Αυστηρό μήνυμα προς τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers), με αιχμή την προστασία των δανειοληπτών και την επιβολή προστίμων που φτάνουν έως και τα 5 εκατ. ευρώ, έστειλε από το βήμα της Βουλής ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης. Κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την ενίσχυση της εποπτείας των servicers, παρουσίασε τις νέες δικλίδες προστασίας των οφειλετών, υπερασπίστηκε την απόσυρση της επίμαχης διάταξης του άρθρου 23 και εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην αντιπολίτευση, με ιδιαίτερες αιχμές κατά του ΠΑΣΟΚ και του Αλέξη Τσίπρα για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους.
Αναλυτικά η ομιλία του:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Έχουμε πει πολλά αυτές τις ημέρες. Έχουμε ακούσει ακόμη περισσότερα. Υπήρξαν αντιπαραθέσεις, καταγγελίες, βαριές κουβέντες.
Θέλω, όμως, σήμερα να ξεκινήσω από εκεί που οφείλει να ξεκινά κάθε συζήτηση σε αυτή την αίθουσα. Από τους δανειολήπτες που μας παρακολουθούν. Από τις αγωνίες οι οποίες δεν χωρούν σε οποιοδήποτε πολιτικό σύνθημα.
Για αυτούς τους ανθρώπους νομοθετούμε σήμερα. Και απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους είμαστε υπόλογοι.
Με το νομοσχέδιο που συζητούμε κάνουμε ένα ουσιαστικό βήμα για την προστασία των δανειοληπτών. Ενισχύουμε τα δικαιώματά τους, θωρακίζουμε τη θέση τους απέναντι στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων και βάζουμε τέλος σε πρακτικές οι οποίες επί χρόνια δημιουργούσαν ανασφάλεια, αβεβαιότητα και αίσθημα αδικίας.
Για χρόνια η συζήτηση γύρω από το ιδιωτικό χρέος περιστρεφόταν γύρω από το τι οφείλει να κάνει ο δανειολήπτης. Σήμερα θέτουμε με πολύ μεγαλύτερη αυστηρότητα και το άλλο ερώτημα: τι οφείλει να κάνει εκείνος ο οποίος διαχειρίζεται το χρέος του;
Οφείλει να απαντά εγκαίρως. Οφείλει να ενημερώνει πλήρως. Οφείλει να προτείνει βιώσιμες λύσεις. Οφείλει να σέβεται τις συμφωνίες που έχει υπογράψει. Και όταν παραβιάζει τις υποχρεώσεις του, οφείλει να υφίσταται τις συνέπειες.
Αυτή τη φιλοσοφία, με την οποία εκτιμώ ότι καμία πτέρυγα της Βουλής δεν μπορεί να διαφωνήσει μαζί της, μετατρέπουμε σε δεσμευτικούς κανόνες.
Βάζουμε τέλος στην ατελείωτη αναμονή.
Οι εταιρείες θα υποχρεούνται να απαντούν σε κάθε πλήρες αίτημα ρύθμισης μέσα σε τρεις μήνες και να ολοκληρώνουν τη διαδικασία το αργότερο σε έξι.
Ο πολίτης θα γνωρίζει πότε θα πάρει απάντηση. Δεν θα περιμένει επ’ αόριστον, με το σπίτι και την επιχείρησή του στον αέρα.
Βάζουμε τέλος στην αδιαφάνεια.
Πλήρης και δωρεάν ενημέρωση για την οφειλή μέσα σε 45 ημέρες. Και αν η εταιρεία καθυστερήσει, αναστέλλεται η τοκοφορία.
Βάζουμε φρένο στις υπέρογκες προκαταβολές. Από το 50% που ζητούσαν μέχρι σήμερα ενίοτε οι servicers, περιορίζουμε την προκαταβολή στο έως 15% του κεφαλαίου, στις διμερείς ρυθμίσεις.
Προστατεύουμε φυσικά τον συνεπή δανειολήπτη. Όσο τηρεί τη ρύθμισή του ή ακόμη κι αν δεν καταβάλει μία ή και περισσότερες δόσεις σε περίπτωση που ο διαχειριστής δεν του δώσει τα αναγκαία στοιχεία, απαγορεύεται η καταγγελία της και οι προβλεπόμενες πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης, επίσης. Και αν κάποιος παραβιάσει αυτή την προστασία, η πράξη είναι αυτοδικαίως άκυρη. Ο δανειολήπτης θα πιστώνεται με ποσό ίσο με πέντε μηνιαίες δόσεις και η ρύθμισή του θα παρατείνεται χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση. Και επιβάλλουμε και αυστηρές κυρώσεις. Αρχικώς, πρόστιμα που φτάνουν τις 500.000 ευρώ ανά δανειολήπτη. Μισό εκατομμύριο ευρώ, δηλαδή, για την παραβίαση των δικαιωμάτων κάθε πολίτη στις εξατομικευμένες περιπτώσεις.
Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουμε στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων:
Οι κανόνες θα τηρούνται. Τα δικαιώματα των δανειοληπτών θα γίνονται σεβαστά. Και κάθε παραβίαση θα έχει συνέπειες.
Και έρχομαι στις δύο πρόσθετες παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν χθες.
Με την πρώτη μειώνουμε την επιβάρυνση των ευάλωτων και επιλέξιμων οφειλετών που έχουν ενταχθεί στον εξωδικαστικό μηχανισμό, με σταθερό επιτόκιο 3% στις προβλεπόμενες ρυθμίσεις. Ένας δανειολήπτης, δηλαδή, με δάνειο 100.000 ευρώ μπορεί μόνο από αυτήν την απόφαση να γλιτώσει έως και 28.000 ευρώ το χρόνο.
Με τη δεύτερη τροπολογία δεκαπλασιάζουμε το ανώτατο εποπτικό πρόστιμο που μπορεί να επιβάλει η Τράπεζα της Ελλάδος στους servicers. Από τις 500.000 ευρώ στα 5 εκατομμύρια ευρώ.
Ταυτόχρονα, επιβάλλουμε νέες υποχρεώσεις διαφάνειας, ετήσια δημοσιοποίηση στοιχείων, υποχρεωτική υποβολή στρατηγικής διαχείρισης στην Τράπεζα της Ελλάδος και ανεξάρτητους ελέγχους στις τιτλοποιήσεις που συνδέονται με εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου.
Με δεδομένο όλα τα παραπάνω, απευθύνω ένα ερώτημα προς το Σώμα και ειδικά την Αντιπολίτευση.
Αυτές είναι οι διατάξεις μιας κυβέρνησης που, όπως ισχυρίζεστε, νομοθετεί υπέρ των servicers;
Αυτά είναι τα προνόμια που υποτίθεται ότι τους χαρίζουμε;
Υποχρεωτικές προθεσμίες, περιορισμός προκαταβολών, προστασία από πλειστηριασμούς, αναστολή τόκων, αυστηρότεροι έλεγχοι και πρόστιμα εκατομμυρίων;
Εκτιμώ ότι έχετε φτάσει στο σημείο να καταγγέλλετε την κυβέρνηση ακόμη και όταν νομοθετεί ,ακριβώς , όσα ισχυρίζεστε ότι διεκδικείτε. Και το κάνετε επειδή σας ενδιαφέρει περισσότερο να συντηρείτε μια καταγγελία παρά να αναγνωρίσετε μια παρέμβαση η οποία προστατεύει τους πολίτες.
Αυτές οι διατάξεις όμως έχουν πραγματικό αντίκρισμα στη ζωή χιλιάδων ανθρώπων. Και κανένα επικοινωνιακό τέχνασμα δεν μπορεί να ακυρώσει τη σημασία τους, γιατί θα τη δουν και έξω με το που θα εφαρμοσθεί ο Νόμος.
Όσο εσείς αναζητάτε επιχειρήματα για να καταγγείλετε την κυβέρνηση, εμείς δημιουργούμε δικαιώματα για τον κάθε δανειολήπτη. Και αυτή είναι μια διαφορά που οι πολίτες, είμαι βέβαιος, ότι είναι σε θέση να διακρίνουν.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα του νομοσχεδίου, την οποία κάποιοι προσπάθησαν συστηματικά να αποκρύψουν τις τελευταίες ημέρες.
Και το έκαναν χρησιμοποιώντας ως μοναδικό σχεδόν επιχείρημα κάποια εδάφη του άρθρου 23.
Ας μιλήσουμε, λοιπόν, και για το άρθρο 23. Με καθαρά λόγια. Χωρίς υπεκφυγές.
Η συγκεκριμένη διάταξη- είχα την ευκαιρία να τα αναφέρω και χθες στην Επιτροπή – αφορούσε τη νέα διμερή διαδικασία ρύθμισης οφειλών. Μια διαδικασία που δημιουργήσαμε για να διευκολύνουμε την επίτευξη συμφωνιών ανάμεσα σε πιστωτή και οφειλέτη, με συγκεκριμένους κανόνες και προθεσμίες.
Η πρόβλεψη για τον εκτελεστό τίτλο αφορούσε τη σύμβαση ρύθμισης. Μια συμφωνία στην οποία συναινούσαν τα δύο μέρη.
Δηλαδή, κανένας servicer δεν αποκτούσε γενική εξουσία να δημιουργεί μονομερώς εκτελεστούς τίτλους για οποιοδήποτε δάνειο. Καμία αρχική δανειακή σύμβαση δεν μετατρεπόταν αυτομάτως σε εκτελεστό τίτλο.
Και σε ό,τι αφορά τη δικαστική προστασία, ακούστηκε ότι ο οφειλέτης θα έχανε κάθε δυνατότητα προσφυγής στη Δικαιοσύνη.
Αυτός ο ισχυρισμός είναι ψευδής.
Το άρθρο 933 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει τη δυνατότητα προσφυγής στα δικαστήρια με την άσκηση ανακοπής κατά της εκτέλεσης. Φυσικά ισχύει κανονικά. Η απόκτηση εκτελεστού τίτλου και ο δικαστικός έλεγχος της εκτέλεσης είναι δύο διαφορετικά ζητήματα.
Χτίσατε, λοιπόν, μια ολόκληρη πολιτική καταγγελία πάνω στην εντύπωση ότι καταργείται η δικαστική προστασία εν συνόλω. Παρουσιάσατε μια συναινετική σύμβαση σαν να ήταν μονομερής απόφαση των servicers. Και επιχειρήσατε να μετατρέψετε μια συγκεκριμένη νομική ρύθμιση σε γενικευμένη απειλή για κάθε δανειολήπτη.
Αποσύραμε το να είναι η διμερής συμφωνία του άρθρου 23 εκτελεστός τίτλος, για να αφαιρεθεί και το τελευταίο πρόσχημα. Για να μη μπορείτε να το χρησιμοποιείτε ως προπέτασμα καπνού, πίσω από το οποίο θα εξαφανίζατε όλες τις υπόλοιπες διατάξεις ενός νομοσχεδίου.
Και τώρα που η εκτελεστότητα του άρθρο 23 πλέον δεν υφίσταται, ποια είναι η απάντηση που δίνετε στους πολίτες;
Ότι διαφωνείτε με την προστασία του συνεπούς δανειολήπτη; Ότι διαφωνείτε με τα πρόστιμα των 5 εκατομμυρίων ευρώ; Ότι διαφωνείτε με την υποχρέωση των servicers να απαντούν και να ενημερώνουν; Έχω διαβάσει τις ερωτήσεις που έχετε κάνει στην ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών, πολλά είναι μέσα σε αυτά. Πώς μπορείτε να διαφωνείτε;
Οι δικαιολογίες τελείωσαν. Θα ψηφίσετε αυτές τις διατάξεις ή θα αναζητήσετε νέο άλλοθι;
Ξέρετε, στα τηλεοπτικά παράθυρα αρκεί πολλές φορές ένα σύνθημα. Στη Βουλή χρειάζεται συγκεκριμένη θέση. Χρειάζεται να πει κανείς ποιο άρθρο αποδέχεστε, ποιο απορρίπτετε και γιατί.
Για ΠΑΣΟΚ: «Εσείς προτείνετε ότι για να προστατεύσει κάποιος το σπίτι του, πρέπει πρώτα να πτωχεύσει. Εμείς, μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού, δίνουμε τη δυνατότητα προστασίας της πρώτης κατοικίας χωρίς τέτοια προϋπόθεση»
Και εδώ θέλω να απευθυνθώ σε όλους σας ειδικά στο ΠΑΣΟΚ.
Χθες καταθέσατε τροπολογία με την οποία ζητάτε την κατάργηση της εκτελεστότητας των συμβάσεων αναδιάρθρωσης στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Είναι το άρθρο 15 του νόμου 5313 του 2026, που έχει ψηφιστεί από τις 24 Ιουνίου.
Στον εξωδικαστικό μηχανισμό η πρόταση ρύθμισης παράγεται αυτοματοποιημένα, ο οφειλέτης γνωρίζει και μπορεί να ελέγξει τα στοιχεία της οφειλής του και αποφασίζει ο ίδιος αν θα την αποδεχθεί. Αυτές είναι οι ουσιαστικές εγγυήσεις οι οποίες διαφοροποιούν τον εξωδικαστικό μηχανισμό. Δεν πρόκειται να υπονομεύσουμε έναν μηχανισμό που δίνει πραγματικές λύσεις στους δανειολήπτες για να εξυπηρετήσουμε πολιτικούς αυτοσχεδιασμούς.
Και επειδή έχετε καταθέσει και άλλες προτάσεις για το ιδιωτικό χρέος, θέλω να συζητήσουμε και την ουσία τους.
Θέλω να είμαι απολύτως σαφής. Είμαστε διατεθειμένοι, είμαι και προσωπικά διατεθειμένος να ακούσω τα πάντα. Να εξετάσουμε κάθε πρόταση. Να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι, να συζητήσουμε και, όπου μπορούμε, να το κάνουμε μαζί. Γιατί και έναν συμπολίτη μας να βοηθήσουμε να ανασάνει, το όφελος είναι μεγάλο.
Αλλά η καλή πρόθεση, δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε και την κοινή λογική. Παραδείγματα:
Προτείνετε, για παράδειγμα, την εξαίρεση της κύριας κατοικίας από την εκποίηση, υπό την προϋπόθεση ότι ο οφειλέτης θα έχει προηγουμένως κηρυχθεί σε πτώχευση. Δηλαδή, για να προστατεύσει κάποιος το σπίτι του, του ζητάτε πρώτα να πτωχεύσει! Εμείς έχουμε ήδη δημιουργήσει, μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού, δυνατότητα προστασίας της κύριας κατοικίας με σταδιακή αποπληρωμή της αξίας της, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, χωρίς να χρειάζεται κανείς πρώτα να πτωχεύσει.
Αυτή η δυνατότητα έχει ενεργοποιηθεί, θυμίζω, στις 21 Σεπτεμβρίου και, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε, έχει ήδη δεχθεί 675 αιτήσεις.
Πείτε μου, λοιπόν, ποια προσέγγιση είναι πραγματικά πιο προστατευτική για τον πολίτη;
Προτείνετε και κάτι άλλο που θέλω να το απαντήσω: μπορεί ο δανειολήπτης να εξαγοράζει το δάνειό του στην τιμή που το απέκτησε ένα fund.
Ακούγεται εξαιρετικά ελκυστικό. Αλλά ας δούμε τις συνέπειες.
Γιατί να συνεχίσει να πληρώνει κανονικά ένας δανειολήπτης, αν γνωρίζει ότι μπορεί να σταματήσει και αργότερα να διεκδικήσει την εξαγορά του δανείου του σε ένα κλάσμα της αξίας του;
Ποια τράπεζα θα είναι μετά διαθέσιμη να δανείσει μια οικογένεια ή μια μικρή επιχείρηση, αν δεν μπορεί να υπολογίσει ότι οι συμβατικές υποχρεώσεις θα τηρηθούν;
Και, ξέρετε, αυτά τα ερωτήματα δεν είναι θεωρητικά. Αφορούν το κόστος του δανεισμού, την πρόσβαση στη χρηματοδότηση και τελικά την ίδια τη δυνατότητα των πολιτών να αποκτήσουν σπίτι ή να αναπτύξουν μια επιχείρηση.
Προτείνετε επιτροπές οι οποίες θα αποφασίζουν για κουρέματα και επανακαθορισμό οφειλών.
Ποιος θα αποφασίζει ποιος δικαιούται κούρεμα και ποιος όχι; Με ποια διαφάνεια; Με ποιον έλεγχο;
Εδώ έχουμε δημιουργήσει έναν αλγόριθμο. Είναι ένας μηχανισμός με αντικειμενικά κριτήρια, αυτοματοποιημένες διαδικασίες και αξιολόγηση της πραγματικής δυνατότητας αποπληρωμής.
Είμαστε αποφασισμένοι και να το ξαναπώ είμαι και προσωπικά αποφασισμένος να κάνω το μέγιστο δυνατό για να στηρίξουμε τους πολίτες που δοκιμάζονται. Να εξαντλήσουμε κάθε περιθώριο, να αξιοποιήσουμε κάθε, μα κάθε δυνατότητα. Αλλά υπάρχει μια κόκκινη γραμμή: Δεν θα διακινδυνεύσουμε τη σταθερότητα της οικονομίας. Δεν θα τα τινάξουμε όλα στον αέρα.
Και ξέρετε γιατί; Γιατί το έχουμε ξανακάνει και κόστισε πολύ, πολύ παραπάνω σε αυτούς τους ανθρώπους και αυτό δεν πρέπει ποτέ να επαναληφθεί.
Ο πρώτος που θα πληρώσει το τίμημα μιας τέτοιας επιλογής είναι ακριβώς ο άνθρωπος που σήμερα υποσχόμαστε να σώσουμε. Ο αδύναμος.
Για τον Αλ. Τσίπρα: «Από το “δεν έδωσα ούτε ένα ευρώ στα funds” φτάσαμε στα 375 εκατομμύρια ευρώ. Με αυτόν τον ρυθμό, σε λίγο μπορεί να θυμηθεί και τα υπόλοιπα 17,5 δισεκατομμύρια ευρώ που μεταβιβάστηκαν επί των ημερών του»
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Επειδή ακούσαμε πολλά αυτές τις ημέρες και από άλλες πηγές, θα ήθελα να θυμίσω ορισμένα πράγματα. Κυρίως στον κ. Αλέξη Τσίπρα.
Η ιστορία των funds, των servicers και των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών έχει νόμους, έχει ημερομηνίες και, κυρίως, έχει την προσωπική του υπογραφή. Διότι πρέπει να θυμηθούμε:
Ποιος θεσμοθέτησε τη λειτουργία των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων και το πλαίσιο μεταβίβασης δανείων σε funds; Νόμος 4354 του 2015. Αλέξης Τσίπρας
Ποιος καθιέρωσε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς; Νόμος 4472 του 2017. Αλέξης Τσίπρας
Ποιος αυστηροποίησε το πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας σε βάρος των δανειοληπτών; Νόμος 4346 του 2015 και Νόμος 4549 του 2018. Αλέξης Τσίπρας
Και υπάρχει και κάτι ακόμη. Ένα στοιχείο που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση ως προς το τι καταγράφει:
Το είπα και χθες. Τον Μάρτιο του 2019, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, βρίσκονταν στα χέρια funds απαιτήσεις ύψους περίπου 18 δισεκατομμυρίων ευρώ, ήδη.
Όταν το επισημάναμε χθες στην Επιτροπή, ο κ. Τσίπρας, ο οποίος μόλις προχθές διαβεβαίωνε ότι επί κυβέρνησής του δεν είχε περάσει ούτε ένα ευρώ στα funds, έσπευσε να απαντήσει μέσω εκπροσώπου του, ότι τελικά είχαν εκχωρηθεί στεγαστικά δάνεια ύψους 375 εκατομμυρίων ευρώ.
Από το «ούτε ένα ευρώ», μετά από μια συνεδρίαση, πήγαμε στα 375 εκατομμύρια ευρώ!
Μια πρόοδος είναι κι αυτή. Μένει λίγη διαδρομή για να φτάσουμε στα υπόλοιπα 17,5 δισεκατομμύρια τα οποία πρέπει επίσης να καλυφθούν.
Κύριε Τσίπρα, μπορείτε να αλλάζετε την αφήγησή σας όσες φορές θέλετε. Να θυμάστε όσα σας συμφέρουν και να ξεχνάτε όσα σας εκθέτουν.
Ένα πράγμα, όμως, δεν μπορείτε να αλλάξετε: την πραγματικότητα. Και το ότι η ιστορία δεν ξαναγράφεται. Και πολύ περισσότερο, δεν διαγράφεται.
Εμείς, αναλαμβάνουμε τη δική μας ευθύνη. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ακόμη προβλήματα, φυσικά. Ξέρουμε ότι χιλιάδες άνθρωποι δυσκολεύονται. Ότι χρειάζονται περισσότερες ρυθμίσεις, αυστηρότερη εποπτεία, αποτελεσματικότερη προστασία.
Γι’ αυτό νομοθετούμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει και μια σειρά από σημαντικές μεταρρυθμίσεις για τη λειτουργία της οικονομίας και του κράτους.
Αναφέρω ενδεικτικά ότι θεσπίζουμε σαφές φορολογικό πλαίσιο για τα κρυπτοστοιχεία, με συντελεστή 10% στην υπεραξία των φυσικών προσώπων, απαλλαγή για καθαρή ετήσια υπεραξία έως 500 ευρώ και δυνατότητα οικειοθελούς δήλωσης παλαιότερων υπεραξιών χωρίς πρόστιμα και τόκους.
Προχωρούμε στη λογιστική μεταρρύθμιση της Γενικής Κυβέρνησης, με την εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2027 του gov-ERP, του νέου Λογιστικού Πλαισίου. Μια αλλαγή που ενισχύει τη διαφάνεια, τον έλεγχο των δημόσιων δαπανών και τη λογοδοσία στη διαχείριση των χρημάτων των φορολογουμένων.
Ενισχύουμε την τραπεζική εποπτεία και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, εκσυγχρονίζουμε το πλαίσιο λειτουργίας των συλλογικών επενδύσεων και δημιουργούμε καλύτερες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της ελληνικής κεφαλαιαγοράς και την πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε χρηματοδότηση.
Ενισχύουμε τους ελέγχους στην αγορά καυσίμων, διευκολύνουμε τη συνεταιριστική δραστηριότητα και θεσπίζουμε ειδική συνταξιοδοτική προστασία για δημόσιους υπαλλήλους και στρατιωτικούς που υπέστησαν σοβαρή αναπηρία κατά τη συμμετοχή τους σε ανθρωπιστικές επιχειρήσεις, καθώς και για τις οικογένειες όσων έχασαν τη ζωή τους.
Είναι ένα ευρύ νομοσχέδιο, με ουσιαστικές παρεμβάσεις στη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, στη διαφάνεια, στη δημοσιονομική διαχείριση και στην καθημερινότητα των πολιτών.
Κυρίες και κύριοι,
Τώρα, η ευθύνη περνά σε όλες τις πτέρυγες της Βουλής.
Η Αντιπολίτευση είχε όλες αυτές τις ημέρες την ευκαιρία να μιλήσει. Σήμερα, έχει την υποχρέωση να ψηφίσει.
Εμείς έχουμε πάρει τη δική μας απόφαση.
Να προστατεύσουμε τους συνεπείς δανειολήπτες. Να βάλουμε αυστηρότερους κανόνες στις εταιρείες διαχείρισης. Να δώσουμε πραγματικές δυνατότητες ρύθμισης και δεύτερης ευκαιρίας.
Το μέτρο της ευθύνης μας είναι απλό.
Όταν ένας πολίτης κάνει ό,τι μπορεί για να σταθεί συνεπής απέναντι στις υποχρεώσεις του, το κράτος οφείλει να σταθεί συνεπές απέναντι στα δικαιώματά του.
Αυτό υπηρετούμε σήμερα. Αυτό θα υπηρετούμε πάντα.
Και γι’ αυτό σας καλούμε να υπερψηφίσετε.
Σας ευχαριστώ.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.