καυσίμων
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.