«Pause» στα νέα επενδυτικά σχέδια και προειδοποίηση για πολιτική αστάθεια διατυπώνει ο πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος, περιγράφοντας μια οικονομία με περιορισμένη ορατότητα και αυξανόμενη επιφυλακτικότητα στις αποφάσεις.
«Τώρα είμαστε σίγουρα σε στάση αναμονής. Δεν μπορεί να δει κανείς ούτε δύο μήνες μπροστά… αναστέλλουμε αποφάσεις τις οποίες θα έπρεπε τώρα να παίρνουμε», ανέφερε από το βήμα του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, διευκρινίζοντας ότι η στάση αυτή αφορά κυρίως νέα επενδυτικά βήματα.
Την ίδια στιγμή, προσδιόρισε με σαφήνεια τον βασικό εγχώριο κίνδυνο: «Το μόνο κίνδυνο που θα έβλεπα είναι μιας πολιτικής αστάθειας στο μέλλον, η οποία προφανώς θα επιδράσει και στην οικονομία και πιθανόν σημαντικά».
Ο Πρόεδρος του ΣΕΒ έδωσε ιδιαίτερο βάρος στη μεταστροφή που συντελείται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υπογραμμίζοντας ότι η επόμενη περίοδος δεν θα θυμίζει σε τίποτα το προηγούμενο μοντέλο χρηματοδότησης. «Μετά το 2022 που ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία… η Ευρώπη αλλάζει και επανατοποθετεί προτεραιότητες. Στο νέο προϋπολογισμό που συζητείται από το 2028 μέχρι το 2034 έχουν επαναπροσδιοριστεί σχεδόν τα πάντα», σημείωσε.
Και έγινε πιο συγκεκριμένος ως προς την κατεύθυνση των πόρων: «Τα χρήματα φεύγουν από τα ταμεία συνοχής και πάνε πιο πολύ… οι επιδοτήσεις για την αμυντική βιομηχανία έχουν ανέβει 1000%».
Η αλλαγή αυτή, όπως προκύπτει από την τοποθέτησή του, περιορίζει τα περιθώρια «εύκολης» χρηματοδότησης για χώρες όπως η Ελλάδα και μετατοπίζει το βάρος σε πιο στοχευμένες επενδύσεις.
Την ίδια στιγμή, επιχείρησε να αποδομήσει ένα από τα βασικά σενάρια που κυκλοφορούν στην αγορά: «Έχει καλλιεργηθεί στην Ελλάδα ένας μύθος ότι τελειώνοντας το Ταμείο Ανάκαμψης θα τελειώσουν οι επενδύσεις… Αυτό δεν είναι αλήθεια», τόνισε, εξηγώντας ότι το επενδυτικό κύμα έχει ήδη «ουρά». Και πρόσθεσε: «Η συμβασιοποίηση τελειώνει το 2026, αλλά το 2027 και το 2028 συνεχίζονται πάρα πολλές επενδύσεις οι οποίες δεν έχουν ολοκληρωθεί». Ενώ άνοιξε και τον ορίζοντα της επόμενης περιόδου: «Με το νέο πρόγραμμα 2028-2034 συνεχίζουν να υπάρχουν σημαντικά κονδύλια για την Ελλάδα για επενδύσεις… για τη βιομηχανία, για την αμυντική και όχι μόνο».
Μικρό βηματάκι στην Ενέργεια
Στο ενεργειακό κόστος ο πρόεδρος του ΣΕΒ περιέγραψε ένα διαρθρωτικό μειονέκτημα που συνεχίζει να βαραίνει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας, πολύ πριν τις πρόσφατες γεωπολιτικές εντάσεις.
«Πριν τον πόλεμο η Ευρώπη είχε την ακριβότερη ενέργεια σε σχέση με Αμερική και Κίνα. Η Ελλάδα είχε την ακριβότερη ενέργεια μέσα στην Ευρώπη για τη βιομηχανία. Όχι για τα νοικοκυριά… Η βιομηχανία πληρώνει το ‘σπασμένο τζάμι’», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παρά τις παρεμβάσεις που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα, η εικόνα –όπως τη σκιαγράφησε– παραμένει δύσκολη: «Υπήρξαν κάποια μέτρα… αλλά η ανάσα αυτή έγινε ένα πολύ μικρό βηματάκι».
Την ίδια στιγμή, ανέδειξε και μια κρίσιμη ευρωπαϊκή παράμετρο, που εντείνει τις ανισορροπίες: «Η Ευρώπη… ουσιαστικά απελευθερώνει τα χέρια των κυβερνήσεων… να βοηθήσουν τις βιομηχανίες. Οι χώρες που έχουν μεγάλα δημοσιονομικά περιθώρια θα βοηθήσουν περισσότερο… ενώ οι πιο στριμωγμένες έχουν πολύ μικρότερα περιθώρια». Και έφερε το παράδειγμα των διαφορών εντός ΕΕ: «Άλλες δυνατότητες έχει μια χώρα με 35% χρέος και άλλες μια χώρα με 135%», υπονοώντας το περιορισμένο περιθώριο στήριξης της ελληνικής οικονομίας.
Μισθοί
Στο ζήτημα των αποδοχών, ο πρόεδρος του ΣΕΒ αναγνώρισε ευθέως την πίεση που δέχεται ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, βάζοντας όμως ταυτόχρονα τα όρια που θέτει η ίδια η οικονομία.
«Ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας – υπολογίζεται περίπου στο 30% – δεν μπορεί να βγάλει το μήνα του…», ανέφερε, περιγράφοντας την πραγματική εικόνα εισοδημάτων.
Ωστόσο, όπως ξεκαθάρισε, οι δυνατότητες αύξησης των μισθών συνδέονται άμεσα με την παραγωγικότητα: «Τα δικά μας χέρια είναι δεμένα μέσα στα πλαίσια που μας επιτρέπει η παραγωγικότητα της οικονομίας μας». Και έθεσε με σαφήνεια το δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις: «Όλοι θα θέλαμε… αύριο το πρωί να δώσουμε 30% αυξήσεις… αλλά δεν είμαστε απομονωμένοι σε ένα νησί… αν το κάνουμε αυτό την άλλη μέρα θα χάσουμε τις εξαγωγές μας, θα χάσουμε την ανταγωνιστικότητά μας». Για να καταλήξει με τον πιο ωμό τρόπο: «Αν ανέβουν οι μισθοί… θα αρχίσουμε να κλείνουμε».
Στο ίδιο πλαίσιο, έδωσε και το βασικό μέτρο σύγκρισης: «Όταν μια χώρα είναι στο 58% της παραγωγικότητας της Ευρώπης δεν μπορούν να γίνουν μεγάλα πράγματα».
Μείωση κόστους εργασίας και κίνητρα για επενδύσεις
Ως προς την αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων, ο πρόεδρος του ΣΕΒ έθεσε δύο σαφείς προτεραιότητες, ξεκινώντας από το κόστος εργασίας: «Έχουμε ένα μόνιμο πρόβλημα… τη πολύ ψηλή μη μισθολογική επιβάρυνση της εργασίας… πρέπει να κατεβάσουμε τους φόρους και το κόστος κοινωνικής ασφάλισης», ανέφερε.
Και εξήγησε γιατί το συγκεκριμένο πεδίο πρέπει να προηγηθεί: «Εγώ εκεί θα έβαζα πρώτα λεφτά… γιατί αυτό έχει και ένα πολύ μεγάλο πολλαπλασιαστικό effect στην οικονομία».
Στη συνέχεια, έστρεψε την προσοχή στις επενδύσεις, απορρίπτοντας τη λογική των άμεσων επιδοτήσεων: «Το δεύτερο… είναι βοήθεια στις επενδύσεις… όχι βοήθεια δίνοντας λεφτά στα χέρια των επιχειρήσεων σε μετρητά».
Και πρότεινε συγκεκριμένο εργαλείο: «Μέσα από φορολογικά κίνητρα… τα πιο αποδοτικά αυτά που έχουν το μεγαλύτερο πολλαπλασιαστικό effect είναι οι υπεραποσβέσεις».
Παραγωγικότητα
Στον πυρήνα όλων των παραπάνω, όπως υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, βρίσκεται το διαχρονικό έλλειμμα παραγωγικότητας της ελληνικής οικονομίας.
«Όταν μια χώρα είναι στο 58% της παραγωγικότητας της Ευρώπης δεν μπορούν να γίνουν μεγάλα πράγματα», ανέφερε, θέτοντας το βασικό όριο για μισθούς, επενδύσεις και ανάπτυξη. Και το αποτύπωσε με τον πιο απλό τρόπο: «Μπορεί να είσαι ακριβός γιατί κοστίζεις πολύ ή γιατί παράγεις λίγο. Φοβάμαι ότι η περίπτωσή μας είναι η δεύτερη».
Σε αυτό το πλαίσιο, έδωσε και την κατεύθυνση για την επόμενη ημέρα, εστιάζοντας στην ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας και ενίσχυσης της παραγωγής: «Χρειάζεται να βάλουμε την παραγωγή μέσα στη νοοτροπία μας… να δώσουμε στην παραγωγή την αξία που έχει. Και η παραγωγή είναι και αγροτική και κτηνοτροφική και βιομηχανική».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στο ζήτημα των δεξιοτήτων: «Πρέπει να εκπαιδεύσουμε ανθρώπους στο τεχνικό τομέα… σήμερα δυστυχώς το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδος δεν βοηθάει προς αυτή την κατεύθυνση». Ενώ στάθηκε και στον ρόλο της τεχνολογίας: «Ένας από τους πολύ σοβαρούς παράγοντες που θα κρίνει την εξέλιξη της παραγωγικότητας είναι η ταχύτητα με την οποία θα υιοθετήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη».
Η γραφειοκρατία ως μόνιμο εμπόδιο
Στο ίδιο πλαίσιο, ο κ. Θεοδωρόπουλος συμμετέχοντας νωρίτερα σε ειδικό πάνελ για την παραγωγικότητα, είχε θίξει και το ζήτημα της λειτουργίας του κράτους, το οποίο –όπως έχει ήδη επισημάνει– αποτελεί βασικό φρένο στην οικονομία:
«Η μεγαλύτερη πληγή στην Ελλάδα είναι η συναρμοδιότητα των υπουργείων. Χρειαζόμαστε τρεις και τέσσερις διαφορετικές υπογραφές», σημείωσε, ζητώντας τη μείωση του αριθμού τους για να περιοριστεί η γραφειοκρατία.
Διαβάστε ακόμη
Αεροπορικά μίλια: Γιατί γίνεται όλο και πιο δύσκολη η εξαργύρωσή τους για εισιτήρια
Navios Partners: Παρέλαβε το «Nave Amaryllis» (pics)
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.