Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google

Οι ιδιοκτήτες της πασίγνωστης γερμανικής αλυσίδας σούπερ μάρκετ Aldi αξιοποίησαν ένα «επιθετικό» φορολογικό σχέδιο που τους είχε προτείνει η Deutsche Bank, με στόχο να αποφύγουν την καταβολή φόρων άνω των 200 εκατ. ευρώ από επενδυτικά περιουσιακά στοιχεία, μεταξύ των οποίων και δικαιώματα ταινιών της κινηματογραφικής σειράς «Fast & Furious». Οι συναλλαγές αυτές αμφισβητήθηκαν από τις γερμανικές φορολογικές αρχές, πυροδοτώντας μια πολυετή δικαστική αντιπαράθεση με την τράπεζα.

Από τα δύο οικογενειακά ιδρύματα που ελέγχουν την Aldi Nord, το ένα κατάφερε να δικαιωθεί δικαστικά έναντι των φορολογικών αρχών. Το δεύτερο προχώρησε σε διακανονισμό με τις αρχές και στη συνέχεια στράφηκε κατά της Deutsche Bank, διεκδικώντας αποζημίωση περίπου 160 εκατ. ευρώ, χωρίς όμως να δικαιωθεί.

Η μέχρι πρότινος απόρρητη διαμάχη, η οποία αποκαλύπτεται μέσα από εκατομμύρια διαρρεύσαντα αρχεία της τράπεζας, προσφέρει μια σπάνια εικόνα των οικονομικών υποθέσεων μίας από τις πλουσιότερες επιχειρηματικές δυναστείες της Γερμανίας, αναφέρουν σε ρεπορτάζ τους, τόσο οι Financial Times, όσο και η γερμανική ZDF.

Εσωτερικά έγγραφα της Deutsche Bank αποκαλύπτουν επίσης τον τρόπο με τον οποίο η τράπεζα προσέγγιζε εξαιρετικά εύπορες γερμανικές οικογένειες, προσφέροντάς τους λύσεις φορολογικής εξοικονόμησης. Παράλληλα, καταδεικνύουν ότι έως το 2020 οι συγκεκριμένες συναλλαγές είχαν εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα νομικά προβλήματα της τράπεζας.

Το φορολογικό σχέδιο και οι επενδύσεις σε αεροσκάφη, πλοία και ταινίες

Οι αποκαλύψεις προέρχονται από μια τεράστια διαρροή εγγράφων της Deutsche Bank, τα οποία ανέλυσαν οι Financial Times, σε συνεργασία με μια διεθνή ομάδα περισσότερων από 200 δημοσιογράφων από μέσα ενημέρωσης όπως το Der Spiegel, η Le Monde και η Paper Trail Media.

Περίπου το 2005, η Deutsche Bank πρότεινε αυτό που αργότερα η ίδια χαρακτήρισε ως «σχέδιο εξοικονόμησης φόρων» σε δύο από τα ιδρύματα που ελέγχουν τη γερμανική αλυσίδα λιανεμπορίου: το Jakobus-Stiftung και το Markus-Stiftung, τα οποία ανήκουν στους κληρονόμους της ιδρυτικής οικογένειας Άλμπρεχτ.

Στόχος των συναλλαγών ήταν η ρευστοποίηση υφιστάμενων επενδύσεων, οι οποίες εκτείνονταν από αεροσκάφη, πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και πορθμεία έως κινηματογραφικά δικαιώματα, μεταξύ των οποίων εκείνα των ταινιών «2 Fast 2 Furious» και «8 Mile».

Η δομή των συναλλαγών είχε σχεδιαστεί ώστε τα οικογενειακά ιδρύματα της Aldi να μπορούν να εισπράξουν τα έσοδα από αυτές τις επενδύσεις σχεδόν χωρίς φορολογική επιβάρυνση.

Τα επόμενα χρόνια, η Γερμανία προχώρησε στο κλείσιμο του φορολογικού παραθύρου που είχε καταστήσει τις συγκεκριμένες συναλλαγές ελκυστικές.

Φορολογικός λογαριασμός 335 εκατ. ευρώ και προειδοποιήσεις για τους κινδύνους

Οι γερμανικές φορολογικές αρχές αμφισβήτησαν τη δομή που είχε οργανώσει η Deutsche Bank κατά τη διάρκεια ελέγχου το 2011.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Deloitte, οι ιδιοκτήτες της Aldi θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωποι με φορολογικές υποχρεώσεις άνω των 200 εκατ. ευρώ, από συνολικό καταλογισμό 335 εκατ. ευρώ.

Το υπόλοιπο ποσό θα επιβάρυνε τελικά τη Deutsche Bank, η οποία είχε συμφωνήσει να αποζημιώσει τα υπόλοιπα εμπλεκόμενα μέρη για τις σχετικές υποχρεώσεις.

Τα ιδρύματα της Aldi και οι αγοραστές των περιουσιακών στοιχείων προσέφυγαν αρχικά κατά των φορολογικών καταλογισμών. Ωστόσο, οι ίδιοι οι σύμβουλοι της Deutsche Bank διατηρούσαν σοβαρές επιφυλάξεις για το πώς θα αντιμετώπιζαν τα δικαστήρια τις συγκεκριμένες συναλλαγές.

Το 2016, οι σύμβουλοι προειδοποίησαν την τράπεζα ότι οι δομές αυτές ήταν «επιθετικές» και ότι υπήρχε υψηλός κίνδυνος οι φορολογικές αρχές να δικαιωθούν τελικά.

Παράλληλα, επισήμαναν ότι παρόμοια σχήματα είχαν χρησιμοποιηθεί ευρέως και από άλλες τράπεζες.

Η μυστική συμφωνία της Deutsche Bank και ο φόβος αγωγών

Ενώ οι κληρονόμοι της Aldi εξακολουθούσαν να αμφισβητούν τις φορολογικές απαιτήσεις, η Deutsche Bank συμφώνησε με μια δεύτερη τράπεζα, η οποία συμμετείχε στο φορολογικό σχέδιο, να διευθετήσουν το μέρος του φορολογικού λογαριασμού που τους αναλογούσε.

Ωστόσο, στελέχη της Deutsche Bank ανησυχούσαν παρασκηνιακά ότι ο συγκεκριμένος διακανονισμός, ο οποίος είχε αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης χωρίς να ενημερωθούν οι πελάτες της, θα μπορούσε να απειλήσει τη σχέση της τράπεζας με τους κληρονόμους της Aldi και να αυξήσει τον κίνδυνο δικαστικών διεκδικήσεων εις βάρος της.

Έπειτα από περίπου μία δεκαετία συσσώρευσης τόκων, η Deutsche Bank εκτιμούσε ότι οι συνολικές φορολογικές υποχρεώσεις των οικογενειακών ιδρυμάτων της Aldi θα μπορούσαν πλέον να φτάσουν ακόμη και τα 500 εκατ. ευρώ.

Η Deutsche Bank είχε προσπαθήσει επί χρόνια να αποκτήσει πρόσβαση στην οικογένεια Άλμπρεχτ, η οποία παραδοσιακά συνεργαζόταν με ανταγωνιστικές τράπεζες και, σύμφωνα με εσωτερικό προφίλ πελάτη, διατηρούσε «επιφυλάξεις» απέναντί της.

Μέχρι το 2017, πάντως, η οικογένεια είχε εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους πελάτες της Deutsche Bank.

Μάλιστα, η τράπεζα είχε συγκροτήσει ειδική «ομάδα εργασίας Aldi», με αποστολή να εντοπίσει τρόπους περαιτέρω ανάπτυξης των επιχειρηματικών της σχέσεων με την οικογένεια.

Τα έσοδα των 13 εκατ. ευρώ και το δίλημμα της τράπεζας

Η φορολογική διαμάχη προκάλεσε εσωτερικές συζητήσεις στη Deutsche Bank σχετικά με το πόσο άξιζε οικονομικά η διατήρηση καλών σχέσεων με την οικογένεια Άλμπρεχτ.

Ένα στέλεχος της τράπεζας υπολόγισε ότι οι κληρονόμοι της Aldi απέφεραν περίπου 13 εκατ. ευρώ ετησίως σε έσοδα από υπηρεσίες διαχείρισης περιουσίας.

Ωστόσο, το κόστος απορροφούσε περισσότερο από το 80% αυτών των εσόδων, γεγονός που καθιστούσε δύσκολη την οικονομική αιτιολόγηση της καταβολής περίπου 80 εκατ. ευρώ από τη Deutsche Bank, ως συμμετοχής της στον φορολογικό διακανονισμό των ιδρυμάτων.

Τελικά, στελέχη της τράπεζας, μεταξύ των οποίων και ο σημερινός διευθύνων σύμβουλος Κρίστιαν Ζέβινγκ, υποστήριξαν την επιλογή διακανονισμού με τη δεύτερη τράπεζα.

Με τον τρόπο αυτό, η Deutsche Bank προτίμησε να αναλάβει τον κίνδυνο να βρεθεί αντιμέτωπη με αγωγές από τους κληρονόμους της Aldi, αντί να καταβάλει το ποσό που της ζητούσαν.

Η αγωγή των 160 εκατ. ευρώ και οι δύο διαφορετικές δικαστικές αποφάσεις

Λίγο αργότερα, το ίδρυμα Jakobus-Stiftung, στην κατοχή του οποίου βρίσκονταν τα κινηματογραφικά δικαιώματα, απέσυρε την προσφυγή του κατά του φορολογικού καταλογισμού και κατέθεσε αγωγή εναντίον της Deutsche Bank, διεκδικώντας 160 εκατ. ευρώ ως αποζημίωση.

Το Jakobus-Stiftung έχασε την υπόθεση σε δεύτερο βαθμό το 2021.

Το δικαστήριο έκρινε ότι η Deutsche Bank δεν είχε εγγυηθεί ένα «ολοκληρωμένο πακέτο» υπηρεσιών που θα εξασφάλιζε ευνοϊκό φορολογικό αποτέλεσμα.

Το ίδρυμα αρνήθηκε να σχολιάσει τις «ολοκληρωμένες νομικές και φορολογικές υποθέσεις», επισημαίνοντας ότι ενεργούσε πάντοτε νόμιμα και εκπλήρωνε τις φορολογικές του υποχρεώσεις.

Το Markus-Stiftung, αντίθετα, επέλεξε διαφορετική στρατηγική. Συνέχισε να αμφισβητεί δικαστικά τον φορολογικό καταλογισμό και δικαιώθηκε το 2019.

Η Aldi Nord, το τμήμα της αυτοκρατορίας των σούπερ μάρκετ που ανήκει από κοινού στα ιδρύματα, ανέφερε ότι τα δικαστήρια επιβεβαίωσαν πως το Markus-Stiftung «ενήργησε σύμφωνα με τον νόμο και εκπλήρωσε κανονικά τις φορολογικές του υποχρεώσεις». Σημειώνεται ότι η Aldi Süd ανήκει σε διαφορετικό κλάδο της οικογένειας Άλμπρεχτ.

Η συνεργασία Aldi – Deutsche Bank συνεχίστηκε παρά τη δικαστική διαμάχη

Παρά τη σφοδρή αντιπαράθεση, η ευρύτερη επιχειρηματική σχέση μεταξύ της Deutsche Bank και της Aldi δεν διακόπηκε.

Το 2020, η γερμανική τράπεζα παρείχε συμβουλευτικές υπηρεσίες για τη συμφωνία ύψους 735 εκατ. ευρώ της Aldi Nord, που αφορούσε στην αλυσίδα σούπερ μάρκετ Leader Price.

Στο πλαίσιο της συναλλαγής, η Deutsche Bank εξασφάλισε χρηματοδότηση 200 εκατ. ευρώ για τη γερμανική αλυσίδα, η οποία παραδοσιακά εμφανίζεται επιφυλακτική απέναντι στον δανεισμό.