Περισσότερες υπερωρίες εμφανίζονται πλέον στα επίσημα στοιχεία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε επιπλέον ώρα εργασίας δηλώνεται και πληρώνεται. Η επέκταση της ψηφιακής κάρτας εργασίας ενισχύει την καταγραφή της απασχόλησης, όμως οι παραβάσεις και οι εμπειρίες των εργαζομένων αποτυπώνουν μια αγορά όπου η συμμόρφωση εξακολουθεί να αποτελεί ζητούμενο.
Το βασικό χάσμα βρίσκεται ανάμεσα στην καλύτερη ορατότητα του πραγματικού χρόνου εργασίας και στην ουσιαστική κατοχύρωση της αμοιβής του. Η αύξηση των δηλωμένων ωρών αποτελεί θετική ένδειξη για τη λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών, αλλά συνυπάρχει με απλήρωτη εργασία, παραβιάσεις ωραρίου και ελλιπή καταγραφή.
Η αμοιβή παραμένει ανοιχτό ζήτημα
Σε διαδικτυακή έρευνα του Σεπτεμβρίου, μέσω LinkedIn, το 45% των συμμετεχόντων ανέφερε ότι αμείβεται κανονικά για τις πρόσθετες ώρες. Στον αντίποδα, το 42% δήλωσε ότι αυτές ούτε καταγράφονται ούτε πληρώνονται. Ένα 4% λαμβάνει επιπλέον άδεια αντί χρηματικής αμοιβής, ενώ το 7% ανέφερε διαφορετικό τρόπο διευθέτησης.
Οι απαντήσεις αποτυπώνουν διαφορετικές πρακτικές διαχείρισης της πρόσθετης απασχόλησης, χωρίς να ταυτίζονται όλες με την καταβολή χρημάτων. Παράλληλα, αναδεικνύουν ότι για σημαντικό μέρος των συμμετεχόντων η υπέρβαση του ωραρίου παραμένει εκτός τόσο της επίσημης καταγραφής όσο και της μισθοδοσίας.
Ο αυξημένος φόρτος εργασίας εμφανίζεται με ποσοστό 36% μεταξύ των λόγων που συνδέονται με τη μη ορθή δήλωση της πρόσθετης απασχόλησης. Ακολουθούν οι περίοδοι αιχμής με 34%, η αντίληψη ότι οι επιπλέον ώρες αποτελούν «αναμενόμενο» μέρος της δουλειάς με 21% και ο φόβος απόλυσης με 10%.
Αντίστοιχη εικόνα προκύπτει από παλαιότερη έρευνα, στην οποία το 43,4% όσων εργάζονταν υπερωριακά δεν λάμβανε άμεση χρηματική αμοιβή. Η υπέρβαση του ωραρίου εμφανιζόταν συχνότερα στις μεγάλες επιχειρήσεις: από 32% σε εκείνες με έως εννέα εργαζομένους, έφτανε το 45,4% στις επιχειρήσεις με τουλάχιστον 250 άτομα προσωπικό.
Το άλμα των δηλωμένων ωρών
Την ίδια στιγμή, στους κλάδους που έχουν ενταχθεί στην ψηφιακή καταγραφή, οι δηλωμένες υπερωρίες έφτασαν περίπου τις 5,7 εκατ. ώρες το επτάμηνο Ιανουαρίου – Ιουλίου 2026. Πρόκειται για αύξηση 1,54 εκατ. ωρών, ή 36,8%, έναντι του αντίστοιχου διαστήματος του 2025. Είχε προηγηθεί άνοδος 80% το 2025 έναντι του 2024.
Η μεγαλύτερη μεταβολή καταγράφηκε στο χονδρικό εμπόριο, με αύξηση 212,8%. Οι δηλωμένες ώρες προσέγγισαν τις 880.000, από περίπου 280.000 έναν χρόνο νωρίτερα. Η διαφορά ξεπέρασε τις 600.000 ώρες, αναδεικνύοντας τον συγκεκριμένο κλάδο σε πρωταγωνιστή της αύξησης.
Η ενίσχυση των καταγραφών δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με αντίστοιχη αύξηση του πραγματικού χρόνου εργασίας. Μπορεί επίσης να αποτυπώνει μεγαλύτερο τμήμα απασχόλησης που προηγουμένως δεν εμφανιζόταν επισήμως. Γι’ αυτό η αξιολόγηση χρειάζεται να συνδυάζει τις δηλωμένες ώρες με την πραγματική καταβολή των αποδοχών.
Η επέκταση του συστήματος και οι παραβάσεις
Η υποχρεωτική εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας επεκτάθηκε σε 500.000 επιπλέον εργαζομένους, ανεβάζοντας τη συνολική κάλυψη στα 2,5 εκατομμύρια. Η διεύρυνση αυξάνει τη δυνατότητα παρακολούθησης των ωραρίων, χωρίς να εξαλείφει αυτομάτως τις αποκλίσεις από τις προβλεπόμενες υποχρεώσεις.
Οι έλεγχοι κατέγραψαν 2.994 παραβάσεις σχετικές με την ψηφιακή κάρτα και 2.332 παραβάσεις ωραρίου. Παράλληλα, εντοπίστηκαν 1.410 περιπτώσεις μη καταβολής δεδουλευμένων και 1.372 περιπτώσεις αδήλωτης εργασίας. Η αποτελεσματικότητα του συστήματος θα κριθεί, επομένως, από τη σύνδεση της καταγραφής με ελέγχους και πραγματική πληρωμή κάθε οφειλόμενης ώρας.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.