Σε τεντωμένο σχοινί κινούνται οι διεθνείς διαπραγματεύσεις για την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας, μετά την ολοκλήρωση της 84ης συνόδου της Επιτροπής Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος του Διεθνoύς Ναυτιλιακού Οργανισμού, όπου δεν κατέστη εφικτή μια κοινή γραμμή. Αν και η απόφαση για συνέχιση του διαλόγου θεωρείται θετική εξέλιξη, το παρασκήνιο αποκαλύπτει βαθιές γεωπολιτικές και οικονομικές συγκρούσεις που καθυστερούν την επίτευξη συμφωνίας.

Με σαφή αιχμή τον ρεαλισμό και την ανάγκη οι αποφάσεις να είναι εφαρμόσιμες, η Ελλάδα τοποθετήθηκε δυναμικά στη διεθνή συζήτηση για την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας, βάζοντας «φρένο» σε προσεγγίσεις που αγνοούν τις πραγματικές συνθήκες της αγοράς.

Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλης Κικίλιας, παρεμβαίνοντας ενόψει και των κρίσιμων διαβουλεύσεων στον Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός, ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα στηρίζει τον στόχο για έναν καθαρότερο πλανήτη, αλλά όχι με όρους που απειλούν τη βιωσιμότητα της ναυτιλίας και την κοινωνική συνοχή. Έθεσε ευθέως το ζήτημα της απόστασης ανάμεσα στους φιλόδοξους στόχους και την πραγματικότητα, σημειώνοντας ότι η πλήρης απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα έως το 2050 παραμένει εξαιρετικά δύσκολη, τη στιγμή που τα εναλλακτικά καύσιμα καλύπτουν σήμερα μόλις το 0,5% της παγκόσμιας ζήτησης.

Η ελληνική θέση, ως έκφραση της μεγαλύτερης ναυτιλιακής δύναμης της Ευρώπης, κινείται σε διπλή κατεύθυνση. Υπέρ της πράσινης μετάβασης, αλλά με όρους οικονομικής βιωσιμότητας και τεχνολογικής εφικτότητας. Το μήνυμα είναι σαφές. Χωρίς τη δυνατότητα της ίδιας της βιομηχανίας να ακολουθήσει, καμία απόφαση δεν μπορεί να αποδώσει.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι εργασίες της 84ης συνόδου της Επιτροπής Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος του ΙΜΟ επιβεβαίωσαν ότι η διεθνής κοινότητα απέχει ακόμη από μια κοινά αποδεκτή λύση. Παρά την απόφαση για συνέχιση των διαβουλεύσεων, εξέλιξη που διατηρεί τον κεντρικό ρόλο του Οργανισμού, οι διαφωνίες παραμένουν έντονες και πολυεπίπεδες.

Στο επίκεντρο των συγκρούσεων βρέθηκε το Net-Zero Framework (NZF), το οποίο προωθεί ένα σύστημα μείωσης εκπομπών που περιλαμβάνει οικονομικά μέτρα, όπως η τιμολόγηση του άνθρακα και η δημιουργία Ταμείου χρηματοδότησης της μετάβασης. Από τη μία πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο και σύμμαχες χώρες υποστηρίζουν ότι πρόκειται για τη μόνη ρεαλιστική βάση επίτευξης των στόχων.

Από την άλλη, οι Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και η Λιβερία, αντιδρούν έντονα, απορρίπτοντας τόσο τη φορολόγηση όσο και τη δημιουργία Ταμείου. Το επιχείρημά τους εστιάζει στον κίνδυνο αύξησης του κόστους για την παγκόσμια οικονομία και τους καταναλωτές, με την Ουάσιγκτον να κάνει λόγο ακόμη και για «σιωπηλή πλειοψηφία» κρατών που διατηρούν επιφυλάξεις.

Η αντιπαράθεση αυτή αποτυπώνει κάτι βαθύτερο. Τη σύγκρουση ανάμεσα στην περιβαλλοντική φιλοδοξία και την οικονομική αντοχή των αγορών. Και ακριβώς σε αυτό το σημείο επιχειρεί να παρέμβει η ελληνική πλευρά, προβάλλοντας μια ισορροπημένη προσέγγιση που αποφεύγει τόσο την αδράνεια όσο και τις υπερβολές.

Ο γενικός γραμματέας του ΙΜΟ, Αρσένιο Ντομίνγκεζ, επιχείρησε να κρατήσει χαμηλούς τόνους, επισημαίνοντας ότι ο Οργανισμός «επέστρεψε σε τροχιά» και ότι απαιτείται αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών-μελών. Το επόμενο κρίσιμο τεστ μεταφέρεται το φθινόπωρο, με δύο διαδοχικές συνεδριάσεις που θα κρίνουν αν μπορεί να γεφυρωθεί το χάσμα. Μέχρι τότε, η Ελλάδα επιμένει στη γραμμή ότι η πράσινη μετάβαση της ναυτιλίας δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς ρεαλισμό, τεχνολογική ετοιμότητα και κυρίως χωρίς τη στήριξη της ίδιας της αγοράς.

Διαβάστε ακόμη

Πληροφορική: Από την ψηφιακή «κοσμογονία» στην εποχή των νέων προκλήσεων – Ευκαιρίες, deals, πιέσεις

Νέο καθεστώς στις εξώσεις: Πότε φεύγει ο ενοικιαστής και πότε παίρνει πίσω το σπίτι ο ιδιοκτήτης

«Lady L»: Συνεχίζει να… χτυπιέται στις «φουρτούνες» των πλειστηριασμών (pics)

Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα