Το γεγονός ότι κάποιος στέλνει χρήματα σε φίλο, συγγενή ή άλλο πρόσωπο μέσω IRIS ή τραπεζικού λογαριασμού δεν σημαίνει ότι το ποσό αποκτά αυτομάτως φορολογικό χαρακτήρα. Οι ηλεκτρονικές μεταφορές έχουν πλέον ενσωματωθεί στην καθημερινότητα, χρησιμοποιούνται για κοινά έξοδα, αγορές, επιστροφές χρημάτων ή οικογενειακές διευθετήσεις και ο τρόπος πληρωμής, από μόνος του, δεν αρκεί για να μετατρέψει μια συναλλαγή σε εισόδημα ή δωρεά.
Αυτό που έχει σημασία είναι γιατί πραγματοποιήθηκε η μεταφορά, πόσο συχνά επαναλαμβάνεται και ποια συνολική εικόνα σχηματίζουν οι χρηματικές κινήσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων προσώπων.
Επομένως, μια μεμονωμένη πίστωση 20, 50 ή 200 ευρώ δεν εξετάζεται με τον ίδιο τρόπο όπως μια σειρά από συστηματικές μεταφορές σημαντικών ποσών που πραγματοποιούνται χωρίς εμφανή αιτιολογία.
Η ουσία βρίσκεται στο οικονομικό περιεχόμενο της συναλλαγής και όχι στο ηλεκτρονικό μέσο μέσω του οποίου πραγματοποιείται.
Κανένα αυτόματο «ασφαλές» όριο για τις μεταφορές
Ένα από τα συχνότερα ερωτήματα αφορά το εάν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο ποσό κάτω από το οποίο μια μεταφορά μέσω IRIS θεωρείται δεδομένα αφορολόγητη.
Τέτοιο ενιαίο χρηματικό όριο δεν υπάρχει.
Δεν προβλέπεται, δηλαδή, ένας γενικός κανόνας σύμφωνα με τον οποίο μεταφορές έως 50 ή 100 ευρώ θεωρούνται αυτομάτως «αθώες», ενώ πάνω από ένα συγκεκριμένο ποσό προκύπτει φορολογική υποχρέωση.
Αυτό που εξετάζεται είναι κυρίως το μοτίβο των συναλλαγών. Περιστασιακές μεταφορές μικρών ποσών μεταξύ φίλων, συγγενών ή γνωστών, οι οποίες συνδέονται με κοινές καθημερινές δαπάνες, δεν αποκτούν φορολογικό χαρακτήρα μόνο και μόνο επειδή πέρασαν μέσα από τραπεζικό σύστημα.
Τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να αφορούν, για παράδειγμα, τον επιμερισμό ενός λογαριασμού, την επιστροφή χρημάτων για μια κοινή αγορά, έξοδα διακοπών ή την κάλυψη μιας προσωρινής δαπάνης.
Καθοριστικό στοιχείο είναι να μπορεί να εξηγηθεί η πραγματική αιτία πίσω από τη χρηματική κίνηση.
Πότε μπορεί να υπάρξει έλεγχος
Διαφορετική εικόνα δημιουργείται όταν οι μεταφορές είναι συστηματικές, επαναλαμβανόμενες και υψηλής αξίας, χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος που να δικαιολογεί τη ροή των χρημάτων.
Σε μια τέτοια περίπτωση μπορεί να εξεταστεί τι πραγματικά αντιπροσωπεύουν τα ποσά και ποια οικονομική σχέση υπάρχει ανάμεσα στον αποστολέα και στον παραλήπτη.
Ανάλογα με τα χαρακτηριστικά κάθε περίπτωσης, μπορεί να διερευνηθεί εάν πρόκειται για χρηματική δωρεά, αμοιβή για υπηρεσίες, έσοδο από οικονομική δραστηριότητα ή άλλη συναλλαγή.
Η διαφορά, επομένως, δεν βρίσκεται μόνο στο ύψος της κάθε μεταφοράς. Μεγαλύτερη βαρύτητα μπορεί να έχει η επανάληψη.
Μια μεμονωμένη πίστωση μεταξύ δύο προσώπων δεν έχει το ίδιο φορολογικό αποτύπωμα με ένα σταθερό μοτίβο χρηματικών ροών κάθε εβδομάδα ή κάθε μήνα, ιδιαίτερα όταν δεν προκύπτει σαφώς ποια είναι η αιτία τους.
Σε περίπτωση ελέγχου, μπορεί να ζητηθούν στοιχεία που να δικαιολογούν την προέλευση, τον προορισμό και τον σκοπό των χρημάτων.
Οι μεταφορές μεταξύ γονέων και παιδιών
Ιδιαίτερη κατηγορία αποτελούν οι μεταφορές μεταξύ στενών συγγενών, καθώς εκεί ενεργοποιούνται οι κανόνες που διέπουν τις χρηματικές δωρεές και τις γονικές παροχές.
Για πρόσωπα που ανήκουν στην Α΄ κατηγορία συγγένειας, όπως γονείς, παιδιά και εγγόνια, προβλέπεται αφορολόγητο έως 800.000 ευρώ, εφόσον πληρούνται οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις.
Κρίσιμο στοιχείο είναι η μεταφορά των χρημάτων να πραγματοποιείται μέσω χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, ώστε να υπάρχει καταγεγραμμένη τραπεζική διαδρομή και να μπορεί να αποδειχθεί η συναλλαγή.
Άρα, το γεγονός ότι ένας γονέας στέλνει χρήματα στο παιδί του μέσω τραπεζικού συστήματος δεν σημαίνει ότι το ποσό αντιμετωπίζεται ως φορολογητέο εισόδημα του παιδιού. Εφόσον πρόκειται πράγματι για χρηματική δωρεά ή γονική παροχή, εφαρμόζεται το αντίστοιχο πλαίσιο.
Ωστόσο, οι ίδιοι όροι δεν ισχύουν σε κάθε σχέση μεταξύ δύο προσώπων.
Ειδικά στις χρηματικές δωρεές μεταξύ φίλων ή πιο μακρινών συγγενών, η φορολογική μεταχείριση διαφέρει και εξαρτάται από την κατηγορία συγγένειας στην οποία υπάγεται ο αποδέκτης.
Το IRIS είναι τρόπος πληρωμής, όχι φορολογική κατηγορία
Η βασική παρανόηση γύρω από το IRIS είναι ότι επειδή οι συναλλαγές καταγράφονται ηλεκτρονικά, κάθε μεταφορά μπορεί να θεωρηθεί αυτομάτως δωρεά ή εισόδημα.
Στην πραγματικότητα, το IRIS είναι απλώς ένα κανάλι μεταφοράς χρημάτων. Η τεχνολογία μέσω της οποίας πραγματοποιείται η πληρωμή δεν καθορίζει τον φορολογικό χαρακτήρα της.
Αν κάποιος επιστρέψει μέσω IRIS 30 ευρώ σε έναν φίλο επειδή εκείνος πλήρωσε έναν κοινό λογαριασμό, η πράξη αυτή δεν μετατρέπεται σε δωρεά μόνο επειδή έγινε ηλεκτρονικά. Το ίδιο ισχύει και για άλλες συνήθεις καθημερινές διευθετήσεις.
Από την άλλη πλευρά, αν ένας λογαριασμός δέχεται σε μόνιμη βάση πολλά ποσά από διαφορετικά πρόσωπα ή επαναλαμβανόμενες πιστώσεις χωρίς σαφή εξήγηση, η εικόνα μπορεί να χρειάζεται διαφορετική αξιολόγηση.
Το βασικό κριτήριο παραμένει η πραγματική οικονομική σχέση που κρύβεται πίσω από κάθε μεταφορά.
Για τον λόγο αυτό, το ερώτημα δεν είναι τόσο «πόσα χρήματα μπορώ να στείλω μέσω IRIS χωρίς φόρο», αλλά εάν τα χρήματα συνδέονται με καθημερινή διευθέτηση, νόμιμη δωρεά, επιστροφή εξόδων, αμοιβή ή άλλη οικονομική δραστηριότητα.
Συνεπώς, οι απλές και περιστασιακές ηλεκτρονικές μεταφορές δεν δημιουργούν από μόνες τους φορολογική επιβάρυνση. Εκεί όπου ενδέχεται να υπάρξει ενδιαφέρον είναι στις μεγάλες ή συστηματικές χρηματικές ροές χωρίς σαφή αιτιολογία, καθώς τότε μπορεί να ζητηθεί τεκμηρίωση για το τι πραγματικά αντιπροσωπεύουν τα ποσά.
Διαβάστε ακόμη
Βενετία: Γιατί ο Κλούνεϊ ανοίγει μέτωπο με Μασκ και Μπέζος (tweets)
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.