Ο κ. Ursula von der Leyen, η νέα πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, θέλει να καταστήσει την Ευρώπη την πρώτη ήπειρο με μηδενικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, έως το 2050. Έχει υποσχεθεί να ολοκληρώσει μια «Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία» κατά τις πρώτες 100 ημέρες της θητείας της, η οποία ξεκινάει την 1η Νοεμβρίου. Ο στόχος των μηδενικών εκπομπών είναι όμως μη ρεαλιστικός: υπονομεύεται από την οικονομική απόκλιση της Ευρώπης, την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να θεωρεί ότι θα εξαλείψει μέχρι το 2050.
Τον Ιούνιο, όταν ξεκίνησε το ζήτημα της δέσμευσης της ΕΕ για τη μηδενική εκπομπή αερίων του άνθρακα, η υιοθέτηση του στόχου του 2050 μπλοκαρίστηκε από τέσσερις χώρες: την Πολωνία, την Τσεχική Δημοκρατία, την Ουγγαρία και την Εσθονία. Αυτός δεν είναι ο κατάλογος των αντιπάλων του σχεδίου, που θα περίμενε κανείς βάσει της μακροχρόνιας ιστορίας εκπομπών των μελών της ΕΕ.
Εάν ληφθεί το 1990 ως έτος βάσης, όλες αυτές οι χώρες εκτός από την Εσθονία έχουν απαλλαγεί από την εξάρτησή τους από τον άνθρακα, περισσότερο από την ΕΕ στο σύνολό της, αν και όχι τόσο όσο η Λιθουανία, όπου ο πληθυσμός έχει συρρικνωθεί κατά ένα τέταρτο από το 1990. Ωστόσο, οι αναποτελεσματικές βιομηχανίες της κομμουνιστικής εποχής πέρασαν στην ιστορία. Αν κάποιος χρησιμοποιεί το έτος 2007 ως έτος βάσης, η τάση της επόμενης δεκαετίας φαίνεται να είναι διαφορετική.
Μεταξύ του 2007 και του 2017, και οι τέσσερις χώρες που αντιτίθενται στη μηδενική εκπομπή αερίων του άνθρακα, μείωσαν τις εκπομπές με βραδύτερο ρυθμό από ό, τι η ΕΕ στο σύνολό της. Η Πολωνία ήταν η χώρα με τη μεγαλύτερη καθυστέρηση: οι εκπομπές της ανήλθαν στο 99% του επιπέδου του 2007, το 2017. Ήταν η πλούσια Δανία, που οδήγησε την ΕΕ στη μείωση των εκπομπών.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.