Ενέργεια

ΔΕΗ – βιομηχανίες: Λήγει χωρίς συμφωνία το τελεσίγραφο για τα τιμολόγια

  • Μαριάννα Τζάννε



Σιωπηρή παράταση και στο βάθος διμερή συμβόλαια - Αιτίες πολέμου για τους βιομηχάνους, όροι τιμολόγησης και κατάργηση του νυχτερινού τιμολογίου - Ο νέος μηχανισμός και ο ρόλος της ΔΕΗ και της Μυτιληναίος

Βαθαίνει το χάσμα μεταξύ βιομηχανίας και ΔΕΗ, αφού η προθεσμία της 28ης Φεβρουαρίου, κατά την οποία λήγει η ισχύς των υφιστάμενων τιμολογίων ρεύματος, εκπνέει χωρίς συμφωνία μεταξύ των μερών.

Η Επιχείρηση έχει δώσει δίμηνη παράταση στα τιμολόγια για τους μεγάλους βιομηχανικούς πελάτες, η ισχύς των οποίων έληξε στα τέλη του 2020, προτείνοντας αυξήσεις έως και 50% από την 1η Μαρτίου, αλλά και ριζικές αλλαγές στον τρόπο τιμολόγησης (ρήτρα αγοράς εξισορρόπησης, κατάργηση νυχτερινού τιμολογίου, πέναλτι με βάση τη μηνιαία κατανάλωση κ.ά.), οι οποίες έχουν προκαλέσει την οξύτατη αντίδραση των βιομηχάνων. Η ΔΕΗ μάλιστα εμφανίζεται να επανήλθε πρόσφατα και με νέα επιστολή προς τους ενεργοβόρους πελάτες της, με την οποία τους καλεί να εφαρμόσουν μια ριζικά αναμορφωμένη τιμολογιακή πολιτική χωρίς επί της ουσίας να διαφοροποιείται από τις αρχές και το πνεύμα της προηγούμενης ειδοποίησης.

Η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού καλείται να ισορροπήσει από τη μία στην απόφασή της να μην πουλά κάτω του κόστους, ειδικά σε μία περίοδο όπου ορθώνει το ανάστημά της στην αγορά με ένα ελκυστικό success story, από την άλλη να μην προκαλέσει κλυδωνισμούς στους μεγάλους καταναλωτές, που η κυβέρνηση επιθυμεί να στηρίξει εν μέσω πανδημίας, και να ρίξει το ενεργειακό κόστος που αποτελεί διαχρονικά τον βραχνά της βιομηχανίας.

Ολα δείχνουν ότι οι διαπραγματεύσεις με τους μεγάλους καταναλωτές (Μυτιληναίος, Βιοχάλκο, ΤΙΤΑΝ, ΜΕΛ, ΕΛ.ΠΕ., ΛΑΡΚΟ κ.ά.) κινούνται σε μια λογική σιωπηρής παράτασης των υφιστάμενων τιμολογίων, εξέλιξη όμως που συναντά ισχυρή αντίσταση από την πλευρά της Ενωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ) που επιζητά συμφωνία εδώ και τώρα. Κύκλοι της αγοράς αναφέρουν ότι οι βιομηχανίες χρειάζεται να κλείσουν συμβόλαια για την παραγωγή τους χωρίς να γνωρίζουν με ποιες τιμές, τη στιγμή μάλιστα που η ΔΕΗ διατηρεί το δικαίωμα της εφαρμογής των αυξήσεων με αναδρομική ισχύ.

Για τη βιομηχανία αιτία πολέμου απέναντι στις προτάσεις της ΔΕΗ δεν είναι τόσο οι νέες τιμές όσο οι όροι της τιμολόγησης και κυρίως η κατάργηση του νυχτερινού τιμολογίου, το οποίο αξιοποιούν κατά κύριο λόγο στη χαλυβουργία. Οπως λένε χαρακτηριστικά, αν η Επιχείρηση βάλει νερό στο κρασί της σε αυτό αλλά και στη ρήτρα αναπροσαρμογής που είναι συνδεδεμένη με το κόστος της αγοράς εξισορρόπησης (target model), η υπογραφή της συμφωνίας δεν θα είναι δύσκολη. Αφήνουν δηλαδή να εννοηθεί ότι οι υπόλοιπες διαφωνίες μπορούν να γεφυρωθούν και να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης με αμοιβαίες υποχωρήσεις.

Πάντως, η ΕΒΙΚΕΝ καταγγέλλει συνθήκες ολιγοπωλίου στην αγορά, με εναρμονισμένες πρακτικές και χειραγώγηση τιμών στο target model μεταξύ των καθετοποιημένων παραγωγών, προαναγγέλλοντας προσφυγή στα όργανα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η κυβέρνηση και η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας αποφεύγουν να πάρουν δημόσια θέση, τονίζουν όμως με έμφαση την ανάγκη να στηριχθεί η ελληνική βιομηχανία αλλά και να μην πουλά επί ζημία η ΔΕΗ. Δύο πολιτικές που δείχνουν σχεδόν αγεφύρωτες. Αρμόδιες κυβερνητικές πηγές επιβεβαίωναν ότι οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν πέρα από τα τέλη του μήνα, χωρίς όμως να δίνουν κάποιο χρονοδιάγραμμα για την πορεία της μεγάλης εκκρεμότητας. Εσχάτως μάλιστα φαίνεται ότι το ΥΠΕΝ κινείται σε μια νέα διαφορετική γραμμή, η οποία σε βάθος χρόνου θα μπορούσε να δώσει λύσεις στο αγκάθι των διαπραγματεύσεων μεταξύ βιομηχανίας και ΔΕΗ και να δημιουργήσει όχι μόνο ανταγωνιστικότερα τιμολόγια, αλλά και μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος της βιομηχανίας.

Διμερή συμβόλαια

Στο ΥΠΕΝ έχουν αρχίσει να μελετούν την προοπτική των διμερών συμβολαίων, έναν μηχανισμό που εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη ανάμεσα σε παραγωγούς ενέργειας από ΑΠΕ και μεγάλους καταναλωτές. Πρόκειται για ένα νέο εργαλείο αγοραπωλησιών ενέργειας που αφορά τη νέα γενιά έργων ανανεώσιμων πηγών, τα οποία θα αναπτύσσονται χωρίς τα φίλτρα των κρατικών ενισχύσεων και θα χρηματοδοτούνται μέσω ενός μακροχρόνιου συμβολαίου πώλησης ενέργειας σε προσυμφωνημένη τιμή.

Η σύμβαση που θα υπογράφουν με μεγάλους καταναλωτές θα αποτελεί την εξασφάλιση των τραπεζών για να τα χρηματοδοτούν όπως γίνεται διεθνώς.

Παρά το γεγονός ότι η βιομηχανία αντιμετωπίζει προσώρας με σκεπτικισμό τις «πράσινες» διμερείς συμβάσεις (PPAs), το ΥΠΕΝ έχει αρχίσει να διερευνά τις προοπτικές τους και να αναζητά τη χορήγηση κινήτρων που θα μπορούσαν να τα κάνουν ελκυστικά και στην Ελλάδα. Σε συνεννόηση με την Κομισιόν μελετώνται διάφορα σενάρια, μεταξύ άλλων και η προοπτική της επιδότησης μέρους του κόστους, κάτι που εφάρμοσε πρόσφατα η Ισπανία, η οποία αναπτύσσει δυναμικά τον μηχανισμό των PPΑs. Η ισπανική κυβέρνηση κατάφερε να πάρει το πράσινο φως από την Κομισιόν για να επιδοτεί έως και το 85% του κόστους των παραγωγών που καταβάλλουν οι βιομηχανίες, μεταξύ των οποίων το τέλος ΑΠΕ (ο γνωστός σε εμάς ΕΛΑΠΕ) αλλά και τα τέλη για τη στήριξη των ευάλωτων νοικοκυριών.

Στα μέτρα που συμφωνήθηκαν περιλαμβάνονται ένα ποσό της τάξης των 90 εκατ. ευρώ τον χρόνο, που θα αποτελέσει το μαξιλάρι χρηματοδότησης για τις βιομηχανίες, και η λειτουργία ενός ταμείου 200 εκατ. ευρώ. Μέσω του ταμείου αυτού θα δίνονται κρατικές εγγυήσεις κατά τη σύναψη των διμερών συμβάσεων σε επιχειρήσεις προκειμένου να αντισταθμίσουν κινδύνους για τους παραγωγούς σε περίπτωση που καταρρεύσει μια βιομηχανία.

Τον τρόπο να ξεκλειδώσει μια παρόμοια ρύθμιση αναζητούν και στο υπουργείο, εξετάζοντας ακόμη και την προοπτική του Ταμείου Ανάκαμψης στην αναζήτηση των αναγκαίων πόρων. Θεωρούν ότι η λύση αυτή διευκολύνει την αγορά και δημιουργεί προϋποθέσεις για φθηνότερο ρεύμα που για μια βιομηχανία μπορεί να διαμορφώσει το κόστος κάτω από τα 40 ευρώ.

Στόχος του υπουργείου είναι να επεκτείνει τον συγκεκριμένο μηχανισμό όχι μόνο στη βιομηχανία αλλά και στον τουρισμό, στη μεταποίηση και την εστίαση, τομείς που πλήττονται καίρια από το γενικευμένο lockdown και το κόστος ενέργειας αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα λειτουργικά τους βάρη.

Ο μηχανισμός αυτός θα μπορούσε όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες και ωριμάσουν τα έργα να αποτελέσει μια θεραπεία και για το αυξημένο ενεργειακό κόστος της βιομηχανίας. Επιπλέον, λύνει τα χέρια και της ΔΕΗ που επιδιώκει να απεμπλακεί από το βαρίδι των τιμολογίων της υψηλής τάσης.

Η ΔΕΗ θα είναι, όπως όλα δείχνουν, ο πρώτος φορέας που θα υιοθετήσει τις νέες διμερείς συμβάσεις σε συνεργασία με τη ΔΕΗ Ανανεώσιμες και το μεγάλο φωτοβολταϊκό πάρκο της Μεγαλόπολης ισχύος 50 MW. Στις βιομηχανίες που θα εφαρμόσουν από το 2023 τα PPAs εντάσσεται και η Μυτιληναίος, η οποία σκοπεύει ως το 2030 να ηλεκτροδοτείται η Αλουμίνιον αλλά και οι άλλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις μόνο με πράσινη ενέργεια. Η εταιρεία είναι ο πρώτος ιδιώτης που ανακοίνωσε διμερές συμβόλαιο για 10+5 χρόνια με την Εγνατία Group για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά ισχύος 200 MW αντί 33 ευρώ ανά μεγαβατώρα.

Διαβάστε ακόμη:

Η συγχώνευση των λιμανιών Αμβέρσας- Zeebrugge πιέζει τον Πειραιά

Πόθεν έσχες: Eκπνέει η προθεσμία για τις δηλώσεις, τσουχτερά τα πρόστιμα – Τι να προσέξετε

Έγκριση για 319 επενδύσεις ύψους €2,5 δισ. – Ποια είναι τα μεγάλα πρότζεκτ που εντάχθηκαν στον αναπτυξιακό νόμο