Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google

Σε πλήρες αδιέξοδο κατέληξαν σήμερα οι διαπραγματεύσεις του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, καθώς η Τουρκία και η Αυστραλία, που είχαν αναλάβει την προεδρία και τον συντονισμό των συνομιλιών της COP31, δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν την απαραίτητη συναίνεση για μια συμφωνία που θα καθόριζε τα επόμενα βήματα της διεθνούς προσπάθειας αντιμετώπισης της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Όπως αναφέρει το Reuters, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες χώρες απέρριψαν το τελικό σχέδιο συμφωνίας, οδηγώντας σε κατάρρευση τις συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Αττάλεια της Τουρκίας.

Έπειτα από περισσότερες από δύο εβδομάδες έντονων διαπραγματεύσεων, οι οποίες επρόκειτο να ολοκληρωθούν την Παρασκευή αλλά παρατάθηκαν μέχρι και την Κυριακή, ο πρόεδρος της COP31 από την πλευρά της Τουρκίας, Μουράτ Κουρούμ, ανακοίνωσε κατά την καταληκτική συνεδρίαση ότι δεν εγκρίθηκε συμφωνία.

«Είναι σαφές ότι υπάρχουν μέρη σε αυτή την αίθουσα που αντιτίθενται στο συγκεκριμένο κείμενο. Αναγνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει συναίνεση επί του εγγράφου. Επομένως, οι αποφάσεις αυτές δεν υιοθετήθηκαν», δήλωσε.

Ισχυρό πλήγμα στη διεθνή κλιματική διπλωματία

Η αποτυχία των συνομιλιών καταγράφεται σε μια χρονιά κατά την οποία οι καταστροφικές συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη έχουν γίνει ιδιαίτερα αισθητές.

Ακραίοι καύσωνες στην Ευρώπη και πλημμύρες από την τήξη παγετώνων στο Νεπάλ συγκαταλέγονται στα φαινόμενα που ανέδειξαν τη σοβαρότητα της κλιματικής κρίσης.

Ωστόσο, οι επιπτώσεις αυτές επισκιάστηκαν από τις απαιτήσεις των πολεμικών συγκρούσεων και την αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια για το υψηλό κόστος ζωής.

Η τελευταία μεγάλη κατάρρευση διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο των διασκέψεων του ΟΗΕ για το κλίμα είχε σημειωθεί στην Κοπεγχάγη το 2009, όταν οι χώρες δεν κατάφεραν να υιοθετήσουν με συναίνεση τη Συμφωνία της Κοπεγχάγης, προκαλώντας σοβαρό πλήγμα στην πολυμερή κλιματική διπλωματία.

Το σημείο σύγκρουσης και ο ρόλος των ορυκτών καυσίμων

Η Αυστραλία, που είχε αναλάβει τον συντονισμό των διαπραγματεύσεων, και η διοργανώτρια Τουρκία παρουσίασαν διαδοχικά σχέδια συμφωνίας, επιδιώκοντας να γεφυρώσουν τις διαφορές μεταξύ δύο βασικών ομάδων χωρών.

Από τη μία πλευρά βρίσκονταν τα κράτη που είναι περισσότερο ευάλωτα στις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και ζητούν ισχυρότερη διεθνή δράση.

Από την άλλη, χώρες των οποίων οι οικονομίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την παραγωγή ή την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων.

Το σχέδιο συμφωνίας αναγνώριζε, για πρώτη φορά, ότι η παγκόσμια υπερθέρμανση βρίσκεται σε τροχιά υπέρβασης του ορίου του 1,5 βαθμού Κελσίου, το οποίο η διεθνής κοινότητα είχε επιδιώξει να διατηρήσει.

Παράλληλα, ζητούσε ταχύτερη ανάπτυξη τεχνολογιών απομάκρυνσης διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, με στόχο να καταστεί μελλοντικά δυνατή η αντιστροφή αυτής της υπέρβασης.

Ωστόσο, η προσπάθεια εξασφάλισης ευρείας αποδοχής απέτυχε, καθώς οι επικριτές του κειμένου έκριναν ότι οι προβλέψεις του δεν ήταν αρκετά φιλόδοξες για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης.

Τι σημαίνει το ναυάγιο για τη διεθνή προσπάθεια αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής

Η διαδικασία των διασκέψεων COP αποτελεί τον βασικό μηχανισμό μέσω του οποίου οι χώρες συντονίζουν τις προσπάθειές τους για τον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Η ετήσια σύνοδος θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς προσφέρει στις κυβερνήσεις τη δυνατότητα να επιβεβαιώσουν τη βούλησή τους για διεθνή συνεργασία, την αναζήτηση κοινών λύσεων και τη χρηματοδότηση των αναγκών που προκαλεί η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας.

Η αδυναμία υιοθέτησης κοινής πολιτικής διακήρυξης στην Αττάλεια συνιστά σοβαρό πλήγμα στις προσπάθειες ενίσχυσης της διεθνούς δράσης για το κλίμα.

Ωστόσο, η αποτυχία επίτευξης συμφωνίας δεν ακυρώνει τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί σε προηγούμενες συνόδους, ούτε καταργεί τα υφιστάμενα τεχνικά και νομικά πλαίσια που διέπουν την πολυμερή συνεργασία για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.