Ένα από τα μεγαλύτερα ενεργειακά στοιχήματα του Καναδά πλησιάζει στο κρίσιμο σημείο όπου οι σχεδιασμοί θα πρέπει να μετατραπούν σε πραγματικές επενδύσεις. Οι κορυφαίες πετρελαϊκές εταιρείες της χώρας προετοιμάζονται για την τελική επενδυτική απόφαση στο Pathways, ένα μεγάλης κλίμακας σύστημα δέσμευσης, μεταφοράς και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα, το οποίο φιλοδοξεί να αλλάξει το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των περίφημων πετρελαιοφόρων άμμων του Καναδά.
Η απόφαση τοποθετείται χρονικά από τα τέλη του 2027 έως τις αρχές του 2028, υπό την προϋπόθεση ότι προηγουμένως θα έχει κλείσει το δύσκολο κεφάλαιο των οικονομικών όρων, των φορολογικών κινήτρων και των απαιτούμενων αδειοδοτήσεων.
Το έργο αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή βρίσκεται στο σημείο όπου συναντώνται δύο φαινομενικά αντίθετες επιδιώξεις: η αύξηση της καναδικής παραγωγής πετρελαίου και η ταυτόχρονη δραστική μείωση των εκπομπών που συνδέονται με αυτήν.
Στόχος της κυβέρνησης είναι να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε ο πετρελαϊκός κλάδος να μπορεί να αυξήσει την παραγωγική και εξαγωγική του ικανότητα, χωρίς η επέκταση αυτή να συνεπάγεται αντίστοιχη επιβάρυνση του περιβαλλοντικού του αποτυπώματος.
Το μεγάλο δίκτυο δέσμευσης και αποθήκευσης CO₂
Στην καρδιά του Pathways βρίσκεται η δημιουργία ενός εκτεταμένου δικτύου αγωγών, μέσω του οποίου το διοξείδιο του άνθρακα θα συλλέγεται από εγκαταστάσεις παραγωγής στις πετρελαιοφόρες άμμους και θα μεταφέρεται σε κεντρικό χώρο για μόνιμη υπόγεια αποθήκευση.
Η πρώτη φάση του σχεδίου προβλέπει δυναμικότητα περίπου 6 εκατ. τόνων CO₂, δημιουργώντας μία από τις μεγαλύτερες υποδομές αυτού του είδους στον Καναδά.
Πριν όμως φτάσει η επένδυση στο τελικό «πράσινο φως», οι εταιρείες και οι κυβερνήσεις πρέπει να συμφωνήσουν για ένα σύνολο κρίσιμων παραμέτρων. Στο τραπέζι βρίσκονται η τιμολόγηση του άνθρακα, η κρατική χρηματοδοτική υποστήριξη, τα φορολογικά κίνητρα, η κατανομή του επενδυτικού κινδύνου και το ρυθμιστικό πλαίσιο που θα διέπει το έργο σε βάθος χρόνου.
Ο χρονικός ορίζοντας για την οριστικοποίηση της συμφωνίας μεταξύ του κλάδου, της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και της κυβέρνησης της Αλμπέρτα τοποθετείται έως τα μέσα Νοεμβρίου. Από εκεί και πέρα, το βάρος μεταφέρεται στις ρυθμιστικές εγκρίσεις που απαιτούνται προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την επενδυτική απόφαση.
Πετρέλαιο, εμπορικές πιέσεις και ο νέος αγωγός
Το Pathways δεν αποτελεί μια απομονωμένη περιβαλλοντική επένδυση. Εντάσσεται σε έναν πολύ ευρύτερο σχεδιασμό για την ενεργειακή και εμπορική στρατηγική του Καναδά, καθώς η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μαρκ Κάρνεϊ επιχειρεί να ενισχύσει την αξιοποίηση των τεράστιων ενεργειακών αποθεμάτων της χώρας.
Η επιδίωξη αυτή αποκτά μεγαλύτερη σημασία εξαιτίας των εμπορικών εντάσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Οτάβα αναζητεί τρόπους να περιορίσει την οικονομική της έκθεση στην αμερικανική αγορά, διευρύνοντας τις δυνατότητες εξαγωγής καναδικού πετρελαίου προς άλλες περιοχές του κόσμου.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η στήριξη στον σχεδιασμό της Αλμπέρτα για νέο πετρελαιαγωγό προς τις ακτές του Ειρηνικού, με προβλεπόμενη δυναμικότητα περίπου 1 εκατ. βαρελιών ημερησίως.
Η πρόσβαση στον Ειρηνικό θα μπορούσε να δώσει στους Καναδούς παραγωγούς μεγαλύτερη δυνατότητα διοχέτευσης πετρελαίου προς τις αγορές της Ασίας, περιορίζοντας την εξάρτηση από τους Αμερικανούς αγοραστές.
Η πολιτική στήριξη στον νέο αγωγό, ωστόσο, έχει συνδεθεί με την πρόοδο του Pathways. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ουσιαστικά ένα ενεργειακό πακέτο: μεγαλύτερη δυνατότητα παραγωγής και εξαγωγών, με αντάλλαγμα ουσιαστικότερες επενδύσεις για τη μείωση των εκπομπών.
Το κόστος των 30 δισ. καναδικών δολαρίων
Το μεγάλο αγκάθι παραμένει το κόστος. Το Pathways είχε παρουσιαστεί αρχικά το 2021, όμως η οικονομική επιβάρυνση που συνεπάγεται μια τόσο εκτεταμένη υποδομή δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα προκάλεσε από την αρχή σοβαρές επιφυλάξεις στις εταιρείες.
Το συνολικό κόστος έχει εκτιμηθεί ότι μπορεί να φτάσει έως και τα 30 δισ. καναδικά δολάρια, ένα ποσό που εξηγεί γιατί οι πετρελαϊκές ζητούν σαφείς και μακροπρόθεσμους κανόνες πριν δεσμεύσουν οριστικά τα κεφάλαιά τους.
Το κρίσιμο ζήτημα είναι η ανταγωνιστικότητα. Εάν το κόστος της δέσμευσης CO₂ αυξήσει υπερβολικά το κόστος παραγωγής ανά βαρέλι, οι καναδικές εταιρείες ενδέχεται να βρεθούν σε δυσμενέστερη θέση απέναντι σε παραγωγούς άλλων χωρών που δεν επιβαρύνονται με αντίστοιχες επενδύσεις.
Για τον λόγο αυτό, οι εταιρείες επιδιώκουν μεγαλύτερη βεβαιότητα σχετικά με τα φορολογικά κίνητρα και την τιμή του άνθρακα, ώστε να μπορούν να υπολογίσουν την απόδοση μιας επένδυσης που θα λειτουργεί για δεκαετίες.
Χαμηλότερος στόχος για τις εκπομπές
Η οικονομική πραγματικότητα έχει ήδη οδηγήσει σε σημαντική αναθεώρηση των αρχικών φιλοδοξιών. Ο πρώτος σχεδιασμός προέβλεπε μείωση των εκπομπών κατά 22 εκατ. τόνους έως το 2030, στόχος που πλέον έχει περιοριστεί αισθητά.
Το νέο χρονοδιάγραμμα προβλέπει μείωση περίπου 6 εκατ. τόνων έως τα μέσα της δεκαετίας του 2030 και επιπλέον 10 εκατ. τόνων έως το 2045.
Η αλλαγή έχει προκαλέσει αντιδράσεις από περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι οποίες θεωρούν ότι περιορίζεται σημαντικά η αρχική φιλοδοξία του σχεδίου. Από την πλευρά του πετρελαϊκού κλάδου, η νέα προσέγγιση αντιμετωπίζεται ως περισσότερο εφαρμόσιμη, καθώς επιτρέπει σταδιακή ανάπτυξη των υποδομών και καλύτερο έλεγχο του κόστους.
Το Pathways βρίσκεται έτσι μπροστά σε μια κρίσιμη δοκιμασία. Η επιτυχία του θα εξαρτηθεί όχι μόνο από το εάν οι εταιρείες είναι διατεθειμένες να επενδύσουν δισεκατομμύρια, αλλά και από το κατά πόσο Καναδάς και Αλμπέρτα θα δημιουργήσουν ένα οικονομικό και ρυθμιστικό πλαίσιο που θα καθιστά βιώσιμη την επένδυση.
Για τις πετρελαϊκές, η τεχνολογία δέσμευσης άνθρακα λειτουργεί παράλληλα ως μακροπρόθεσμη ασφάλεια απέναντι σε πιθανή νέα αυστηροποίηση της διεθνούς κλιματικής πολιτικής. Η δυνατότητα παραγωγής περισσότερου πετρελαίου με χαμηλότερες εκπομπές ανά βαρέλι μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα τις επόμενες δεκαετίες.
Και για τον Καναδά το διακύβευμα είναι ακόμη μεγαλύτερο: να αξιοποιήσει περισσότερο έναν από τους σημαντικότερους φυσικούς πόρους του, να ανοίξει νέους εξαγωγικούς δρόμους πέρα από τις ΗΠΑ και, ταυτόχρονα, να αποδείξει ότι η επέκταση της πετρελαϊκής παραγωγής μπορεί να συνυπάρξει με τη μείωση των εκπομπών CO₂.
Διαβάστε ακόμη
Πλοίο κατέβαλε ποσό ρεκόρ $5,3 εκατ. για να περάσει από τη Διώρυγα του Παναμά
Ορμούζ: «Ανοιχτά» τα Στενά, αλλά οι διελεύσεις έπεσαν από 17 σε μόλις 7
Anthropic-Πεντάγωνο: Δικαστικό μπλόκο στη «μαύρη λίστα» – Νίκη για την εταιρεία του Claude
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.