Η εποχή δείχνει πιο απρόβλεπτη από ποτέ, με τις τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα του ΑΙ να είναι καταιγιστικές και με πολύ κόσμο να αντιμετωπίζει με φόβο αυτό που έρχεται.
Η αβεβαιότητα θεωρείται δεδομένη, το ίδιο όμως και οι ευκαιρίες τις οποίες φαίνεται να προσφέρει η «επανάσταση» της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Το δικό του «στίγμα» σε αυτή την ψηφιακή «κοσμογονία» καταθέτει σήμερα στο newmoney ένας σημαντικός επενδυτής, με ισχυρή θέση στο οικοσύστημα της Νέας Υόρκης. Ο Chris Habachy, ο Έλληνας συνιδρυτής και General Partner της Charge Ventures, από τα πιο φημισμένα early-stage VC funds της αμερικανικής μεγαλούπολης, που επενδύει και σε αμιγώς ελληνικά startups, όπως οι Harbor Lab και Moveo AI.
Μα, φυσικά όχι μόνο. Η Charge προέρχεται αυτή τη στιγμή από ορισμένες πολύ ισχυρές νέες κινήσεις και μεγάλα deals, που το άκουσμά τους αρκεί για να επιβεβαιώσει τη δυναμική της.
Αυτή την περίοδο επενδύει –σε όλο το φάσμα του ΑΙ- με το fund IV, ενώ μια από τις εταιρείες «μονόκερους» του χαρτοφυλακίου της, η Clay, σήκωσε νέο χρηματοδοτικό γύρο και εκτίναξε την αποτίμησή της στα 7,1 δισ. δολάρια.
Παράλληλα, η Higgsfield, από το fund III, αποτελεί την ταχύτερα αναπτυσσόμενη ΑΙ εταιρεία που έφτασε το 1 δισ. δολ. σε ARR (Ετήσια Επαναλαμβανόμενα Έσοδα) μέσα σε 18 μήνες και έκλεισε τον Αύγουστο γύρο Series B στα 5,4 δισ. δολ, όταν η Charge Ventures είχε «μπει» στον πρώτο χρηματοδοτικό γύρο που σήκωσε η εταιρεία και ήταν ακόμα τότε, ουσιαστικά, μια «ιδέα».
Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η συνέντευξη με τον συνιδρυτή και General Partner ενός VC αυτού του «βεληνεκούς» αποκτά άλλη διάσταση, με επίκεντρο του ενδιαφέροντός της το τι βλέπει «από μέσα» ένας Έλληνας επενδυτής της Τεχνητής Νοημοσύνης…
-Όλος ο πλανήτης συζητάει αυτές τις μέρες αν η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να απειλήσει την ανθρωπότητα. Εσείς βλέπετε την αγορά από μέσα. Είναι υπερβολή;
Δεν είναι, αλλά νομίζω ότι η συζήτηση έχει κολλήσει στο λάθος σημείο.
Μια μικρή εισαγωγή, πρώτα: η Charge Ventures είναι ένα pre-seed fund της Νέας Υόρκης που ίδρυσα το 2015 μαζί με τον Brett Martin.
Επενδύουμε πολύ νωρίς, όταν μια εταιρεία αποτελείται από δύο ή τρεις ανθρώπους, συχνά χωρίς έσοδα. Μέχρι σήμερα έχουμε κάνει περίπου 100 επενδύσεις. Από αυτή τη θέση, αυτό που με ανησυχεί δεν είναι τα ρομπότ. Είναι τρία πράγματα πολύ πιο απλά και πιθανά.
Το πρώτο είναι ότι τα μοντέλα μπορούν να συμπεριφέρονται διαφορετικά όταν γνωρίζουν ότι αξιολογούνται. Στο laboratory environment μπορεί να αποδίδουν άψογα, ενώ σε πραγματικές συνθήκες να εμφανίζουν συμπεριφορές που δεν είχαν προβλεφθεί. Είναι σαν να δίνεις δίπλωμα σε κάποιον που οδηγεί υποδειγματικά μόνο όταν κάθεται δίπλα του ο εξεταστής.
Το δεύτερο είναι η συγκέντρωση. Χιλιάδες εφαρμογές σε ολόκληρο τον κόσμο χτίζονται πάνω σε έναν σχετικά μικρό αριθμό foundation models.
Αν ένα από αυτά έχει ένα σοβαρό ελάττωμα, το ίδιο πρόβλημα μπορεί να μεταδοθεί ταυτόχρονα παντού.
Εδώ η Ευρώπη έχει και ένα επιπλέον στρατηγικό πρόβλημα. Η συντριπτική πλειονότητα των κορυφαίων frontier models και της σχετικής υποδομής αναπτύσσεται στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Κίνα.
Η Ευρώπη παραμένει σε μεγάλο βαθμό αγοραστής της τεχνολογίας αντί για παραγωγός της. Ξέρουμε τι σημαίνει ενεργειακή εξάρτηση από τρίτους. Η τεχνολογική εξάρτηση μπορεί να αποδειχθεί ακόμη βαθύτερη, γιατί δεν αφορά μόνο το κόστος αλλά και το ποιος ορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού.
Το τρίτο είναι ίσως το πιο ύπουλο. Δεν θα υπάρξει απαραίτητα μία «μέρα καταστροφής». Θα υπάρξουν χιλιάδες μικρές αναθέσεις, καθεμία απόλυτα λογική. Πρώτα αφήνουμε π.χ. το AI να προτείνει ποια βιογραφικά αξίζει να διαβάσουμε. Μετά ποιος εγκρίνεται για δάνειο. Μετά ποιος ασθενής προηγείται στη λίστα κ.λπ.
Κάποια στιγμή μπορεί να φτάσουμε σε ένα σημείο όπου κανείς μέσα στον οργανισμό δεν μπορεί πλέον να εξηγήσει γιατί πάρθηκε μια απόφαση ή να την ανατρέψει.
Τυπικά, ο άνθρωπος θα έχει ακόμη τον τελευταίο λόγο. Στην πράξη, θα υπογράφει ό,τι του προτείνεται. Μπορεί οι άνθρωποι να έχουν veto right, αλλά το AI παίρνει τις αποφάσεις. Δεν θα έχουμε χάσει τον έλεγχο επειδή επαναστάτησαν οι μηχανές. Θα τον έχουμε παραδώσει οικειοθελώς, σε μικρές δόσεις, επειδή κάθε δόση ήταν βολική.
-Και ποιος βάζει τα όρια;
Η ρύθμιση έχει αρχίσει να έρχεται, ιδιαίτερα στην Ευρώπη με το AI Act.
Αλλά στα frontier models, μεγάλο μέρος των τεχνικών standards εξακολουθεί να καθορίζεται από τα ίδια τα labs που τα αναπτύσσουν.
Εκεί υπάρχει ένα θεμελιώδες conflict of interest. Δεν πιστεύω ότι οι άνθρωποι αυτών των εταιρειών είναι κακοπροαίρετοι. Αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα παίκτης και διαιτητής. Χρειαζόμαστε εξωτερική εποπτεία από ανθρώπους που καταλαβαίνουν πραγματικά την τεχνολογία χωρίς να εξαρτώνται οικονομικά από αυτήν.
-Η ευκαιρία, από την άλλη πλευρά;
Πιστεύω ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη τεχνολογική αλλαγή που έχει ζήσει η ανθρωπότητα από τον ηλεκτρισμό. Όχι απλώς της γενιάς μας, αλλά της σύγχρονης ιστορίας μας.
Το κόστος της διανοητικής εργασίας καταρρέει. Πράγματα που χρειάζονταν δέκα ανθρώπους και έξι μήνες μπορούν να γίνουν από έναν άνθρωπο σε μία εβδομάδα. Και όταν κάτι γίνεται εκατό φορές φθηνότερο, δεν γίνεται απλώς φθηνότερο. Δημιουργούνται αγορές που προηγουμένως δεν είχαν οικονομικό νόημα.
Ίσως το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα είναι η υγεία. Η διάγνωση, το drug discovery, η ανάλυση ιατρικών εικόνων και η γραφειοκρατία μπορούν να αλλάξουν ριζικά μέσα στην επόμενη πενταετία.
Το ίδιο ισχύει για την εκπαίδευση, όπου κάθε παιδί μπορεί να έχει έναν προσωπικό tutor, αλλά και για υπηρεσίες που μέχρι σήμερα ήταν ακριβές ή απρόσιτες, από τη νομική συμβουλή μέχρι τον λογιστή. Ό,τι ήταν ακριβό και σπάνιο μπορεί να γίνει φθηνό και άφθονο. Εκεί δημιουργείται τεράστια οικονομική αξία.
-Πού έχετε επενδύσει με το VC Charge σε αυτό το «κύμα» των εξελίξεων;
Έχουμε κάνει πολλές επενδύσεις σε διαφορετικά κομμάτια του AI. Θα αναφέρω δύο.
Η Clay είναι μια AI πλατφόρμα για sales και go-to-market. Επενδύσαμε όταν η αποτίμησή της ήταν περίπου 5 εκατομμύρια δολάρια. Σήμερα η εταιρεία αποτιμάται στα 7,1 δισεκατομμύρια δολάρια.
Στο Higgsfield ήμασταν το πρώτο check στην εταιρεία, τον Απρίλιο του 2024. Μέσα σε δεκαοκτώ μήνες πήγε από περίπου $1 εκατομμύριο σε πάνω από $1 δισεκατομμύριο annualized revenue run rate, μία από τις ταχύτερες πορείες ανάπτυξης που έχουμε δει στο AI. Τον Αύγουστο έκλεισε Series B $400 εκατομμυρίων σε αποτίμηση $ 5,4 δισεκατομμυρίων. Και έπεται συνέχεια.
-Υπάρχουν εταιρείες στις οποίες θέλατε να επενδύσετε και δεν τα καταφέρατε; Έχετε κάνει λάθη;
Και τα δύο. Στη δουλειά μας το λέμε anti-portfolio: εταιρείες που είδαμε πολύ νωρίς αλλά τελικά δεν επενδύσαμε, είτε επειδή είπαμε όχι είτε επειδή δεν καταφέραμε να πάρουμε θέση στον γύρο. Ανάμεσά τους η Scale AI, η Deel και η Baseten.
Σε όλο τον κόσμο δημιουργούνται κάθε χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες startups. Ελάχιστες θα φτάσουν να αξίζουν δισεκατομμύρια. Το δύσκολο δεν είναι απλώς να πεις «ναι». Είναι να βρίσκεσαι στο δωμάτιο με αυτές τις ελάχιστες εταιρείες τη στιγμή που κανείς δεν γνωρίζει ακόμη τι πρόκειται να γίνουν.
Έντεκα χρόνια τώρα η Charge βρίσκεται συστηματικά σε αυτά τα «δωμάτια». Κάποιες φορές φεύγουμε με τη συμμετοχή και κάποιες φορές μόνο με την ιστορία. Για μένα, το anti-portfolio δεν δείχνει απλώς τι χάσαμε. Δείχνει πού βρισκόμασταν όταν αυτές οι εταιρείες δεν άξιζαν ακόμη σχεδόν τίποτα. Για να χάσεις ένα deal, πρέπει πρώτα να το έχεις δει. Και στο venture, το να βλέπεις τις σωστές εταιρείες πριν από όλους είναι το νούμερο ένα. Όλα τα άλλα έρχονται μετά.
Και αυτή τη στιγμή μιλάμε ήδη με ανθρώπους που προσπαθούν να χτίσουν τις αντίστοιχες εταιρείες της επόμενης δεκαετίας.
-Πού κοιτάτε για τους επόμενους δώδεκα μήνες, σε ποιες επενδύσεις;
Αυτή την περίοδο επενδύουμε από το τέταρτο fund μας. Μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα consumer και prosumer προϊόντα με product-led growth: προϊόντα που ανακαλύπτει και αγαπά πρώτος ο ίδιος ο χρήστης και είναι διατεθειμένος να πληρώσει επειδή του εξοικονομούν χρόνο ή του δημιουργούν αξία.
Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτά τα προϊόντα μπορούν πλέον να κινηθούν πολύ γρήγορα από τον μεμονωμένο χρήστη στο enterprise.
Αντί μια εταιρεία να στέλνει sales teams να χτυπούν πόρτες επί δύο χρόνια, το προϊόν μπαίνει μέσα επειδή το έφερε ένας εργαζόμενος. Μια μικρή συνδρομή μπορεί στη συνέχεια να εξελιχθεί σε enterprise contract εκατομμυρίων. Το είδαμε στην Clay και στο Higgsfield.
Και όσο περισσότεροι χρησιμοποιούν τα ίδια ή παρόμοια foundation models, τόσο λιγότερο το ίδιο το AI αποτελεί sustainable competitive advantage. Αυτό που μένει είναι το product taste, το user experience, η ταχύτητα, το distribution και η κοινότητα γύρω από το προϊόν. Εκεί πιστεύω ότι θα κριθούν οι πραγματικά μεγάλες εταιρείες.
Τέλος, παρακολουθούμε πολύ στενά το Physical AI, δηλαδή την τεχνητή νοημοσύνη που βγαίνει από την οθόνη και περνά στον φυσικό κόσμο, στα ρομπότ και στα μηχανήματα.
Τα μοντέλα μπορούν πλέον να αντιλαμβάνονται πολύ καλύτερα το περιβάλλον, το κόστος του hardware έχει μειωθεί σημαντικά και ταυτόχρονα η Δύση αντιμετωπίζει έλλειψη εργατικού δυναμικού. Όποιος αρχίσει πρώτος να συλλέγει πραγματικά δεδομένα από μηχανήματα σε λειτουργία αποκτά ένα σημαντικό moat που δεν αντιγράφεται εύκολα με περισσότερο κεφάλαιο.
Διαβάστε ακόμη
Στεγαστικό και ακρίβεια αναβάλουν την ενηλικίωση των νέων
Ναυπηγήσεις: Οι Έλληνες ανταγωνίζονται την Κίνα αγοράζοντας… από την Κίνα
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.