Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου θύμισε στην αγορά ότι τα crude tankers δεν χρειάζονται κάποιο «θαύμα» στη ζήτηση για να επαναπροσδιοριστούν. Αρκεί να αλλάξει ο χάρτης. Οι δείκτες ημερήσιου ναύλου TCE του Baltic Exchange κατέγραψαν αυτή τη μεταστροφή σχεδόν μέρα με τη μέρα. Τα VLCCs είδαν τα ημερήσια έσοδα να υποχωρούν από τα 62.929 δολ./ημέρα στις 24 Δεκεμβρίου σε χαμηλό 37.869 δολ./ημέρα στις 6 Ιανουαρίου, πριν εκτιναχθούν στα 97.323 δολ./ημέρα στις 15 Ιανουαρίου — μια ανάκαμψη 157% από το χαμηλό των αρχών του μήνα.

Παρόμοια πορεία, αλλά με μεγαλύτερη ένταση, ακολούθησαν τα Suezmaxes: από 92.551 δολ./ημέρα προ των Χριστουγέννων, στα 63.485 δολ./ημέρα στις 7 Ιανουαρίου και έπειτα στα 107.826 δολ./ημέρα στις 15 Ιανουαρίου. Η τελευταία κίνηση ξεχώρισε, καθώς η ημερήσια άνοδος της 15ης Ιανουαρίου (+32%) ήταν η μεγαλύτερη από τις 12 Οκτωβρίου 2023 και έσπρωξε τον δείκτη στο υψηλότερο επίπεδο από τις 19 Δεκεμβρίου 2022. Τα Aframaxes κινήθηκαν πιο σταθερά, με πτώση έως τα 48.282 δολ./ημέρα στις 5 Ιανουαρίου και σταδιακή άνοδο έως τα 62.843 δολ./ημέρα στις 15 Ιανουαρίου, όμως και εκεί η κατεύθυνση ήταν σαφής μόλις ξεκίνησε το ράλι.

Για το τι άλλαξε ο ναυλομεσιτικός οίκος Xclusiv Shipbrokers επισημαίνει στην ανάλυση του. «Πρώτα απ’ όλα, η Βενεζουέλα. Οι ΗΠΑ ελέγχουν πλέον ουσιαστικά το marketing του βενεζουελάνικου αργού, με τις πραγματοποιούμενες τιμές να εμφανίζονται περίπου 30% υψηλότερες σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς. Εμπορικά, αυτό δημιουργεί ισχυρό κίνητρο για αποκατάσταση όγκων και ομαλοποίηση φορτώσεων, φέρνοντας τα βαρέλια πίσω σε πιο “ορατά” κανάλια», σημειώνουν αναλυτές της Xclusiv Shipbrokers. Ήδη, το ναυτιλιακό σήμα είναι εμφανές: περίπου 10 μονάδες μεγέθους Aframax/LR2 φέρονται να μετακινούνται από clean σε dirty απασχόληση, προεξοφλώντας αυξημένες φορτώσεις αργού από τη Βενεζουέλα.

Σύμφωνα με έναν χρήσιμο «κανόνα» της αγοράς, κάθε επιπλέον 1 εκατ. βαρέλια/ημέρα παραγωγής στη Βενεζουέλα μπορεί να μεταφραστεί σε ζήτηση για περίπου 23 Aframax/LR2 δεξαμενόπλοια. Αν προστεθεί και το σκέλος της νάφθας — εξαγωγές από τις ΗΠΑ προς Βενεζουέλα για αραίωση του βαρέος αργού — δημιουργείται δραστηριότητα τόσο στο dirty όσο και στο clean κομμάτι, με μία κρίσιμη συνέπεια: εντείνεται ο ανταγωνισμός για την ίδια δεξαμενή άμεσα διαθέσιμης, «mainstream» χωρητικότητας.

Την ίδια στιγμή, οι ρωσικές ροές εμφανίζονται πιο εύθραυστες στο περιθώριο. Οι θαλάσσιες εξαγωγές αργού στο διάστημα 1–15 Ιανουαρίου αναφέρονται χαμηλότερες σε σχέση με τον Δεκέμβριο, ενώ οι εισαγωγές της Ινδίας έχουν μειωθεί αισθητά, καθώς τα διυλιστήρια προσαρμόζονται ενόψει του περιορισμού της ΕΕ στις 21 Ιανουαρίου για καύσιμα που παράγονται από ρωσικό αργό σε τρίτες χώρες. «Με έναν χαμηλότερο μηχανισμό price cap από τις αρχές Φεβρουαρίου, το πραγματικό ζήτημα για την αγορά είναι η τριβή: συμμόρφωση, ασφάλιση, δρομολόγηση και αντισυμβαλλόμενος», επισημαίνουν οι αναλυτές της Xclusiv. Ακόμη και όταν τα βαρέλια κινούνται, δεν κινούνται «ομαλά», περιορίζοντας την αποτελεσματική προσφορά του συμβατικού στόλου.

Τέλος, τα VLCCs δέχονται και μια εσωτερική, δομική ώθηση. Οι μεγαλύτερες αποστάσεις για ατλαντικά φορτία προς την Ασία βοηθούν, αλλά καθοριστικό ρόλο παίζει και η συγκέντρωση: όταν μεγαλύτερο μέρος ενός στόλου περίπου 900 πλοίων ελέγχεται από λιγότερα χέρια, οι πλοιοκτήτες διαχειρίζονται πιο στοχευμένα την έκθεσή τους, ενώ οι ναυλωτές επιδιώκουν ολοένα και περισσότερο άμεσο έλεγχο πλοίων για να διατηρήσουν την προαιρετικότητα. «Η χρησιμοποίηση παραμένει υψηλή όχι επειδή ο κόσμος ανακάλυψε ξαφνικά περισσότερο πετρέλαιο, αλλά επειδή το σωστό πλοίο, στο σωστό σημείο, με τα σωστά χαρτιά, έγινε ο περιοριστικός παράγοντας», τονίζει η Xclusiv Shipbrokers.

Διαβάστε ακόμη

Πώς το Νταβός μετατράπηκε σε συνέδριο που… ψηφίζει MAGA

Βρετανία: Σε υψηλό 10ετίας η αγορά ακινήτων μετά τον προϋπολογισμό της Ριβς

Πλειστηριασμοί: Το κατάστημα στο λιμάνι της Ύδρας, η ανακοπή και ο πήχης της τιμής (pics)

Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα