Πέρυσι, λίγο μετά την εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία, τότε που ξεκίνησε το ράλι ενεργειακής ακρίβειας που μεταφράστηκε αυτόματα σε πανευρωπαϊκό πρωτοφανή πληθωρισμό, υπουργοί και τραπεζίτες δήλωναν την εκτίμησή τους πως τα φαινόμενα αυτά θα αποκλιμακωθούν από τον Μάιο και μετά. Η πράξη βέβαια ήρθε να αποδείξει πως όταν οι επιθυμίες γίνονται εκτιμήσεις, το πιθανότερο είναι να πέσουν έξω. Όπως κι έγινε. Όχι αποκλιμάκωση δεν είδαμε, αλλά το ακριβώς αντίθετο.
Ένα κρεσέντο ακρίβειας στα πάντα και μια κούρσα του πληθωρισμού που σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, ακόμα και σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, με νούμερα που είχαν να δουν εδώ και πολλές δεκαετίες.
«Και τώρα τι;», είναι το εύλογο ερώτημα. Θα δούμε ξανά τις τιμές στα προ πολέμου επίπεδα ή θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με την ακρίβεια, κάτι που δεν μπορεί να το συνηθίσει κανείς;
Επίσημα πλέον, κανείς δεν κάνει εκτιμήσεις και οι κυβερνήσεις στα πλαίσια των δημοσιονομικών τους περιθωρίων, προσπαθούν απλώς να μετριάσουν τις επιπτώσεις στα νοικοκυριά και να προστατεύσουν όσο γίνεται τους πλέον ευάλωτους. Το πάθημα έγινε μάθημα και δεν έχουμε ξανακούσει εκτιμήσεις-επιθυμίες για τον χρόνο έναρξης της μείωσης των τιμών.
΄Ισα-ίσα που πολλοί υποστηρίζουν πως οι τιμές στα ράφια δεν πρόκειται να μειωθούν ακόμα κι αν σταματήσει ο πόλεμος, ακόμα κι αν εξορθολογισθούν οι τιμές της ενέργειας. Κι αυτό γιατί δυστυχώς στην ελεύθερη οικονομία, μια μικρή διαταραχή στην αλυσίδα από την παραγωγή ως την κατανάλωση, εύκολα μετακυλύονται οι αυξήσεις στον τελικό καταναλωτή αλλά δύσκολα μειώνονται οι τιμές ακόμα και μετά την αποκατάσταση του προβλήματος στην αλυσίδα. Με άλλα λόγια οι όποιες αυξήσεις ενσωματώνονται στην τελική τιμή και τις όποιες μειώσεις στα κόστη παραγωγής, μεταφορικών κλπ τις καρπώνονται οι ενδιάμεσοι και σπάνια οι τελικοί καταναλωτές.
Με άλλα λόγια, για τουλάχιστον το πρώτο εξάμηνο του 2023, όχι μόνο δεν θα πέσουν τοι τιμές, αλλά η κλιμάκωση θα συνεχιστεί. Γι’ αυτό άλλωστε, οι Έλληνες βιομήχανοι προετοιμάζονται με βασικό σενάριο τον υψηλό πληθωρισμό και προσπαθούν αν βρουν τρόπους και τρικ για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Κι όταν λέμε τρικ, ένα από αυτά είναι να περιορίσουν τις ποσότητες στα προϊόντα μέσα στη διατιθέμενη συσκευασία. Αντί για ένα λίτρο αναψυκτικού για παράδειγμα, να μικρύνει η συσκευασία στα 850 γρ.
Εχουμε επομένως να δούμε πράματα και θάματα σε αυτό τον δύσκολο χειμώνα που έρχεται και απορώ με την αισιοδοξία κάποιων κυβερνητικών παραγόντων πουν θεωρούν πως εμείς θα παραμείνουμε μια όαση ανάπτυξης όταν γύρω μας όλη η Ευρώπη θα στενάζει από την ύφεση. Κάποτε πρέπει να αντιληφθούμε πως από τη στιγμή που η οικονομία μας δεν είναι αυτάρκης και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εισαγωγές προϊόντων και τον τουρισμό, είναι μοιραίο να εισπράττουμε και εισαγόμενη κρίση.
Δηλαδή, η προβλεπόμενη και αναπόφευκτη βαθιά ύφεση στην Ευρωπαϊκή ήπειρο που θα πλήξει τα εισοδήματα των πολιτών, θα χτυπήσει και τις μετακινήσεις των Ευρωπαίων άρα και τους τουρίστες που θα μας επισκεφτούν την επόμενη χρονιά.
Ενας φαύλος κύκλος που δεν ξέρουμε πώς θα καταφέρουμε να βγούμε και γι’ αυτό η άκρατη αισιοδοξία που αναπτύσσεται ένεκα και της προεκλογικής περιόδου, φρονώ πως πρέπει να ενταχθεί σε μια πιο λογική και ρεαλιστική βάση για να μην πέσουμε από τα σύννεφα στη συνέχεια.
Και δεν ξέρω τι άλλα όπλα για τη στήριξη των νοικοκυριών έχει στη φαρέτρα της η κυβέρνηση, αλλά το μόνο βέβαιο είναι πως πρέπει να στηριχθεί η κοινωνία με κάθε τρόπο να σταθεί όρθια και σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο. Αυτή πρέπει να είναι η πρώτη έγνοια και όχι άλλες θριαμβολογίες για το πόσο καλά πήγε ο τουρισμός φέτος και πόσο καλά τα κάναμε. Αυτός ο αγώνας δεν είναι των 100 μέτρων, αλλά Μαραθώνιος!
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.