Η παγκόσμια αγορά σιδηροδρομικού εξοπλισμού και υπηρεσιών διευρύνεται, όμως η ευρωπαϊκή βιομηχανία δεν καταφέρνει να ακολουθήσει την ίδια πορεία ως προς την πρόσβαση στις διεθνείς αγορές. Η ενίσχυση των εμπορικών περιορισμών, οι απαιτήσεις για τοπική παραγωγή και οι πολιτικές προστασίας των εγχώριων επιχειρήσεων περιορίζουν σταδιακά το πεδίο δράσης των ευρωπαϊκών εταιρειών, στερώντας τους επιχειρηματικές ευκαιρίες περίπου 97 δισ. ευρώ ετησίως.
Το ποσοστό της παγκόσμιας αγοράς σιδηροδρομικού εξοπλισμού και υπηρεσιών που είναι πραγματικά προσβάσιμο στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έχει περιοριστεί στο 56%, από 59% δύο χρόνια νωρίτερα. Πρόκειται για μία ακόμη υποχώρηση σε μια τάση που εξελίσσεται εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες, την ώρα που η διεθνής ζήτηση για σιδηροδρομικές υποδομές, τροχαίο υλικό και σχετικές υπηρεσίες ενισχύεται.
Η εικόνα αυτή αποκτά ιδιαίτερο βάρος για έναν κλάδο στον οποίο η Ευρώπη διαθέτει σημαντική τεχνογνωσία και ισχυρή βιομηχανική παρουσία, καθώς η παγκόσμια αγορά βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης και οι επενδύσεις σε σιδηροδρομικά έργα αυξάνονται.
Μια αγορά 220,6 δισ. ευρώ
Η μέση ετήσια αξία της παγκόσμιας αγοράς σιδηροδρομικού εξοπλισμού και υπηρεσιών διαμορφώθηκε στα 220,6 δισ. ευρώ την περίοδο 2023-2025, από 201,8 δισ. ευρώ την προηγούμενη περίοδο 2021-2023.
Ωστόσο, από το συνολικό αυτό μέγεθος, μόλις περίπου 124 δισ. ευρώ είναι διαθέσιμα στις ευρωπαϊκές εταιρείες. Έτσι, η αύξηση της συνολικής ζήτησης δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε αντίστοιχη αύξηση των δυνατοτήτων των ευρωπαϊκών ομίλων να διεκδικήσουν έργα και συμβάσεις σε διεθνές επίπεδο.
Η μεγαλύτερη επιμέρους κατηγορία είναι οι σιδηροδρομικές υπηρεσίες, με ετήσια αξία 84,1 δισ. ευρώ. Ακολουθεί το τροχαίο υλικό, δηλαδή τρένα και βαγόνια, με 68,8 δισ. ευρώ, οι σιδηροδρομικές υποδομές με 41,7 δισ. ευρώ και τα συστήματα ελέγχου και σηματοδότησης με 24,9 δισ. ευρώ.
Η διεθνής ζήτηση αναμένεται να συνεχίσει να αυξάνεται, καθώς οι κυβερνήσεις επενδύουν περισσότερο στον σιδηρόδρομο ως μέσο περιορισμού των εκπομπών άνθρακα, αλλά και ως τρόπο μεταφοράς μεγαλύτερου όγκου επιβατών και εμπορευμάτων από τις οδικές και αεροπορικές μεταφορές.
Οι εμπορικοί φραγμοί περιορίζουν την Ευρώπη
Την ίδια στιγμή, το διεθνές περιβάλλον γίνεται περισσότερο προστατευτικό, με μεγάλες οικονομίες να υιοθετούν πολιτικές που ενισχύουν τις εγχώριες σιδηροδρομικές βιομηχανίες.
Κίνα, Ινδία και ΗΠΑ αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα αγορών όπου οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν αυξημένα εμπόδια στην προσπάθειά τους να συμμετάσχουν απευθείας σε διαγωνισμούς και να διεκδικήσουν συμβάσεις.
Μια αγορά θεωρείται ουσιαστικά μη προσβάσιμη όταν οι ξένες επιχειρήσεις δεν μπορούν να καταθέσουν απευθείας προσφορά ή όταν καλούνται να ανταποκριθούν σε απαιτήσεις όπως τοπική παραγωγή, δημιουργία κοινοπραξιών ή παροχή υπηρεσιών συντήρησης εντός της χώρας.
Το αποτέλεσμα είναι μια ολοένα μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσα στο μέγεθος της παγκόσμιας αγοράς και στο κομμάτι που μπορούν πραγματικά να διεκδικήσουν οι ευρωπαϊκοί όμιλοι. Η αγορά μεγαλώνει, αλλά η πρόσβαση σε αυτήν περιορίζεται.
Νέα κέντρα ανάπτυξης
Παράλληλα, σημαντικές αλλαγές καταγράφονται και στη γεωγραφία της παγκόσμιας ζήτησης.
Η Αφρική και η Μέση Ανατολή αναδεικνύονται σε περιοχές με ιδιαίτερα υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, καθώς προωθούνται μεγάλα σιδηροδρομικά έργα σε χώρες όπως η Αίγυπτος, το Μαρόκο και η Σαουδική Αραβία.
Η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού εξακολουθεί να αποτελεί τη μεγαλύτερη περιφερειακή αγορά, με την Κίνα και την Ινδία να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην αύξηση της ζήτησης.
Η δυναμική της αγοράς αναμένεται να παραμείνει θετική και τα επόμενα χρόνια. Η ετήσια αξία της εκτιμάται ότι θα φθάσει τα 266,8 δισ. ευρώ την περίοδο 2029-2031, με μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 3,2%.
Η αντίφαση για την ευρωπαϊκή βιομηχανία
Για την ευρωπαϊκή σιδηροδρομική βιομηχανία δημιουργείται έτσι μια σημαντική αντίφαση. Από τη μία πλευρά, η διεθνής αγορά διευρύνεται και οι επενδύσεις στον σιδηρόδρομο αποκτούν μεγαλύτερη σημασία λόγω της ενεργειακής και περιβαλλοντικής μετάβασης. Από την άλλη, η πρόσβαση των ευρωπαϊκών εταιρειών στις αγορές μειώνεται για τρίτη συνεχόμενη μελέτη.
Η εξέλιξη περιορίζει τις δυνατότητες αξιοποίησης μιας διεθνούς ζήτησης που βρίσκεται σε ανοδική τροχιά. Παράλληλα, αυξάνει την ανάγκη για αντιμετώπιση των εμπορικών φραγμών και για ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
Το βασικό πρόβλημα, επομένως, δεν είναι η έλλειψη ζήτησης. Είναι ότι το διαθέσιμο μερίδιο της αγοράς για τις ευρωπαϊκές εταιρείες συρρικνώνεται, την ώρα που οι ανταγωνιστές τους ενισχύουν τις εγχώριες βιομηχανίες και δημιουργούν όλο και περισσότερα εμπόδια εισόδου.
Για την Ευρώπη, η πρόκληση γίνεται έτσι διπλή: να διατηρήσει την τεχνολογική και βιομηχανική της βάση και ταυτόχρονα να εξασφαλίσει μεγαλύτερη πρόσβαση στις διεθνείς αγορές ενός κλάδου που αναμένεται να συνεχίσει να αναπτύσσεται.
Διαβάστε ακόμη
Στο ΥΠΕΘΟΟ σήμερα οι servicers για τα νέα μέτρα Πιερρακάκη
ΔΕΗ: Σταθερό μπλε με 11,5 λεπτά και οριακή αύξηση 7% στα πράσινα για τον Οκτώβριο
Ποιος αγοράζει τις χαμένες βαλίτσες των αεροδρομίων;
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.