Η επένδυση σε συλλεκτικά αντικείμενα συνδέεται συχνά με το προσωπικό ενδιαφέρον και την αγάπη των συλλεκτών για τα αντικείμενα που αποκτούν. Η αγορά έργων τέχνης δεν αποτελεί εξαίρεση. Παρόλο που ορισμένα από τα σπανιότερα έργα τέχνης στον κόσμο έχουν πωληθεί έναντι εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, η αγορά τέχνης δεν προσφέρει απαραίτητα στους περισσότερους συλλέκτες αποδόσεις αντίστοιχες με εκείνες των παραδοσιακών επενδυτικών αγορών.
Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση των ετήσιων αποδόσεων της τελευταίας δεκαετίας, η οποία περιλαμβάνει στοιχεία έως και το 2024, η χρηματιστηριακή αγορά σημείωσε σαφώς καλύτερες επιδόσεις σε σύγκριση με την αγορά έργων τέχνης. Αν και η συγκεκριμένη περίοδος χαρακτηρίστηκε από μια ιδιαίτερα ισχυρή ανοδική πορεία των χρηματιστηριακών αγορών, η αγορά έργων τέχνης κατέγραψε, κατά το ίδιο διάστημα, μερικές από τις χαμηλότερες δεκαετείς αποδόσεις των τελευταίων 70 ετών, σύμφωνα με το CNBC.
Όπως συμβαίνει και σε άλλες επενδυτικές αγορές που βρίσκονται σε περίοδο ύφεσης, ορισμένοι ειδικοί θεωρούν ότι η πρόσφατη πτώση των τιμών μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για αγορές. Πράγματι, η αγορά έργων τέχνης παρουσίασε σημάδια ανάκαμψης το 2025, ενώ το 2026 καταγράφει ακόμη καλύτερες επιδόσεις μέχρι στιγμής, με την αυξημένη παρουσία νεότερων αγοραστών. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι πρόκειται για μια ιδιαίτερα αδιαφανή αγορά, στην οποία η πρόσβαση σε μη δημόσιες πληροφορίες, όπως οι αγορές έργων συγκεκριμένων καλλιτεχνών ή οι μελλοντικές εκθέσεις τους σε μουσεία, μπορεί να προσφέρει σημαντικό πλεονέκτημα.
«Στον χώρο της τέχνης κυκλοφορούν πολλές πληροφορίες που δεν είναι διαθέσιμες στο ευρύ κοινό, όπως το ποιος αγόρασε έργα ενός συγκεκριμένου καλλιτέχνη, ή αν πρόκειται να πραγματοποιηθεί έκθεσή του σε κάποιο μουσείο σε δύο χρόνια. Επομένως, κάποιος που παρακολουθεί απλώς την αγορά χωρίς πρόσβαση σε τέτοιες πληροφορίες έχει ελάχιστες πιθανότητες να εντοπίσει εγκαίρως την επόμενη σημαντική ευκαιρία», αναφέρει ο Κάνις Πρέντεργκαστ, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, ο οποίος επιβλέπει επίσης τη συλλογή σύγχρονης τέχνης του Harper Center της Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων Μπουθ, η οποία περιλαμβάνει περισσότερα από 650 έργα τέχνης.
Τα παραπάνω στοιχεία αναδεικνύουν τη δυσκολία διαμόρφωσης μιας σταθερής επενδυτικής στρατηγικής στην αγορά έργων τέχνης, καθώς η περιορισμένη διαφάνεια και η δυσκολία πρόσβασης σε κρίσιμες πληροφορίες καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι αδύνατη, την επαναλαμβανόμενη επίτευξη θετικών επενδυτικών αποτελεσμάτων.
«Τα περισσότερα έργα τέχνης δεν αποτελούν αξιόλογες επενδυτικές επιλογές», αναφέρει ο Μάγκνους Ρεσχ, καθηγητής Οικονομικών της Τέχνης στο πανεπιστήμιο του Yale και ευρέως αναγνωρισμένος ειδικός στην αγορά τέχνης. Όπως επισημαίνει, «όσοι διαθέτουν περιορισμένο προϋπολογισμό είναι δύσκολο να εξασφαλίσουν οικονομική απόδοση από τις αγορές τους».
Παρά τις ιδιαιτερότητες και τις δυσκολίες της αγοράς τέχνης, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι όσοι ενδιαφέρονται να δραστηριοποιηθούν σε αυτήν χρειάζεται να γνωρίζουν ορισμένα βασικά στοιχεία πριν προχωρήσουν σε αγορές. Σε αυτά περιλαμβάνονται η έρευνα για τα έργα τέχνης, οι διαφορετικές μορφές καλλιτεχνικής δημιουργίας, οι επιλογές ανάλογα με τον διαθέσιμο προϋπολογισμό, καθώς και τα σημεία από τα οποία μπορεί κανείς να αποκτήσει έργα.
Γκαλερί, δημοπρασίες και η αξία των καλλιτεχνών
Σύμφωνα με τον Πρέντεργκαστ, η κατανόηση της αγοράς τέχνης ξεκινά από τη διάκριση μεταξύ δύο βασικών τμημάτων: της πρωτογενούς αγοράς, στην οποία δραστηριοποιούνται οι γκαλερί, και της δευτερογενούς αγοράς, που αφορά κυρίως τις δημοπρασίες. Οι σημαντικότερες αυξήσεις στην αξία των έργων παρατηρούνται συνήθως όταν αυτά μετακινούνται από γκαλερί χαμηλότερης βαθμίδας σε πιο καταξιωμένες και τελικά φτάνουν στις δημοπρασίες.
«Το σημαντικό είναι να μπορεί κανείς να προβλέψει αυτές τις μεταβάσεις μεταξύ των διαφορετικών επιπέδων της αγοράς», αναφέρει ο Πρέντεργκαστ. «Πολλοί συλλέκτες προσπαθούν να εντοπίσουν τους καλλιτέχνες που θα ξεχωρίσουν στο μέλλον, ενώ καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία διαδραματίζουν οι γκαλερί».
Η δραστηριοποίηση στην πρωτογενή αγορά προϋποθέτει τόσο εξοικείωση με τον χώρο της τέχνης, όσο και κατανόηση της ιεραρχίας των γκαλερί. Σημαντικές ευκαιρίες προκύπτουν όταν ανερχόμενοι καλλιτέχνες παρουσιάζουν τα έργα τους σε γκαλερί με ιστορικό στην ανακάλυψη και την ανάδειξη νέων ταλέντων. Η μετάβαση ενός καλλιτέχνη από μια μικρότερη σε μια μεσαίου μεγέθους γκαλερί μπορεί να συνοδευτεί από σημαντική αύξηση της αξίας των έργων του.
Ο Πρέντεργκαστ αναφέρει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μεσαίου μεγέθους γκαλερί David Fierman στη Νέα Υόρκη, η οποία παρουσίασε έργα του καλλιτέχνη Λούις Φρατίνο πριν από αρκετά χρόνια. Στη συνέχεια, ο Φρατίνο συνεργάστηκε με τη μεγαλύτερη γκαλερί David Zwirner της Νέας Υόρκης, ενώ έργα του παρουσιάζονται σήμερα σε έκθεση στο Λονδίνο. Παράλληλα, οι τιμές των πινάκων του αυξήθηκαν κατά 20 φορές. Σύμφωνα με τον Πρέντεργκαστ, τέτοιες εξελίξεις αποτελούν το επενδυτικό σενάριο που επιδιώκουν πολλοί συλλέκτες. Ωστόσο, απαιτούν συνήθως μεγάλο χρονικό διάστημα για να πραγματοποιηθούν και είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφθούν.
«Αυτό που συχνά παραβλέπουν οι συλλέκτες είναι οι καλλιτέχνες που βρίσκονται στη μέση της καριέρας τους», σημειώνει ο Πρέντεργκαστ. «Θα τους συμβούλευα να επισκέπτονται μεγάλες εκθέσεις τέχνης, καθώς οι γκαλερί που βρίσκονται συνήθως στις γωνίες του εκθεσιακού χώρου παρουσιάζουν συχνά ανερχόμενους καλλιτέχνες».
Νέοι συλλέκτες και τοπική καλλιτεχνική σκηνή
Ο Ρεσχ επισημαίνει ότι οι δυσκολίες της αγοράς τέχνης «δεν θα πρέπει να αποθαρρύνουν όσους κάνουν τα πρώτα τους βήματα στον χώρο». Είναι, ωστόσο, σημαντικό να έχουν ξεκάθαρο σκοπό και ρεαλιστικές προσδοκίες.
«Αγοράστε έργα που σας αρέσουν από τοπικές γκαλερί, από καλλιτέχνες που ανακαλύπτετε μέσω του Instagram ή από εκθέσεις όπου οι ίδιοι οι καλλιτέχνες παρουσιάζουν και διαθέτουν τα έργα τους», αναφέρει ο ίδιος . Οι περιορισμένες πιθανότητες οικονομικής απόδοσης αναδεικνύουν και άλλες πτυχές της συλλογής έργων τέχνης. «Θεωρήστε δεδομένο ότι δεν θα πάρετε ποτέ πίσω τα χρήματά σας. Δεν επενδύετε με στόχο το οικονομικό κέρδος, αλλά στον εαυτό σας, στον καλλιτέχνη και στη γκαλερί», προσθέτει.
Από την πλευρά του, ο Ρόμαν Κράουσλ, καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Bayes Business School του Λονδίνου και ειδικός στην τέχνη ως εναλλακτική κατηγορία περιουσιακών στοιχείων, επισημαίνει ότι η σημαντικότερη ευκαιρία που προσφέρει η συγκεκριμένη αγορά «βρίσκεται στην επαφή με τον πολιτισμό και όχι στην επίτευξη υψηλότερων αποδόσεων από εκείνες των χρηματοπιστωτικών αγορών».
Σύμφωνα με την έρευνα του Κράουσλ, για τους επενδυτές που δραστηριοποιούνται πιο ενεργά στην αγορά τέχνης, οι αποδόσεις της είναι χαμηλότερες σε σχέση με τις χρηματοπιστωτικές αγορές, όταν λαμβάνεται υπόψη ο επενδυτικός κίνδυνος. Παρ’ όλα αυτά, η τέχνη μπορεί να προσφέρει θετικές αποδόσεις και να λειτουργήσει ως μέσο αντιστάθμισης του κινδύνου από τις διακυμάνσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών. Ωστόσο, όταν συνυπολογίζονται όλα τα έξοδα και οι προμήθειες, η επιλογή των έργων που θα αποδώσουν καλύτερα αποκτά καθοριστική σημασία.
Οι προμήθειες αγοράς, τα έξοδα μεταφοράς, η ασφάλιση, η κορνίζα, το κόστος αποθήκευσης, εφόσον απαιτείται, καθώς και οι προμήθειες κατά τη μεταπώληση, επηρεάζουν το συνολικό επενδυτικό αποτέλεσμα.
Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο οι γκαλερί και οι εκθέσεις αποτελούν ενδιαφέρουσες επιλογές σε σύγκριση με τους οίκους δημοπρασιών, καθώς προσφέρουν περισσότερες ευκαιρίες επικοινωνίας με άλλους συλλέκτες και τους ίδιους τους καλλιτέχνες. «Η τέχνη αποτελεί μία από τις λιγότερο ρευστοποιήσιμες και διαφανείς επενδυτικές επιλογές. Παράλληλα, όμως, προσφέρει μια μοναδική εμπειρία», αναφέρει ο Κράουσλ.
«Τα σημαντικότερα οφέλη από την ενασχόληση με την τέχνη αφορούν περισσότερο την προσωπική καλλιέργεια παρά την οικονομική ενίσχυση, καθώς συνδέονται κυρίως με την πνευματική, πολιτιστική και ανθρώπινη διάσταση της εμπειρίας», όπως αναφέρει ο ίδιος.
«Στον κόσμο της τέχνης μπορεί κανείς να γνωρίσει μερικούς από τους πιο ενδιαφέροντες ανθρώπους στη ζωή του», αναφέρει ο Κράουσλ. «Μην αντιμετωπίζετε την τέχνη όπως το Spotify. Επισκεφθείτε μικρές εκδηλώσεις, γνωρίστε τους καλλιτέχνες και απολαύστε την εμπειρία. Αν κάτι σας αρέσει, προχωρήστε στην αγορά του. Αν όχι, συνεχίστε την αναζήτηση. Μην περιμένετε από κάποιον άλλον να σας υποδείξει τι να αγοράσετε. Διαμορφώστε το δικό σας γούστο και, στη συνέχεια, εμπιστευθείτε το».
Επενδύσεις με προϋπολογισμό 5.000, 10.000 ή 100.000 δολαρίων
Τα παραδοσιακά μέσα καλλιτεχνικής δημιουργίας εξακολουθούν να κυριαρχούν στην αγορά έργων τέχνης.
Σύμφωνα με την έρευνα Art Basel και UBS για την παγκόσμια αγορά τέχνης το 2026, η ζωγραφική παραμένει η δημοφιλέστερη επιλογή των συλλεκτών. Η έρευνα, η οποία επικεντρώνεται σε συλλέκτες υψηλής καθαρής περιουσίας, βασίστηκε σε απαντήσεις 3.100 ατόμων από 10 αγορές. Συγκεκριμένα, το 76% των αγοραστών απέκτησε έργα ζωγραφικής, τα οποία αντιστοιχούσαν στο 31% της συνολικής δαπάνης για έργα τέχνης. Ακολούθησαν η γλυπτική με 15%, τα έργα σε χαρτί με 10% και η ψηφιακή τέχνη με 9%.
Ωστόσο, οι δημοφιλέστερες κατηγορίες δεν αποτελούν απαραίτητα και τις καλύτερες επενδυτικές επιλογές. Πολλοί ειδικοί επισημαίνουν ότι σημαντικές ευκαιρίες εντοπίζονται συχνά σε τομείς που δεν συγκεντρώνουν τόσο μεγάλη δημοσιότητα. Η υπερβολική προβολή μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες αποκλίσεις στις τιμές και σε υπερτίμηση των έργων, ενώ συχνά υποδηλώνει ότι οι σημαντικότερες αγοραπωλησίες έχουν ήδη πραγματοποιηθεί πριν από την ευρύτερη αναγνώριση ενός καλλιτέχνη.
Αυτό διαφοροποιεί την περίπτωση των ανερχόμενων καλλιτεχνών, η επένδυση στους οποίους ενέχει μεγαλύτερο κίνδυνο. «Ένας καλλιτέχνης μπορεί να πουλά όλα τα έργα του σε κάθε έκθεση μιας γκαλερί, χωρίς ωστόσο να υπάρχει ουσιαστική ζήτηση για τα έργα του στη δευτερογενή αγορά», επισημαίνει ο ειδικός. «Επομένως, δεν είναι σοφό να βασίζεται κανείς αποκλειστικά στη δημοτικότητά του, αλλά να εξετάσει αν τα έργα διατίθενται και μέσω δημοπρασιών».
Ο Ρεσχ αναφέρει ότι για κάποιον που είναι διατεθειμένος να επενδύσει 5.000 δολάρια, θα εξέταζε την αγορά χαρακτικών ή άλλων έργων σε χαρτί από καταξιωμένους καλλιτέχνες, κατά προτίμηση μέσω δημοπρασιών.
Για προϋπολογισμό 10.000 δολαρίων, ο Ρεσχ προτείνει την αγορά πρωτότυπων έργων σύγχρονης τέχνης μέσω ημερήσιων δημοπρασιών μεγάλων οίκων δημοπρασιών, αν και οι τιμές των έργων που διατίθενται σε αυτές μπορεί να ξεκινούν από αρκετά υψηλότερα επίπεδα.
Στην περίπτωση των 100.000 δολαρίων, η αναζήτηση μπορεί να επικεντρωθεί σε καλλιτέχνες που εκπροσωπούνται από κορυφαίες γκαλερί και έχουν παρουσιάσει έργα τους σε μεγάλα μουσεία. «Προτιμώ να αγοράσω ένα εξαιρετικό έργο αξίας 100.000 δολαρίων παρά πέντε μέτρια έργα αξίας 20.000 δολαρίων το καθένα», αναφέρει ο Ρεσχ. Σε κάθε περίπτωση, η αγορά θα πρέπει να προηγείται από προσεκτική έρευνα. Πρέπει να επισκεφθεί κανείς γκαλερί, να αναζητήσει πληροφορίες για τους καλλιτέχνες και να συγκρίνει τις τιμές των γκαλερί με εκείνες των δημοπρασιών. «Οι άνθρωποι συγκρίνουν τιμές ακόμη και όταν αγοράζουν μια τηλεόραση αξίας 500 δολαρίων. Γιατί να μην κάνουν το ίδιο όταν πρόκειται για έναν πίνακα αξίας 50.000 δολαρίων;», λέει ο ίδιος.
Η Τζορτζίνα Άνταμ, ειδική συντάκτρια της εφημερίδας The Art Newspaper και λέκτορας στα Sotheby’s και Christie’s στο Λονδίνο, επισημαίνει ότι η προσωπική προτίμηση παραμένει βασικό κριτήριο κατά την επιλογή ενός έργου, ιδιαίτερα στις χαμηλότερες τιμές και σε κατηγορίες της αγοράς με περιορισμένη ζήτηση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι τιμές αγοράς μπορεί να είναι χαμηλότερες, ωστόσο η μεταπώληση των έργων είναι επίσης δυσκολότερη. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν έργα ζωγραφικής του 19ου αιώνα, καθώς και αντίκες, ασημικά και πορσελάνες. Όπως αναφέρει η ίδια, «τα 10.000 δολάρια μπορεί να είναι ένα σημαντικό ποσό, αλλά η απώλειά τους δεν είναι πιθανό να αλλάξει τη ζωή σας. Όταν, όμως, οι τιμές ανεβαίνουν, οι αγοραστές επιδιώκουν τουλάχιστον να διατηρήσουν την αξία του έργου τους».
«Οι υψηλότερες τιμές συνδέονται επίσης συνήθως με το πλεονέκτημα των καταγεγραμμένων ρεκόρ δημοπρασιών και της μεγαλύτερης διαφάνειας ως προς την εξέλιξη των τιμών, την προέλευση και τις μεταπωλήσεις των έργων», σύμφωνα με την Άνταμ.
Έρευνα και σύμβουλοι
«Ανεξάρτητα από το τι σκοπεύει κανείς να αγοράσει, το καλύτερο θα ήταν να μην προχωρά σε αγορές παρορμητικά», αναφέρει η Άνταμ. «Είναι σημαντικό να έχει μελετήσει κανείς πρώτα τον καλλιτέχνη».
Η έρευνα αυτή μπορεί να γίνει με τη βοήθεια ενός αξιόπιστου συμβούλου. Ωστόσο, όπως επισημαίνει η Άνταμ, ακόμη και η επιλογή του κατάλληλου συμβούλου απαιτεί προσεκτική διερεύνηση. Οργανισμοί όπως η Ένωση Επαγγελματιών Συμβούλων Τέχνης διαθέτουν καταλόγους ειδικών. Παράλληλα, προειδοποιεί ότι, παρότι οι ειδικοί των οίκων δημοπρασιών και οι έμποροι διαθέτουν την απαραίτητη τεχνογνωσία, «όλοι έχουν τα δικά τους συμφέροντα».
«Η επιλογή εμπόρων με μακρόχρονη και αξιόπιστη δραστηριότητα στον χώρο, οι οποίοι είναι μέλη επαγγελματικών ενώσεων με κώδικα δεοντολογίας, αποτελεί βασικό κριτήριο. Η συμμετοχή σε αναγνωρισμένες εκθέσεις, όπως η Frieze και η Armory, αποτελεί επίσης ένδειξη αξιοπιστίας. Οι εκθέσεις προσφέρουν στους αγοραστές τη δυνατότητα να ενημερωθούν για τις τιμές και να περιηγηθούν χωρίς ιδιαίτερη πίεση. Παράλληλα, οι γκαλερί είναι συνήθως πρόθυμες να μιλήσουν για τους καλλιτέχνες που εκπροσωπούν», αναφέρει η Άνταμ.
Η Άνταμ προειδοποιεί, επίσης, για τους κινδύνους που ενέχει η αγορά έργων τέχνης μέσω του eBay, το οποίο θεωρεί ακατάλληλη πλατφόρμα για σοβαρούς συλλέκτες. «Το eBay ενδείκνυται μόνο για την αγορά μιας αφίσας που προορίζεται να ταιριάξει με τη διακόσμηση ενός χώρου. Στην πλατφόρμα δραστηριοποιούνται πολλοί απατεώνες, ενώ τα πλαστά έργα μπορεί να συνοδεύονται ακόμη και από πλαστά πιστοποιητικά γνησιότητας», αναφέρει.
Ο Κρίστοφ Νόε, συνιδρυτής του Larry’s List, μιας πλατφόρμας που παρακολουθεί τις εξελίξεις στην αγορά συλλεκτών έργων τέχνης, υπογραμμίζει τη σημασία της άμεσης επαφής με τους καλλιτέχνες, των επισκέψεων στα εργαστήριά τους και της δημοσιοποίησης των συλλογών. Παράλληλα, επισημαίνει την αξία της αποφυγής της υπερβολικής προβολής και των αγορών που καθοδηγούνται από το λεγόμενο FOMO (τον φόβο μήπως χαθεί μια ευκαιρία). «Αξίζει να σημειωθεί ότι κανένας από τους συλλέκτες της λίστας μας δεν ανέφερε το TikTok, το YouTube ή το LinkedIn ως μέσα που σχετίζονται με τη συλλεκτική του δραστηριότητα ή την έρευνά του», αναφέρει.
Σύμφωνα με την έκθεση Art Basel/UBS, οι περισσότεροι συλλέκτες πραγματοποιούν προσωπική έρευνα πριν από την αγορά ενός έργου τέχνης. Συγκεκριμένα, το 72% δηλώνει ότι διεξάγει μέτρια ή εκτενή έρευνα, ενώ το ποσοστό ανέρχεται στο 80% μεταξύ των συλλεκτών της Γενιάς Ζ. Ως συχνότερες εξωτερικές πηγές συμβουλών αναφέρονται οι ειδικοί των οίκων δημοπρασιών (31%), οι σύμβουλοι τέχνης (30%), οι καλλιτέχνες (29%) και οι έμποροι (27%).
Η ψηφιακή έρευνα κερδίζει επίσης έδαφος, σύμφωνα με τα στοιχεία της Art Basel/UBS. Το 58% των ερωτηθέντων χρησιμοποιεί ψηφιακές πηγές για την αναζήτηση συμβουλών, με τις διαδικτυακές εκδόσεις και τον Τύπο να βρίσκονται στην πρώτη θέση (27%). Ακολουθούν οι εφαρμογές και τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης (22%), έναντι μόλις 4% το 2024. Παράλληλα, παρά τις επιφυλάξεις που εξέφρασε ο Νόε, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή. Σύμφωνα με τις εκθέσεις, το 32% των συλλεκτών αναφέρει το Instagram ή το X ως πηγές συμβουλών.
Παρότι οι περισσότεροι ειδικοί υπογραμμίζουν τη σημασία της προσωπικής έρευνας και της άμεσης επαφής με τον χώρο της τέχνης, οι συλλέκτες που συμμετείχαν στην έρευνα της Art Basel/UBS εμφανίζονται γενικά θετικοί απέναντι στον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης στην αναζήτηση και την αγορά έργων τέχνης. Συγκεκριμένα, το 67% δηλώνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη έχει συμβάλει θετικά στον εντοπισμό καλλιτεχνών και έργων τέχνης, το 66% ότι τη χρησιμοποιεί για εξατομικευμένες συμβουλές και προτάσεις, το 65% για την επαλήθευση της προέλευσης και της αυθεντικότητας των έργων και το 64% για την ανάλυση των τιμών και την αποτίμησή τους.
«Το μεγαλύτερο λάθος των συλλεκτών που αντιμετωπίζουν την τέχνη ως επένδυση είναι η πεποίθηση ότι «απλώς γνωρίζουν» πότε ένα έργο είναι σπουδαίο. Στην πραγματικότητα, δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Η αξιολόγηση ενός έργου προϋποθέτει γνώση όσων έχουν προηγηθεί. Η αγορά τέχνης έχει γίνει πλέον ιδιαίτερα επαγγελματική, σε τέτοιο βαθμό ώστε ένας ικανός απόφοιτος μεταπτυχιακού προγράμματος στις καλές τέχνες (MFA) να μπορεί συχνά να μιμηθεί σχεδόν οποιοδήποτε καλλιτεχνικό ύφος. Επομένως, το γεγονός ότι ένα έργο είναι αισθητικά ελκυστικό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει και μεγάλη οικονομική αξία», αναφέρει ο Πρέντεργκαστ.
Όσον αφορά την ουσιαστική έρευνα στον χώρο της τέχνης, τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει την άμεση επαφή με αυτόν.
«Η εμπειρία ξεκινά με έναν διπλό εσπρέσο σε μια όμορφη γκαλερί, συνεχίζεται με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, γνωριμίες με καλλιτέχνες και ενεργή συμμετοχή στον χώρο», αναφέρει ο Κράουσλ. «Η αγορά του πρώτου έργου, ακόμη και αν εμπεριέχει κάποιο ρίσκο, προσφέρει μια ενδιαφέρουσα εμπειρία που μπορεί να αποτελέσει θέμα συζήτησης στο επόμενο δείπνο».
Ο Κράουσλ αναφέρει ότι ολοκληρώνει όλες τις παρουσιάσεις και τα σεμινάριά του σχετικά με την τέχνη και τα χρηματοοικονομικά με την ίδια συμβουλή που θα έδινε και σε έναν καλεσμένο σε δείπνο: «Αγοράστε ό,τι σας αρέσει! Άλλωστε, είναι πιθανό να χρειαστεί να ζήσετε με αυτό το έργο για το υπόλοιπο της ζωής σας».
Διαβάστε ακόμη:
Wall Street: Ιστορικό ράλι μετά τις εκλογές στις ΗΠΑ – Αλμα άνω των 1.500 μονάδων για τον Dow
ΗΠΑ: Πώς η πρώτη εκλογική δοκιμασία της ΑΙ κατέληξε σε φιάσκο – Λαϊκή εξέγερση κατά των data centers
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ