Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε ο Χάρης Βαφειάς στη συζήτηση στο πλαίσιο του 16ου Annual Capital Link για την ενεργειακή μετάβαση της ναυτιλίας, συνδέοντας την πραγματική χρήση των εναλλακτικών καυσίμων με το κόστος, τη ζήτηση από τους ναυλωτές και, τελικά, με την πολιτική κατεύθυνση που δίνουν οι κυβερνήσεις.
Αφορμή για την αναφορά του στον Ντόναλντ Τραμπ αποτέλεσε η συζήτηση για το κατά πόσο οι επενδύσεις σε πλοία με δυνατότητα χρήσης εναλλακτικών καυσίμων δικαιολογούνται σήμερα από τις συνθήκες της αγοράς. Ο Βαφειάς έφερε ως παράδειγμα την εμπειρία από τα LPG carriers, επισημαίνοντας ότι υπάρχουν εταιρείες που έχουν πληρώσει 10–15 εκατ. δολάρια επιπλέον προκειμένου τα πλοία τους να έχουν δυνατότητα καύσης LPG, αλλά τελικά δεν τη χρησιμοποιούν και συνεχίζουν να καίνε συμβατικό καύσιμο.
Με βάση αυτή την εικόνα, εμφανίστηκε επιφυλακτικός για την ταχύτητα με την οποία μπορούν να επικρατήσουν οι νέες τεχνολογίες χωρίς ισχυρή πολιτική και κανονιστική πίεση. Εκτίμησε ότι το σκηνικό θα μπορούσε να αλλάξει εάν υπάρξει στο μέλλον διαφορετική κυβέρνηση στις ΗΠΑ, περισσότερο προσανατολισμένη στην περιβαλλοντική πολιτική και σε κοινή γραμμή με την Ευρώπη.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο έκανε και την πιο χαρακτηριστική ατάκα της παρέμβασής του:
«Δεν βλέπω ένα ιδιαίτερα αισιόδοξο σενάριο, εκτός βέβαια εάν υπάρξει αλλαγή στην κυβέρνηση των ΗΠΑ και η νέα κυβέρνηση είναι πολύ φιλική προς το περιβάλλον και πιέσει ξανά, μαζί με την Ευρώπη, για τέτοια μέτρα. Μέχρι τότε, θα πρέπει όλοι να πάμε στην εκκλησία και να ανάψουμε ένα κερί για τον κ. Τραμπ, ο οποίος μας βοήθησε να διατηρήσουμε το σημερινό σκηνικό και δημιούργησε επίσης τους πολέμους, οι οποίοι, φυσικά, εκτόξευσαν τις αγορές σε πρωτοφανή επίπεδα. Αυτή είναι η άποψή μου».
Η τοποθέτηση είχε εμφανώς σκωπτικό χαρακτήρα και συνέδεε δύο διαφορετικά ζητήματα: αφενός τη χαλάρωση της πολιτικής πίεσης για ταχύτερη πράσινη μετάβαση στις ΗΠΑ και αφετέρου την εξαιρετικά ισχυρή εικόνα που παρουσιάζουν τμήματα της ναυλαγοράς μέσα στο περιβάλλον των γεωπολιτικών και πολεμικών αναταράξεων.
Ο Βαφειάς συνέχισε στην ίδια γραμμή όταν τέθηκε το ερώτημα ποιος πρέπει τελικά να πληρώσει την ενεργειακή μετάβαση. Η απάντησή του ήταν ότι το κόστος, όπως συμβαίνει συνήθως, θα καταλήξει στον καταναλωτή. Εάν οι καταναλωτές θέλουν καθαρότερα καύσιμα και τα προϊόντα τους να μεταφέρονται με πλοία χαμηλότερων εκπομπών, υποστήριξε, θα πρέπει να αποδεχθούν και υψηλότερο κόστος μεταφοράς.
Έθεσε μάλιστα ζήτημα απόστασης ανάμεσα στις δημόσιες περιβαλλοντικές δεσμεύσεις και στην πραγματική εμπορική συμπεριφορά. Όπως είπε, όταν ένας ναυλωτής έχει μπροστά του ένα συμβατικό πλοίο και ένα πλοίο με δυνατότητα καύσης LPG, δεν θεωρεί ότι ο ναυλωτής θα δεχθεί εύκολα να πληρώσει περισσότερο για το δεύτερο.
Κατά τον Βαφειά, πολλές επιχειρήσεις προβάλλουν δημόσια μια περιβαλλοντικά φιλική εικόνα, αλλά «όταν έρχεται η ώρα να βάλουν το χέρι στην τσέπη, δεν θέλουν να πληρώσουν περισσότερο».
Διαβάστε ακόμη
Morgan Stanley: Ευκαιρία αγορών στις τράπεζες – Ξεχωρίζει η Alpha Bank
Περόβσκια: Το ιδανικό φυτό που ανανεώνει τον κήπο σας μετά την λεβάντα
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ