Η προσπάθεια για μικρότερη κατανάλωση καυσίμου έχει οδηγήσει πολλούς οδηγούς στην υιοθέτηση συνηθειών που θεωρούν οικονομικές, χωρίς όμως να είναι πάντα αποτελεσματικές ή ασφαλείς. Μία από τις πιο διαδεδομένες αφορά την κίνηση σε κατηφόρα με νεκρά στο κιβώτιο ταχυτήτων, με τη λογική ότι, αφού ο κινητήρας δεν «τραβά» το αυτοκίνητο, θα καταναλώνεται λιγότερο καύσιμο.
Στα σύγχρονα αυτοκίνητα, όμως, τα πράγματα λειτουργούν διαφορετικά. Η επιλογή της νεκράς στην κατηφόρα δεν προσφέρει ουσιαστικό όφελος στην κατανάλωση, ενώ μπορεί να επιβαρύνει τα φρένα και να περιορίσει τον έλεγχο που έχει ο οδηγός πάνω στο όχημα.
Η συγκεκριμένη πρακτική έχει τις ρίζες της σε παλαιότερες εποχές της αυτοκίνησης. Σε οχήματα με καρμπυρατέρ, η κύλιση με νεκρά μπορούσε πράγματι, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, να συμβάλει σε κάποια εξοικονόμηση. Με την εξέλιξη, όμως, των συστημάτων τροφοδοσίας και της ηλεκτρονικής διαχείρισης του κινητήρα, αυτό το δεδομένο έχει αλλάξει.
Γιατί η νεκρά δεν εξοικονομεί καύσιμο
Τα περισσότερα αυτοκίνητα των τελευταίων περίπου δύο δεκαετιών διαθέτουν προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα ψεκασμού, τα οποία μπορούν να περιορίζουν δραστικά ή ακόμη και να διακόπτουν την παροχή καυσίμου όταν ο οδηγός αφήνει το γκάζι, ενώ το όχημα κινείται με επιλεγμένη σχέση.
Σε μια κατηφόρα, επομένως, εφόσον υπάρχει σχέση στο κιβώτιο και το πόδι έχει απομακρυνθεί από το γκάζι, το σύστημα διαχείρισης του κινητήρα αναγνωρίζει ότι δεν απαιτείται ισχύς και προσαρμόζει ανάλογα την τροφοδοσία. Γι’ αυτό και σε αρκετά αυτοκίνητα ο στιγμιαίος δείκτης κατανάλωσης μπορεί να εμφανίσει ελάχιστη ή μηδενική κατανάλωση.
Με τη νεκρά, αντίθετα, ο κινητήρας πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί στο ρελαντί. Για να διατηρήσει τις απαραίτητες στροφές λειτουργίας του, χρειάζεται μια μικρή αλλά υπαρκτή ποσότητα καυσίμου. Έτσι, η αντίληψη ότι το αυτοκίνητο «ρολάρει δωρεάν» επειδή δεν υπάρχει επιλεγμένη ταχύτητα δεν ανταποκρίνεται στον τρόπο λειτουργίας των σύγχρονων κινητήρων.
Σε κάθε περίπτωση, η διαφορά στην κατανάλωση είναι σχετικά μικρή. Το σημαντικότερο επιχείρημα υπέρ της κίνησης με σχέση στο κιβώτιο αφορά περισσότερο την ασφάλεια και τον έλεγχο του οχήματος παρά μερικά χιλιοστόλιτρα καυσίμου.
Μεγαλύτερη καταπόνηση των φρένων
Όταν το αυτοκίνητο κατεβαίνει μια πλαγιά με νεκρά, η βαρύτητα μπορεί να αυξήσει γρήγορα την ταχύτητά του. Ο οδηγός αναγκάζεται τότε να χρησιμοποιεί συχνότερα το πεντάλ του φρένου προκειμένου να διατηρήσει την επιθυμητή ταχύτητα.
Η παρατεταμένη χρήση των φρένων προκαλεί αύξηση της θερμοκρασίας στα εξαρτήματα του συστήματος πέδησης και μεγαλύτερη φθορά στα υλικά τριβής. Σε μια μεγάλη ή ιδιαίτερα απότομη κατάβαση, η συνεχής καταπόνηση μπορεί να περιορίσει σταδιακά την αποτελεσματικότητα των φρένων.
Με επιλεγμένη σχέση, αντίθετα, ο οδηγός αξιοποιεί το λεγόμενο φρένο του κινητήρα. Η αντίσταση του κινητήρα βοηθά το όχημα να συγκρατεί την ταχύτητά του, μειώνοντας την ανάγκη για συνεχή πίεση στο πεντάλ του φρένου.
Η σωστή επιλογή σχέσης είναι ιδιαίτερα σημαντική σε μεγάλες κατηφόρες. Μια χαμηλότερη σχέση μπορεί να προσφέρει ισχυρότερη επιβράδυνση από τον κινητήρα και να περιορίσει την καταπόνηση του συστήματος πέδησης.
Η σημασία του άμεσου ελέγχου του αυτοκινήτου
Υπάρχει και ένας ακόμη λόγος για τον οποίο η κίνηση με νεκρά δεν αποτελεί καλή πρακτική: η δυνατότητα άμεσης αντίδρασης του οδηγού.
Σε μια απρόβλεπτη κατάσταση μπορεί να απαιτηθεί στιγμιαία επιτάχυνση, για παράδειγμα ώστε να αποφευχθεί ένα εμπόδιο ή να πραγματοποιηθεί ένας ασφαλής ελιγμός. Με επιλεγμένη σχέση, ο οδηγός μπορεί να πατήσει αμέσως το γκάζι και να χρησιμοποιήσει την ισχύ του κινητήρα.
Εάν το κιβώτιο βρίσκεται στη νεκρά, πρέπει προηγουμένως να επιλεγεί η κατάλληλη σχέση. Η διαδικασία μπορεί να κοστίσει πολύτιμο χρόνο αντίδρασης, ιδιαίτερα σε μια κατάσταση όπου ακόμη και λίγα δευτερόλεπτα μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικά.
Παράλληλα, η σύνδεση του κινητήρα με τους κινητήριους τροχούς προσφέρει στον οδηγό πιο προβλέψιμη συμπεριφορά και καλύτερο έλεγχο του αυτοκινήτου κατά την κατάβαση.
Τι ισχύει στα αυτόματα κιβώτια
Αντίστοιχη προσοχή απαιτείται στα αυτοκίνητα με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Η επιλογή της θέσης N κατά την κίνηση σε κατηφόρα δεν αποτελεί ενδεδειγμένη μέθοδο εξοικονόμησης καυσίμου.
Στα σύγχρονα αυτόματα κιβώτια, η ηλεκτρονική διαχείριση επιλέγει τον κατάλληλο τρόπο λειτουργίας ανάλογα με την ταχύτητα, την κλίση και τις απαιτήσεις του οδηγού. Η μετάβαση από τη θέση N στη θέση D ενώ το αυτοκίνητο κινείται δεν αποτελεί πρακτική που πρέπει να χρησιμοποιείται ως τεχνική οικονομικής οδήγησης και, ανάλογα με το κιβώτιο και τον κατασκευαστή, μπορεί να προκαλέσει περιττή καταπόνηση στη μετάδοση.
Το βασικό συμπέρασμα είναι απλό: στις κατηφόρες, η παραμονή κατάλληλης σχέσης στο κιβώτιο είναι η ασφαλέστερη και, στα σύγχρονα αυτοκίνητα, συνήθως και η αποδοτικότερη επιλογή. Η νεκρά δεν προσφέρει το οικονομικό πλεονέκτημα που πολλοί οδηγοί πιστεύουν, ενώ στερεί το φρένο του κινητήρα και αυξάνει την εξάρτηση από τα συμβατικά φρένα.
Διαβάστε ακόμη
Αποτελέσματα Nvidia: Το στοίχημα των «ταύρων» της AI – Πού ποντάρουν οι traders
ΕΚΤ: Σήμα Σνάμπελ για νέες αυξήσεις επιτοκίων – Στο 2,5% «βλέπουν» οι αγορές το επιτόκιο καταθέσεων
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.