Οδεύοντας προς τις κάλπες, το ΠΑΣΟΚ μοιάζει όλο και περισσότερο με το ΚΚΕ εσωτερικού: έχει ενδιαφέρουσες, κάποιες φορές και σημαντικές προτάσεις, που αναγκάζεται μετά από μια πρώτη κλωτσοπατινάδα να ενστερνιστεί στον έναν ή στον άλλο βαθμό η κυβέρνηση, αλλά κανένα αφήγημα.
Το «πρώτο κόμμα με μία ψήφο διαφορά» δεν άντεχε ούτε προ κόμματος Τσίπρα, αλλά πλέον ακούγεται ως ανέκδοτο, όταν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ υπερασπίζονται τη «γραμμή» στα τηλεοπτικά πάνελ. Προφανώς, τα στελέχη που την έβγαλαν, είχαν στο μυαλό τους ότι με τον τρόπο αυτόν θα τελείωναν τη συζήτηση για τις μετεκλογικές συνεργασίες, αλλά κατάφεραν το αντίθετο: αν δεν είστε πρώτοι με μία ψήφο διαφορά, τι θα κάνετε, είναι το αυτονόητο ερώτημα που τους θέτουν – και απάντηση δεν παίρνουν. Και δεν την παίρνουν, επειδή δεν υπάρχει.
Ένα άλλο στοιχείο του ΚΚΕ εσωτερικού- λέει έμπειρο στέλεχος- ήταν οι «δύο ψυχές»: πριν και από την περιπέτεια του ’89, ο Κύρκος ήθελε προσέγγιση με την σοσιαλδημοκρατία – δηλαδή με το ΠΑΣΟΚ – κι ο Μπανιάς επιχειρούσε να εκπροσωπήσει την αριστερή πτέρυγα. Το αποτέλεσμα ήταν η διάσπαση – ένα μάθημα που είναι πάντα χρήσιμο για τα κόμματα που αλληθωρίζουν και προς τα δεξιά και προς τα αριστερά, όπως δείχνει ότι είναι το ΠΑΣΟΚ.
Φτιάχνοντας την ΕΛΑΣ, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε τα στοιχειώδη. Συμπληρώνοντας το αφήγημα του βιβλίου του, μέσω του οποίου ολοκλήρωσε την απαξίωση των στελεχών που είχε χρησιμοποιήσει την περίοδο της διακυβέρνησής του με τον Πάνο Καμμένο και αφού «ξαναμάντρωσε» το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, επιχείρησε μία φαντασιακή στροφή προς τον χώρο του Κέντρου, έναν χώρο στον οποίον δεν απέκτησε ποτέ ιδιαίτερη πρόσβαση μέσω του ΣΥΡΙΖΑ.
Πώς το έκανε; Απλούστατα, παίρνοντας ένα θέμα όπως το άρθρο 16 του συντάγματος για την ανώτατη εκπαίδευση και βάζοντας την αρμόδια τομεάρχη του για την Παιδεία να δηλώσει ότι δεν πρόκειται να καταργήσει, αλλά να αλλάξει «ριζικά» τον νόμο Πιερρακάκη. Τι του απέφερε η κίνηση αυτή; Να καλωσορίζουν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης την κίνησή του ως «επιστροφή στην κοινή λογική», την στιγμή που τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ μιλούν ακόμα για δήθεν μετατροπή των κολλεγίων σε ΑΕΙ.
Το αποτέλεσμα δεν είναι το καλύτερο για το ΠΑΣΟΚ, που λέει «ναι» στην αλλαγή του άρθρου 16 το οποίο προβλέπει ότι η ανώτατη εκπαίδευση είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας λέει «όχι», ενώ λέει παράλληλα ότι θα αποδεχθεί την λειτουργία των πανεπιστημίων του νόμου Πιερρακάκη. Εν ολίγοις, ο πρώην πρωθυπουργός δεν θέλει την αλλαγή του συντάγματος, αλλά αποδέχεται το status quo. Το ΠΑΣΟΚ δεν αποδέχεται το status quo, αλλά δεν θέλει και τον νόμο Πιερρακάκη. Ποιος κερδίζει; Με μια πρώτη ανάγνωση, αυτός που απευθύνεται σε κάποιους που έχουν να χάσουν κάτι απτό – δηλαδή τις οικογένειες που έσπευσαν να γράψουν τα παιδιά τους στα παραρτήματα των ξένων πανεπιστημίων που λειτουργούν στην Ελλάδα.
Τι θα μπορούσε να κάνει το ΠΑΣΟΚ; Να προσπαθήσει από την πρώτη στιγμή να επιβάλει τους όρους του στον νόμο Πιερρακάκη, χωρίς να καταγγέλλει τάχα τα μεγάλα συμφέροντα, που πάντως προς το παρόν δεν φαίνεται να έχουν αλώσει την πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Άντε κάποιες οικογένειες να κέρδισαν ένα ποσοστό από τα χρήματα που θα έδιναν για να σπουδάσει το παιδί τους σε ένα «δεύτερο» πανεπιστήμιο στο εξωτερικό. Αλλά για να το κάνεις αυτό, πρέπει να έχεις πολιτική άποψη και σχέδιο και όχι απλώς θυμικό και φοβίες, όπως φαίνεται ότι ισχύει για το ΠΑΣΟΚ σήμερα. Πρέπει φυσικά και καταρχάς να έχεις επίσης πολιτική άποψη για το πως το δημόσιο πανεπιστήμιο θα γίνει μια αγκαλιά γνώσης και εκπαίδευσης για όλους, που ξεχωρίζει ως οντότητα στην Ευρώπη και διεθνώς. Για το δημόσιο πανεπιστήμιο είτε βρίσκεται στην Αθήνα, είτε σε οποιαδήποτε άλλη πόλη της χώρας.
Γίνεται εν τω μεταξύ πολλή συζήτηση για το πότε θα γίνουν οι εκλογές. Πρόκειται για ένα θέμα που είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του εκάστοτε πρωθυπουργού, ο οποίος δεν πρόκειται να εξετάσει το χρονοδιάγραμμα με βάση τις ανάγκες ενός άλλου κόμματος, αλλά αποκλειστικά του δικού του. Για το ΠΑΣΟΚ, θα είναι ευχής έργο να επιβεβαιωθεί ότι το ραντεβού με την κάλπη δεν θα γίνει το φθινόπωρο, αλλά την ερχόμενη άνοιξη. Όχι για να μπορέσει να ολοκληρώσει την διαδικασία της διεύρυνσης, από την οποία χάνει προς το παρόν, αλλά μήπως και προλάβει να αλλάξει ουσιαστικά. Αλλιώς, η συρρίκνωση –ειδικά στις πιθανές δεύτερες κάλπες- θα μοιάζει μονόδρομος και μάλιστα με πολλές λακκούβες
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.