Υπάρχουν αντικείμενα που η αξία τους δεν μετριέται σε χρήματα. Μικρά κομμάτια χαρτιού που κουβαλούν πάνω τους αλμύρα, ταξίδια, αγωνίες, λιμάνια και ανθρώπινες ιστορίες. Δύο τέτοια πολύτιμα τεκμήρια πέρασαν πρόσφατα την πόρτα του Ναυτικού Μουσείου Χίου, προκαλώντας ιδιαίτερη συγκίνηση.
Είναι το πρώτο και το τελευταίο ημερολόγιο του φορτηγού πλοίου «ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ». Δύο βιβλία που απέχουν μεταξύ τους είκοσι χρόνια και, όταν τοποθετηθούν το ένα δίπλα στο άλλο, μοιάζουν να αφηγούνται ολόκληρη τη ζωή ενός πλοίου: από τα πρώτα του μίλια μέχρι το κλείσιμο ενός μεγάλου κύκλου στη θάλασσα.
Η δωρεά της οικογένειας Τάσσου Λω αποκτά ιδιαίτερη σημασία ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Δεν παραδίδει στο Μουσείο δύο απλά ναυτικά έγγραφα, αλλά την αρχή και το τέλος μιας διαδρομής που γράφτηκε πάνω στη θάλασσα.
Στα ημερολόγια των πλοίων δεν υπάρχει χώρος για λογοτεχνία. Υπάρχουν ημερομηνίες, ώρες, συντεταγμένες, καιρός, άνεμοι, λιμάνια, φορτία και συμβάντα. Κι όμως, πίσω από αυτή τη φαινομενικά ψυχρή καταγραφή κρύβεται η ίδια η ζωή των ναυτικών.
Κάθε σελίδα σημαίνει μία ακόμη ημέρα μακριά από το σπίτι. Κάθε λιμάνι μια άφιξη και έναν νέο απόπλου. Κάθε αναφορά σε δύσκολο καιρό θυμίζει ανθρώπους που βρίσκονταν εκεί, πάνω στο πλοίο, αντιμέτωποι με τη δύναμη της θάλασσας. Και κάθε αλλαγή πορείας είναι ένα ακόμη μικρό κεφάλαιο μιας ιστορίας που, διαφορετικά, θα μπορούσε να χαθεί μαζί με το πέρασμα των χρόνων.
Γι’ αυτό και τα δύο ημερολόγια του «ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ» έχουν μια ξεχωριστή δύναμη.
Το πρώτο καταγράφει ουσιαστικά τη «γέννηση» της θαλάσσιας ζωής του πλοίου. Τότε που όλα βρίσκονταν μπροστά του: τα ταξίδια, οι θάλασσες, τα φορτία, τα πληρώματα που θα περνούσαν από τα καταστρώματα και τη γεφυρα του. Είκοσι χρόνια αργότερα, το τελευταίο ημερολόγιο έρχεται να κλείσει τον κύκλο. Ανάμεσα στα δύο δεν υπάρχει απλώς μια χρονική απόσταση. Υπάρχει μια ολόκληρη ζωή στη θάλασσα. Και κάπου ανάμεσα στην πρώτη και την τελευταία καταχώρηση βρίσκονται οι άνθρωποι. Καπετάνιοι, μηχανικοί, αξιωματικοί και ναύτες. Άνθρωποι που έζησαν μήνες μακριά από τις οικογένειές τους, που άλλαξαν βάρδιες μέσα στη νύχτα, που αντίκρισαν δεκάδες λιμάνια και ξημερώματα στη μέση του πελάγους. Άνθρωποι που με τον καθημερινό τους μόχθο κράτησαν τα πλοία σε κίνηση και συνέβαλαν ώστε η ελληνική ναυτοσύνη να περάσει από γενιά σε γενιά.
Για έναν τόπο όπως η Χίος, άλλωστε, τέτοια τεκμήρια έχουν ακόμη μεγαλύτερο συμβολισμό. Η θάλασσα εδώ δεν αποτελεί απλώς γεωγραφικό στοιχείο. Είναι οικογενειακή μνήμη, επάγγελμα, απουσία και επιστροφή. Είναι ιστορίες που ειπώθηκαν γύρω από τραπέζια, φωτογραφίες ναυτικών σε παλιά σπίτια και ονόματα πλοίων που έμειναν χαραγμένα στη μνήμη ολόκληρων οικογενειών.
Το Ναυτικό Μουσείο Χίου ευχαρίστησε θερμά την οικογένεια Τάσσου Λω για την εμπιστοσύνη και την προσφορά της. Γιατί κάθε τέτοια δωρεά προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι στο μεγάλο ψηφιδωτό της ναυτικής ιστορίας του νησιού και, κυρίως, προστατεύει τη μνήμη από τη φθορά του χρόνου.
Διαβάστε ακόμη
Ακίνητα: Τελευταία… «κλήση» για επιδοτήσεις και φθηνά στεγαστικά
Αύξηση στις διεθνείς αεροπορικές αφίξεις στα 15,7 εκατ. στο 7μηνο με +3,2% τον Ιούλιο
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ