Δημήτρης Παγαδάκης

Στην ντόπια αριστερή παράδοση και πρακτική κυριαρχούσε για χρόνια η δογματική θεώρηση της επιχειρηματικότητας ως έννοιας ξένης και εχθρικής με τη δική της ανάλυση περί κοινωνικής δικαιοσύνης.

Γνωστός για το αποδομητικό του χιούμορ, ο μακαρίτης συγγραφέας Mάικλ Ο΄ Ντόναχιου όριζε τη παράνοια ως το μήκος του χρόνου που χρειάζεται ένα ψέμα μέχρι να αποκαλυφθεί. Και κατέληγε πως όσο στενεύει η περίοδος μέχρι τη στιγμή του ξεμασκαρέματος και της αποκαθήλωσης κάθε απάτης, τόσο πιο παροξυσμική γίνεται η ανισόρροπη διαταραχή, αν όχι η φρενοβλάβεια

Δεν είναι μάνατζερ, τραπεζικός διαμεσολαβητής, σύμβουλος επενδύσεων ή έστω επιχειρηματίας. Ούτε μάλλον γνώστης των ρυθμίσεων των ''κόκκινων'' δανείων

Ο σκληρός πυρήνας των Αμερικανικών αξιών υποστηρίζει την ισότητα ευκαιριών με τη φιλόδοξη ατάκα ότι "ο καθένας μπορεί να γίνει πρόεδρος". Ταυτόχρονα, η Αμερικανική μυθολογία διδάσκει ηθικολογικά ότι "όποιος δουλέψει σκληρά και σύμφωνα με τους νόμους, θα πετύχει".

"Και τώρα κάτι εντελώς διαφορετικό,"που έλεγαν και οι θρυλικοί Μόντι Πάιθον. Μια δόση από Χέγκελ, μια σταγόνα από Μπρωντέλ, ένα ράντισμα από Γκιμπράν και έτοιμη η σως .Ότι πρέπει για να ρεφάρει η σάλτσα το άδειο κυρίως πιάτο. Κοινώς, με τη χρήση παραπομπών να αντισταθμισθεί η ένδεια επιχειρημάτων.