«Το μεγαλύτερο ρίσκο είναι το να μην πάρεις κανένα ρίσκο». Για τον Συμεών Παληό, η φράση αυτή συνοψίζει μια ολόκληρη διαδρομή. Από τη Χίο του 19ου αιώνα και τις οικογενειακές μνήμες έως τις μεγάλες συμφωνίες της διεθνούς ναυτιλίας, η ζωή του συνδέει την τόλμη με την πειθαρχία, την επιχειρηματική επιτυχία με την εμπιστοσύνη και τη θάλασσα με τους ανθρώπους της.
Ο Συμεών Παληός γυρίζει τον χρόνο πίσω και αφηγείται πώς πριν από δύο σχεδόν αιώνες, η προτροπή ενός δικηγόρου οδήγησε στη χρηματοδότηση πλοίων από Χιώτη τραπεζίτη, ανοίγοντας τον δρόμο για την ανάπτυξη της εμπορικής ναυτιλίας του νησιού. Μια ιστορία που συναντά τις ρίζες της δικής του οικογένειας, με παρουσία πέντε γενεών στη θάλασσα.
Στη συνέντευξή του στο “Shipping Stories” του newmoney, μας μιλά για τις αποφάσεις που τον δικαίωσαν, τις δοκιμασίες που τον σημάδεψαν και τους ανθρώπους που τον στήριξαν. Με αμεσότητα, χιούμορ και συγκίνηση, συνδέει την προσωπική του διαδρομή με την παράλληλη εξέλιξη της ελληνικής ναυτιλίας.
Η απώλεια του πατέρα του τον σημάδεψε. Την ημέρα που έπαιρνε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο του Ντάραμ στην Αγγλία, ο καπετάν Παντελής σκοτωνόταν σε τροχαίο δυστύχημα στη Χίο. Είχε επιζήσει από τον τορπιλισμό του πλοίου του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για να χαθεί χρόνια αργότερα στη στεριά. Η μητέρα του, η Σεμίραμις, τον προέτρεψε και τον στήριξε για να κάνει το πρώτο του βήμα στη ναυτιλία.
Αποκαλύπτει τι χρειάζεται για να πετύχει ένας πλοιοκτήτης αλλά και το γιατί καραβοκύρηδες που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία οδηγήθηκαν στην οικονομική καταστροφή, «μην έχοντας λεφτά ούτε για την κηδεία τους».
Αναπτύσσει τη φιλοσοφία του για τις επιχειρηματικές αποφάσεις και τη διαχείριση του ρίσκου. Μιλά για τη διαφάνεια, την καθαρή σκέψη, αλλά και την τύχη, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στον λόγο της τιμής και στην εντιμότητα.
Η συζήτηση περνά στις κόρες του, την Αλίκη και τη Σεμίραμις, στη διαδοχή αλλά και στη θέση των γυναικών στη ναυτιλία. «Η γυναίκα τον συνομιλητή της τον ζυγίζει καλύτερα από έναν άνδρα», επισημαίνει. Επιστρέφει επίσης στην ιδιαίτερη πατρίδα του σχολιάζοντας, με χιούμορ, τον ανταγωνισμό ανάμεσα στο Βροντάδο και στα Καρδάμυλα, φωτίζοντας όσα τροφοδοτούν τη ναυτική παράδοση του νησιού.
Ξεχωριστή θέση στην αφήγησή του έχει η κοινωνική προσφορά. Έγνοια του είναι πώς θα ανταποδώσει στην Ελλάδα μέρος από όσα του πρόσφερε. Αναφέρεται στην προσπάθειά που έγινε για τη δημιουργία του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών και στη συμβολή του στην εξέλιξη του 251ου Γενικού Νοσοκομείου Αεροπορίας σε παγκόσμιο κέντρο για την ιστιοκυττάρωση, μία σπάνια μορφή καρκίνου. Μιλά ακόμη για το σχέδιο δημιουργίας κέντρου για τα περιφερικά νεύρα στο ΝΙΜΤΣ, συνδέοντας την προσφορά με συγκεκριμένες ανάγκες της ιατρικής περίθαλψης.
Όταν τον ρώτησα πώς θέλει να τον θυμούνται μου απάντησε: «Έναν σωστό άνθρωπο που έχει τηρήσει τον λόγο του με εντιμότητα και ειλικρίνεια».
Δείτε στο βίντεο τη διαδρομή ενός ανθρώπου που μιλά για όσα έχτισε, όσα τον δοκίμασαν και όσα θέλει να αφήσει πίσω του.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.