Για ένα πράγμα, για το οποίο δύσκολα μπορεί κανείς να κατηγορήσει το ΠΑΣΟΚ -ακόμη και εάν έχει σκοπό να το κάνει- είναι για την έγκαιρη και επίμονη προσπάθειά του να εμφανίσει ένα καλά «δουλεμένο» πρόγραμμα, με συγκεκριμένες προτάσεις, αρχή, μέση και τέλος. Συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις επιμέρους προτάσεις, πίσω από αυτές, φαίνεται καθαρά ότι έχει προηγηθεί η αναζήτηση λύσεων για τα σύγχρονα προβλήματα που καθηλώνουν την καθημερινότητα των πολιτών.
Από πολύ νωρίς – ειδικά μετά από τις εκλογές του 2023- το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε την προγραμματική προσπάθεια και ενώ επένδυσε σε αυτήν, δεν κατάφερε να αποκομίσει ιδιαίτερα πολιτικά κέρδη, να κάνει δηλαδή το προσδοκώμενο δημοσκοπικό άλμα. Από πολύ νωρίς για παράδειγμα παρουσίασε λύσεις για το στεγαστικό πρόβλημα που «καίει» τις μεγαλύτερες αλλά κυρίως τις νεότερες γενιές από τα πρώτα βήματά τους στην αγορά εργασίας, όταν επιχειρούν να οργανώσουν και να ζήσουν τη ζωή τους όπως τη θέλουν, ανακαλύπτοντας κάθε φορά νέες ευκαιρίες, σε κάθε τομέα. Και από πολύ νωρίς «μίλησε» για την ακρίβεια και το ιδιωτικό χρέος, περιγράφοντας το δικό του δρόμο και τις πόρτες διαφυγής από το πρόβλημα. Συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις προτάσεις, αφιέρωσε χρόνο στην ενδυνάμωση του προγραμματικού του λόγου, βελτιώνοντας στην πορεία αρκετές από τις προτεινόμενες λύσεις, όχι όμως τόσο το «αμπαλάζ».
Από χθες, μπήκε και το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, που ιδρύθηκε μόλις τον περασμένο Μάιο, σε προγραμματική τροχιά, επιλέγοντας μάλιστα να κάνει τα αποκαλυπτήρια κάποια 24ωρα νωρίτερα από τον πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη ΔΕΘ. Η επιλογή της ημερομηνίας αφορά βέβαια στο «αμπολάζ» και ουδεμία σχέση έχει με το «δια ταύτα» του προγράμματος που παρουσίασε από τη Θεσσαλονίκη. Έχει ήδη κατηγορηθεί τόσο από την κυβέρνηση ότι είναι αμετανόητος και παροχολογεί χωρίς …αύριο, όπως και από το ΠΑΣΟΚ ότι αντέγραψε πολλές από τις δικές του προγραμματικές σελίδες.
Ο κ. Τσίπρας υποσχέθηκε κατώτατο μισθό στα 1.000 ευρώ, μισθολογικές αυξήσεις από 300 ως 500 ευρώ σε εκπαιδευτικούς, γιατρούς και νοσηλευτές, αλλά και επίδομα 500 ευρώ μηνιαίως στους φοιτητές που σπουδάζουν στα περιφερειακά πανεπιστήμια μακριά από τα σπίτια τους, ενώ μίλησε και για μείωση του ΦΠΑ στο 6% για τα βασικά προϊόντα και αύξηση του μεταφορικού ισοδύναμου, με συνολικό καθαρό κόστος, όπως υπολογίζει το οικονομικό του επιτελείο στα 5,5 δισ. ευρώ.
Ως αντιστάθμισμα, πρότεινε έναν μηχανισμό «δίκαιης φορολόγησης», όπως είπε, που αφορά «το 1% των οικονομικά ισχυρότερων Ελλήνων, την αύξηση του φόρου στα μερίσματα και την φορολόγηση των τραπεζικών κερδών, με το οικονομικό επιτελείο της ΕΛΑΣ να υπολογίζει την απόδοσή του στα 2 δισ. ευρώ. Στη συνέχεια η ΕΛΑΣ παρουσίασε και τους σχετικούς πίνακες, όπως και τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζει το κόστος των προτεινόμενων μέτρων για το διάστημα από το 2027 μέχρι το 2030. Ο πρώην πρωθυπουργός θα έχει προφανώς την ευκαιρία να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις στα διάφορα ερωτήματα που θέτουν τα άλλα κόμματα και η κυβερνητική παράταξη κατά τη συνέντευξη Τύπου επίσης στη Θεσσαλονίκη στις 9 Σεπτεμβρίου, αλλά και μέσα στους επόμενους προεκλογικούς μήνες. Και θα κριθεί, όπως και οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί, από αυτό. Το αν δηλαδή μέσω του προγράμματος ο κ. Τσίπρας κατάφερε να απευθυνθεί σε ευρύτερα εκλογικά κοινά θα φανεί στη συνέχεια, στον αγώνα αντοχής μέχρι τις εκλογές, που όπως όλα δείχνουν θα γίνουν την άνοιξη του 2027.
Όσον αφορά στη φετινή ΔΕΘ: είναι η τελευταία πριν από τις εκλογές και ως εκ τούτου το κάθε κόμμα θα κάνει υπερπροσπάθεια για να «ενθουσιάσει» τα κοινά του, αρχίζοντας από το σχέδιό του για την οικονομία. Μετά από χρόνια κρίσεων, ακρίβειας και αυξημένου κόστους ζωής, οι πολίτες πάντως δεν αρκούνται σε παροχές, αλλά ζητούν απαντήσεις για μισθούς, κατοικία, φορολογία, ανάπτυξη και προοπτική. Η ισορροπία ανάμεσα στις ελκυστικές λύσεις και στις αναγκαίες τομές και μεταρρυθμίσεις δεν είναι βέβαια μια εύκολη υπόθεση, ειδικά όταν ένα κόμμα θέλει να προσεγγίσει τα «απαιτητικά» κοινά που περιμένουν να ακούσουν όχι απλά ένα πακέτο εξαγγελιών αλλά και μια λύση για το μέλλον, χωρίς δημοσιονομικά πισωγυρίσματα.
Η μεγάλη δυσκολία για την ΕΛΑΣ και το ΠΑΣΟΚ, για τα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης που διεκδικούν την πρωτοκαθεδρία στην κεντροαριστερά δεν είναι μόνο η συγκρότηση του προγράμματος- ούτε τα ποσοστά τους που μέχρι τώρα δεν φαίνεται να απειλούν το ασφαλές δημοσκοπικό προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας. Η εμφανής αδυναμία της αντιπολίτευσης μέχρι τώρα είναι να πείσει ότι αποτελεί ισχυρή εναλλακτική κυβερνητική πρόταση. Να βρει ένα πειστικό αφήγημα. Ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων σε όλα τα τελευταία γκάλοπ μπορεί να εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για την κυβέρνηση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να μετακινηθεί αυτόματα προς την αντιπολίτευση. Για να συμβεί, δεν αρκεί η φθορά της κυβέρνησης: οι ψηφοφόροι που έχουν ψηφίσει ένα κυβερνητικό κόμμα «μετακινούνται» πιο εύκολα προς την επόμενη πρόταση, μόνο όταν συναντούν «μέτρα εμπιστοσύνης», αξιόπιστα πρόσωπα και ένα συνολικό οραματικό αφήγημα. Το βασικό …τεστ της φετινής ΔΕΘ προ τον κ. Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ δεν αφορά μόνο στο πακέτο των «παροχών», αλλά το πως θα περάσουν από την αντιπολιτευτική κριτική στη διαμόρφωση ενός στιβαρού κυβερνητικού σχεδίου.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.