Η αρχική αισιοδοξία της Generation Z απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη δείχνει να υποχωρεί αισθητά, καθώς όλο και περισσότεροι νέοι αντιμετωπίζουν πλέον την AI περισσότερο ως απειλή παρά ως ευκαιρία.
Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Pew Research Center, το 55% των ενηλίκων ηλικίας έως 29 ετών δηλώνει περισσότερο ανήσυχο παρά ενθουσιασμένο για την τεχνητή νοημοσύνη, έναντι 39% το 2024.
Η μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας είναι η αγορά εργασίας. Το 73% των νέων της Gen Z πιστεύει πλέον ότι η AI θα οδηγήσει σε λιγότερες θέσεις εργασίας μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες, όταν το αντίστοιχο ποσοστό το 2024 ήταν 61%.
Οι ενήλικοι κάτω των 30 ετών είναι επίσης η ηλικιακή ομάδα που εμφανίζεται περισσότερο πιθανό να θεωρεί ότι η AI θα έχει αρνητικές επιπτώσεις τόσο για την κοινωνία όσο και για τους ίδιους. Παράλληλα, εκτιμούν σε μεγάλο βαθμό ότι η τεχνολογία μπορεί να κάνει τη σύνδεση μεταξύ των ανθρώπων και τη δημιουργικότητα πιο δύσκολες.
Και παρότι οι περισσότεροι νέοι δηλώνουν ότι χρησιμοποιούν chatbots, είναι περίπου εξίσου πιθανό να πιστεύουν ότι τα συγκεκριμένα εργαλεία βλάπτουν τη δημιουργικότητά τους όσο και ότι την ενισχύουν.
Οι ερευνητές του Pew δεν έδωσαν περαιτέρω εξηγήσεις για τους λόγους που έχουν οδηγήσει σε τόσο έντονη αύξηση της ανησυχίας γύρω από την AI μέσα σε μόλις δύο χρόνια.
Ο φόβος για τις entry-level θέσεις εργασίας
Οι ίδιες οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης έχουν προειδοποιήσει ότι οι θέσεις εργασίας εισαγωγικού επιπέδου είναι μεταξύ εκείνων που κινδυνεύουν περισσότερο από την αυτοματοποίηση.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι, είχε προκαλέσει έντονη συζήτηση όταν υποστήριξε ότι η AI θα μπορούσε μέσα σε ένα έως πέντε χρόνια να εκτοπίσει ακόμη και τις μισές entry-level θέσεις εργασίας γραφείου, παράλληλα με την επιτάχυνση της οικονομικής ανάπτυξης και της επιστημονικής προόδου.
Όπως έχει επισημάνει, η AI μπορεί να αποδειχθεί «πολύ καλή για την οικονομική ανάπτυξη», αλλά πολύ λιγότερο θετική για την αγορά εργασίας και για όσους μείνουν πίσω.
Ορισμένοι ερευνητές θεωρούν ότι τέτοιες προβλέψεις είναι υπερβολικά απαισιόδοξες και ότι υποτιμούν τη δημιουργία νέων επαγγελμάτων και θέσεων εργασίας που μπορεί να προκύψουν από την τεχνολογική αλλαγή.
Ωστόσο, ακόμη και σε ένα λιγότερο δραματικό σενάριο, μεγάλος αριθμός εργαζομένων ενδέχεται να χρειαστεί επανεκπαίδευση και νέες δεξιότητες.
Ο Εμίλ Μπαρ, συνιδρυτής της εκπαιδευτικής πλατφόρμας Flashpass, έχει επικαλεστεί εκτιμήσεις σύμφωνα με τις οποίες 40 έως 80 εκατ. Αμερικανοί μπορεί να χρειαστούν εκπαίδευση για να μετακινηθούν σε νέα επαγγελματικά πεδία.
Το πρόβλημα, όπως επισημαίνει, είναι ότι εργαζόμενοι όπως ταμίες, υπάλληλοι αποθηκών και νέοι που βρίσκονται στην αρχή της καριέρας τους —δηλαδή ακριβώς όσοι θεωρούνται περισσότερο εκτεθειμένοι στην αυτοματοποίηση— συχνά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν ιδιωτικά προγράμματα επανεκπαίδευσης.
Κατά την εκτίμησή του, αν δεν αντιμετωπιστεί αυτό το κενό, θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια πολύ σοβαρή κρίση ανεργίας.
Ήδη πιέζονται οι νέοι πτυχιούχοι
Οι ανησυχίες της Gen Z έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία η αγορά εργασίας έχει ήδη γίνει δυσκολότερη για τους νεότερους εργαζομένους.
Μετά την ανάκαμψη από την πανδημία, το ποσοστό ανεργίας μεταξύ των πρόσφατων αποφοίτων πανεπιστημίου ηλικίας 22 έως 27 ετών παραμένει υψηλότερο από το συνολικό ποσοστό ανεργίας, γεγονός που υποδηλώνει ασθενέστερη ζήτηση για μορφωμένους εργαζομένους εισαγωγικού επιπέδου.
Τον Ιούνιο, το 5,7% των πρόσφατων αποφοίτων ήταν άνεργο, έναντι 4,1% στο σύνολο των εργαζομένων.
Ακόμη και μεταξύ όσων έχουν βρει δουλειά, η εικόνα δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική. Περίπου 42% των νέων πτυχιούχων θεωρούνται υποαπασχολούμενοι, καθώς εργάζονται σε θέσεις που κατά κανόνα δεν απαιτούν πανεπιστημιακό τίτλο.
Αυτή η πραγματικότητα ενισχύει την αίσθηση ότι οι νέοι εισέρχονται σε μια αγορά εργασίας όπου οι παραδοσιακές διαδρομές επαγγελματικής εξέλιξης γίνονται ολοένα πιο αβέβαιες.
Πώς προσπαθεί να προσαρμοστεί η Gen Z
Μπροστά σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, οι νεότεροι εργαζόμενοι επιχειρούν ήδη να προσαρμόσουν τη στρατηγική τους.
Δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στα επαγγελματικά δίκτυα και τις προσωπικές γνωριμίες, μαθαίνουν να χρησιμοποιούν οι ίδιοι εργαλεία AI και προσπαθούν να ενισχύσουν δεξιότητες που θεωρείται δυσκολότερο να αυτοματοποιηθούν.
Μεταξύ αυτών βρίσκονται η επικοινωνία, η προσαρμοστικότητα, η περιέργεια, η αξιοπιστία και η ικανότητα να δέχονται καθοδήγηση και feedback.
Η λογική είναι ότι, εφόσον η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αναλάβει όλο και περισσότερες τυποποιημένες γνωστικές εργασίες, οι ανθρώπινες δεξιότητες και η ικανότητα συνεργασίας ενδέχεται να αποκτήσουν μεγαλύτερη βαρύτητα στην πρόσληψη και τη διατήρηση μιας θέσης εργασίας.
Ο φόβος για μεγαλύτερες ανισότητες
Παρότι η συνολική επίδραση της AI στην απασχόληση παραμένει αβέβαιη, υπάρχουν φόβοι ότι η τεχνολογία μπορεί να οδηγήσει σε διεύρυνση των εισοδηματικών ανισοτήτων, εφόσον πληγούν δυσανάλογα οι θέσεις μεσαίων αποδοχών.
Ο οικονομολόγος και καθηγητής του MIT Ντάρον Ατζέμογλου έχει επισημάνει ότι οι θέσεις που είναι πιθανότερο να αντικατασταθούν είναι εκείνες που περιλαμβάνουν πιο απλές και γνωστικά προβλέψιμες εργασίες, όπως το customer service και οι back-office λειτουργίες.
Αντίθετα, οι υψηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι έχουν συχνά περισσότερες δυνατότητες να προσαρμοστούν ή να μετακινηθούν σε νέες θέσεις.
Έτσι, η ανησυχία της Gen Z δεν αφορά μόνο το αν η AI θα καταργήσει δουλειές. Αφορά και το ποιοι θα έχουν τα μέσα να προσαρμοστούν στη νέα αγορά εργασίας και ποιοι κινδυνεύουν να μείνουν πίσω.
Η γενιά που μέχρι πρόσφατα εμφανιζόταν πιο εξοικειωμένη και θετική απέναντι στην τεχνολογία δείχνει πλέον να βλέπει την AI με πολύ μεγαλύτερη επιφύλαξη — κυρίως επειδή το ζήτημα έχει πάψει να είναι θεωρητικό και αγγίζει άμεσα την επαγγελματική της προοπτική.
Διαβάστε επίσης
Ομόλογα: Η αύξηση στις αποδόσεις λόγω hyperscalers αποτελεί κίνδυνο για την οικονομία
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.