Σε βασικό πυλώνα της ευρύτερης ναυτιλιακής και βιομηχανικής πολιτικής της επιχειρεί να μετατρέψει η Ινδία τη διάλυση και ανακύκλωση πλοίων, συνδέοντας τον συγκεκριμένο κλάδο με τη ναυπηγική βιομηχανία, την παραγωγή «πράσινου» χάλυβα και την κυκλική οικονομία.
Σύμφωνα με την εβδομαδιαία έκθεση του ναυλομεσιτικού οίκου Allied QuantumSea, η Ινδία ενίσχυσε αισθητά τη θέση της στην παγκόσμια αγορά ανακύκλωσης πλοίων κατά τη διάρκεια του 2025. Η χώρα ανακύκλωσε πλοία συνολικής χωρητικότητας 2,99 εκατ. gross tonnes, έναντι 1,86 εκατ. gross tonnes το 2024, καταγράφοντας αύξηση κατά 1,13 εκατ. gross tonnes μέσα σε έναν χρόνο.
Η εξέλιξη αυτή ανέβασε το μερίδιό της στην παγκόσμια αγορά στο 35,4%, από 30,1% το προηγούμενο έτος, επιτρέποντας στην Ινδία να επιτύχει πέντε χρόνια νωρίτερα τον στόχο που είχε θέσει στο πλαίσιο του προγράμματος Maritime India Vision 2030.
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στην επόμενη ημέρα, καθώς περισσότερα από 16.000 πλοία εκτιμάται ότι θα οδηγηθούν προς ανακύκλωση σε παγκόσμιο επίπεδο μέσα στην επόμενη δεκαετία. Με βάση το σημερινό μερίδιο της Ινδίας, η δυνητική εισροή θα μπορούσε να φθάσει τα 500 έως 600 πλοία ετησίως, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές και ότι οι συνθήκες στις ναυλαγορές θα ευνοούν την απόσυρση παλαιότερου τονάζ.
Η αναπτυξιακή στρατηγική υποστηρίζεται από εξαγγελθείσα χρηματοδοτική δέσμευση ύψους 8 δισ. δολαρίων για τη ναυπηγική βιομηχανία και την ανακύκλωση πλοίων. Παράλληλα, προωθούνται ο εκσυγχρονισμός των εγκαταστάσεων, η αύξηση της δυναμικότητας και η προσαρμογή των διαλυτηρίων στα διεθνή πρότυπα ασφάλειας και περιβαλλοντικής προστασίας.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η περιοχή Αλάνγκ-Σοσίγια, στην πολιτεία Γκουτζαράτ, όπου πραγματοποιείται περίπου το 97% της δραστηριότητας ανακύκλωσης πλοίων της Ινδίας. Το συγκρότημα διαθέτει περίπου 150 θέσεις διάλυσης, από τις οποίες οι 128 βρίσκονται σε λειτουργία και οι 115 συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις της Διεθνούς Σύμβασης του Χονγκ Κονγκ.
Η σημερινή ετήσια δυναμικότητα της περιοχής υπολογίζεται σε περίπου 6 εκατ. gross tonnes, ενώ τα κυβερνητικά σχέδια προβλέπουν την αύξησή της σε περίπου 9 εκατ. light displacement tonnes. Η ινδική κυβέρνηση έχει ήδη διαθέσει 535 εκατ. ρουπίες για τον εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων, υποστηρίζοντας την προσαρμογή τους στα νέα διεθνή δεδομένα.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στην προσπάθεια αναγνώρισης των ινδικών διαλυτηρίων από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει την προσθήκη δύο ινδικών εγκαταστάσεων στη 16η έκδοση του ευρωπαϊκού καταλόγου εγκεκριμένων μονάδων ανακύκλωσης πλοίων, με την πρόταση να βρίσκεται στη διαδικασία διαβούλευσης με τα κράτη-μέλη.
Σε περίπτωση έγκρισης, θα πρόκειται για την πρώτη ένταξη ινδικών διαλυτηρίων στην ευρωπαϊκή λίστα. Η εξέλιξη θα επιτρέψει σε πλοία υπό σημαία κράτους-μέλους της ΕΕ να ανακυκλώνονται σε εγκεκριμένες εγκαταστάσεις της ινδικής υποηπείρου, διευρύνοντας τις διαθέσιμες επιλογές για τους Ευρωπαίους πλοιοκτήτες.
Παράλληλα, το Νέο Δελχί επιδιώκει να συνδέσει άμεσα την ανακύκλωση παλαιών πλοίων με τη δημιουργία νέου στόλου. Μέσω του προγράμματος Ship Recycling Credit Note, οι πλοιοκτήτες λαμβάνουν πίστωση ίση με το 40% της αξίας των παλιοσίδερων ενός πλοίου που ανακυκλώνεται. Η πίστωση μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή νέου πλοίου σε ινδικό ναυπηγείο.
Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται ένας ενιαίος κύκλος μεταξύ της απόσυρσης παλαιού τονάζ, της ανάκτησης χάλυβα και της ενίσχυσης των εγχώριων ναυπηγικών παραγγελιών. Ο ανακυκλωμένος χάλυβας μπορεί παράλληλα να περιορίσει τη χρήση πρωτογενών πρώτων υλών και να μειώσει την ενεργειακή ένταση της παραγωγής, ενισχύοντας τις προσπάθειες της Ινδίας για ανάπτυξη χαμηλότερων εκπομπών άνθρακα.
Ωστόσο, η Allied QuantumSea επισημαίνει ότι το άμεσο πρόβλημα της αγοράς δεν είναι η έλλειψη επενδυτικής διάθεσης από τα διαλυτήρια, αλλά η περιορισμένη προσφορά πλοίων. Οι ισχυρές ναυλαγορές και οι ανθεκτικές τιμές των μεταχειρισμένων πλοίων αποτρέπουν πολλούς πλοιοκτήτες από το να οδηγήσουν παλαιότερες μονάδες προς διάλυση.
Η δραστηριότητα ανακύκλωσης το 2026 κινείται μέχρι στιγμής χαμηλότερα από τον ρυθμό του 2025, με τα πλοία ξηρού φορτίου και τα δεξαμενόπλοια να αποτελούν τις βασικές πηγές τονάζ. Την ίδια στιγμή, το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν προσφέρουν υψηλότερες ενδεικτικές τιμές για παλιοσίδερα σε αρκετές κατηγορίες πλοίων.
Ενδεικτικά, στα τέλη Ιουλίου η τιμή για τη διάλυση πλοίων ξηρού φορτίου ανερχόταν στα 435 δολάρια ανά light displacement tonne στην Ινδία, έναντι 460 δολαρίων στο Μπανγκλαντές και στο Πακιστάν. Στα δεξαμενόπλοια, η ινδική τιμή διαμορφωνόταν στα 455 δολάρια, έναντι 480 δολαρίων στις δύο ανταγωνίστριες αγορές.
Κατά συνέπεια, το πλεονέκτημα της Ινδίας δεν στηρίζεται σήμερα στην υψηλότερη τιμή αγοράς των πλοίων προς διάλυση, αλλά στην κλίμακα των υποδομών της, στην κρατική υποστήριξη και στη σταδιακή ενσωμάτωση αυστηρότερων περιβαλλοντικών και κανονιστικών προτύπων.
Το μεγάλο στοίχημα είναι πλέον η μετατροπή των επενδύσεων και της αυξημένης δυναμικότητας σε πραγματικές ροές πλοίων. Η λειτουργία περισσότερων και καλύτερα εξοπλισμένων διαλυτηρίων δεν εγγυάται από μόνη της μεγαλύτερους όγκους, καθώς οι τελικές αποφάσεις εξακολουθούν να εξαρτώνται από τα επίπεδα των ναύλων, τις αξίες των μεταχειρισμένων πλοίων και τον χρόνο που επιλέγουν οι πλοιοκτήτες για την απόσυρση του τονάζ τους.
Η κατεύθυνση, πάντως, είναι σαφής: η Ινδία δεν αντιμετωπίζει πλέον την ανακύκλωση πλοίων ως μία δραστηριότητα στο τέλος του κύκλου ζωής τους, αλλά ως κρίσιμο τμήμα μιας ολοκληρωμένης ναυτιλιακής αλυσίδας, η οποία ξεκινά από τη διάλυση και την ανάκτηση χάλυβα και καταλήγει στην κατασκευή νέων πλοίων.
Διαβάστε ακόμη
Ο πόλεμος στα πανεπιστήμια για τα πιο ακριβά μυαλά του κόσμου
GSI: Πώς η ελληνογαλλική συμμαχία βγάζει από τον πάγο το έργο των 1,9 δισ. ευρώ
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.