Πρόταση να αυξηθεί από τα 6 στα 10 ευρώ ημερησίως το αφορολόγητο όριο των διατακτικών σίτισης, το οποίο παραμένει αμετάβλητο από το 2004, καταθέτει η ΓΣΕΒΕΕ, υποστηρίζοντας ότι δεν ανταποκρίνεται πλέον στο αυξημένο κόστος ζωής. Το αίτημα συνοδεύεται από τα ευρήματα νέας έρευνας του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ και της Edenred, σύμφωνα με την οποία τα φορολογικά κίνητρα μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντική διεύρυνση του θεσμού, με οφέλη όχι μόνο για τους εργαζόμενους αλλά και για τις επιχειρήσεις και το οργανωμένο λιανεμπόριο.
Το αίτημα έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το αυξημένο κόστος ζωής και οι ελλείψεις προσωπικού ωθούν όλο και περισσότερες επιχειρήσεις να αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους ενίσχυσης των εργαζομένων. Σύμφωνα με την έρευνα, οι διατακτικές σίτισης αποτελούν ήδη την πιο διαδεδομένη πρόσθετη παροχή, καθώς επτά στις δέκα επιχειρήσεις που χορηγούν οποιαδήποτε πρόσθετη παροχή επιλέγουν τη συγκεκριμένη μορφή ενίσχυσης.
«Έχουμε στείλει από τον Δεκέμβριο επιστολή που ζητάμε να γίνει 8 ευρώ. Σήμερα, λόγω και της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί μετά από επτά μήνες στο κόστος διαβίωσης των νοικοκυριών και των εργαζομένων, εγώ θα έλεγα πολύ εύκολα ότι θα πρέπει να γίνει 10 ευρώ. Η πρότασή μας θα είναι στα 10 ευρώ», δήλωσε ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, Γιώργος Καββαθάς, εκτιμώντας ότι η δημοσιονομική επιβάρυνση για το Δημόσιο θα είναι περιορισμένη. Όπως τόνισε, η έρευνα δίνει πλέον στη Συνομοσπονδία την απαραίτητη τεκμηρίωση ώστε η αύξηση του αφορολόγητου να αποτελέσει μία από τις βασικές φορολογικές προτάσεις προς το οικονομικό επιτελείο.
Τα φορολογικά κίνητρα οδηγούν τις αποφάσεις
Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν ότι το φορολογικό πλαίσιο αποτελεί τον βασικό παράγοντα για την περαιτέρω ανάπτυξη του θεσμού. Το 77,5% των επιχειρήσεων που ήδη χορηγούν διατακτικές δηλώνει ότι η ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση επηρέασε σημαντικά την απόφασή τους να προχωρήσουν στη συγκεκριμένη παροχή. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι το 91,7% όσων ήδη παρέχουν διατακτικές θα εξέταζε αύξηση του ποσού εφόσον θεσπίζονταν πρόσθετα φορολογικά κίνητρα, ενώ αντίστοιχα το 71,3% των επιχειρήσεων που σήμερα δεν χορηγούν διατακτικές δηλώνει ότι θα επανεξέταζε τη στάση τους υπό ένα ευνοϊκότερο καθεστώς.
Εξίσου ενδεικτικό είναι ότι το 88,4% των επιχειρήσεων που ήδη προσφέρουν διατακτικές περιορίζουν το ύψος της παροχής μέχρι το σημερινό αφορολόγητο όριο των 132 ευρώ τον μήνα, γεγονός που αναδεικνύει πόσο καθοριστικό είναι το ισχύον πλαίσιο στη διαμόρφωση της συγκεκριμένης παροχής.
Η έρευνα δείχνει ακόμη ότι οι επιχειρήσεις δεν επιλέγουν τις διατακτικές αποκλειστικά για φορολογικούς λόγους. Η ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων αποτελεί τον σημαντικότερο λόγο χορήγησης (62,5%), ενώ ακολουθούν τα φορολογικά οφέλη (54,2%), η διατήρηση προσωπικού (40%) και η εταιρική κουλτούρα ή κοινωνική ευθύνη (39,2%).
Στήριξη εργαζομένων και επιχειρήσεων
Η μελέτη καταγράφει ότι οι διατακτικές σίτισης εξελίσσονται σε σημαντικό εργαλείο διατήρησης προσωπικού σε μια περίοδο που πολλές επιχειρήσεις δυσκολεύονται να καλύψουν θέσεις εργασίας. Σχεδόν οκτώ στις δέκα επιχειρήσεις (79,2%) εκτιμούν ότι η παροχή βελτιώνει την ικανοποίηση των εργαζομένων, ενώ το 67,5% θεωρεί ότι αποτελεί σημαντικό παράγοντα προσέλκυσης ή και διατήρησης προσωπικού.
Παράλληλα, ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ υποστήριξε ότι οι διατακτικές αποτελούν έναν αποτελεσματικό τρόπο ενίσχυσης του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος, καθώς δεν επιβαρύνονται με τον ίδιο τρόπο που επιβαρύνεται μια μισθολογική αύξηση από ασφαλιστικές εισφορές και φορολογία. «Αυτό που πρέπει να εξετάσουμε είναι κάθε φορά που δίνουμε μια αύξηση, τι τελικά φτάνει στον εργαζόμενο. Αυτό είναι το κύριο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Τόνωση της κατανάλωσης και του λιανεμπορίου
Η έρευνα καταγράφει ότι οι διατακτικές σίτισης δεν λειτουργούν μόνο ως παροχή προς τους εργαζόμενους, αλλά και ως εργαλείο ενίσχυσης της κατανάλωσης και του λιανεμπορίου. Μεταξύ των επιχειρήσεων που τις αποδέχονται ως μέσο πληρωμής, το 47,8% δηλώνει ότι έχουν συμβάλει στην αύξηση του τζίρου, το 63,7% αναφέρει μεγαλύτερη μέση αξία αγορών ανά πελάτη, το 56,9% ότι απέκτησε πρόσβαση σε ευρύτερο πελατολόγιο, ενώ το 65,9% εκτιμά ότι οι πελάτες έγιναν πιο σταθεροί και επιλέγουν συχνότερα την επιχείρησή τους.
Σύμφωνα με τον κ. Καββαθά, η ενίσχυση του θεσμού μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός τόνωσης της πραγματικής οικονομίας, καθώς περισσότερα χρήματα κατευθύνονται σε επιχειρήσεις λιανεμπορίου και εστίασης. Όπως υποστήριξε, η διεύρυνση της χρήσης των διατακτικών μπορεί να συμβάλει στη στήριξη της αγοράς, ενισχύοντας παράλληλα τον ανταγωνισμό και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Διαβάστε ΕΔΩ την τοποθέτηση Καββαθά, Βερούχη
Από την πλευρά της, η διευθύνουσα σύμβουλος της Edenred Ελλάδας, Χαρά Βερούχη, ανέφερε ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας, το μέσο καλάθι των συναλλαγών που πραγματοποιούνται με διατακτικές σίτισης είναι περίπου 25% υψηλότερο από τον μέσο όρο, καθώς το διαθέσιμο ποσό μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για αγορές τροφίμων και εστίασης.
Άγνοια για το μέτρο
Παρά τα οφέλη που καταγράφονται, η έρευνα αναδεικνύει και ένα σημαντικό έλλειμμα ενημέρωσης γύρω από τον θεσμό. Το 31,3% των επιχειρήσεων που δεν χορηγούν διατακτικές δηλώνει ότι δεν γνωρίζει τη συγκεκριμένη δυνατότητα, ποσοστό υψηλότερο ακόμη και από όσους επικαλούνται περιορισμένη οικονομική δυνατότητα (26,1%). Συνολικά, περισσότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες δηλώνουν ότι διαθέτουν περιορισμένη ή σχεδόν μηδενική γνώση για το ισχύον καθεστώς.
Παράλληλα, μόλις τέσσερις στις δέκα επιχειρήσεις προσφέρουν σήμερα κάποια μορφή πρόσθετης παροχής στους εργαζομένους τους. Ωστόσο, μεταξύ όσων χορηγούν πρόσθετες παροχές, οι διατακτικές σίτισης αποτελούν μακράν τη δημοφιλέστερη επιλογή, καθώς τις επιλέγει το 70,3%, αφήνοντας πίσω τα bonus απόδοσης, την κάλυψη μετακίνησης, τα εταιρικά κινητά και την ιδιωτική ασφάλιση υγείας.
Το κόστος και η ευρωπαϊκή σύγκριση
Απαντώντας σε ερωτήσεις για το δημοσιονομικό αποτύπωμα μιας ενδεχόμενης αύξησης του αφορολόγητου ορίου, η κ. Βερούχη υποστήριξε ότι η αύξηση από τα 6 στα 8 ευρώ ημερησίως θα είχε κόστος μικρότερο των 20 εκατ. ευρώ, το οποίο, όπως εκτίμησε, μπορεί να αντισταθμιστεί σε σημαντικό βαθμό από την αύξηση της κατανάλωσης και των εσόδων από τον ΦΠΑ. Παράλληλα, σημείωσε ότι οι επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες να συνεχίσουν να δίνουν μισθολογικές αυξήσεις προκειμένου να διατηρήσουν το προσωπικό τους, επομένως η ενίσχυση των διατακτικών δεν λειτουργεί ως υποκατάστατο των αυξήσεων αλλά ως συμπληρωματική παροχή.
Επικαλέστηκε, επίσης, τα ευρωπαϊκά δεδομένα, σύμφωνα με τα οποία η μηνιαία παροχή σίτισης αντιστοιχεί κατά μέσο όρο περίπου στο 20% του κατώτατου μισθού, με τις περισσότερες χώρες να κινούνται μεταξύ 18% και 24%. Στην Ελλάδα, αντίθετα, το αντίστοιχο ποσοστό διαμορφώνεται σήμερα μόλις στο 12,3%, γεγονός που, όπως υποστήριξε, δείχνει ότι υπάρχει σημαντικό περιθώριο προσαρμογής του θεσμού στα ευρωπαϊκά δεδομένα.
Η εικόνα που προκύπτει από την κοινή έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ και της Edenred είναι ότι οι διατακτικές σίτισης έχουν πλέον εξελιχθεί από μια απλή πρόσθετη παροχή σε εργαλείο ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος, προσέλκυσης και διατήρησης προσωπικού, αλλά και τόνωσης της κατανάλωσης και της εμπορικής δραστηριότητας. Με αυτά τα δεδομένα, η ΓΣΕΒΕΕ επιχειρεί να στηρίξει με ποσοτικά στοιχεία το αίτημά της για αναπροσαρμογή ενός αφορολόγητου ορίου που παραμένει αμετάβλητο εδώ και 22 χρόνια.
Διαβάστε ακόμη
Κρυπτονομίσματα: Εξαϋλώθηκαν $2,3 τρισ. σε οκτώ μήνες – Η αγορά έχασε το 54% της αξίας της (tweet)
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα