Η σχεδόν έρημη εικόνα στα Στενά του Ορμούζ επιβεβαιώνει ότι η κρίση δεν αποτελεί πλέον μια προσωρινή διαταραχή. Οι μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες αποφεύγουν σταθερά τη σημαντικότερη ενεργειακή δίοδο του πλανήτη, περιορίζοντας τις διαθέσιμες επιλογές για τη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου από τον Περσικό Κόλπο.
Σύμφωνα με τη νεότερη καταμέτρηση της Kpler, την Πέμπτη διέσχισαν το Στενό μόλις επτά πλοία μεταφοράς εμπορευμάτων, έναντι 14 την προηγούμενη ημέρα. Η κίνηση περιορίστηκε κατά 50% μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο, με τέσσερα πλοία να εισέρχονται στον Κόλπο και μόλις τρία να κινούνται προς την έξοδο.
Περισσότερο από τον ίδιο τον αριθμό των διελεύσεων, ωστόσο, ανησυχία προκαλεί η σύνθεση της κίνησης. Από το Ορμούζ δεν πέρασε ούτε ένα VLCC, δηλαδή δεξαμενόπλοιο ικανό να μεταφέρει περίπου 2 εκατ. βαρέλια αργού, αλλά ούτε και κάποιο LNG carrier.
Το μεγαλύτερο ενεργειακό πλοίο που καταγράφηκε να εξέρχεται ήταν ένα VLGC με φορτίο προπανίου και βουτανίου. Η παρουσία του δεν αλλάζει τη γενική εικόνα: τα μεγαλύτερα και εμπορικά σημαντικότερα πλοία της ενεργειακής εφοδιαστικής αλυσίδας εξακολουθούν να παραμένουν μακριά.
Η αποχή των VLCC έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς τα συγκεκριμένα πλοία αποτελούν τη «ραχοκοκαλιά» των εξαγωγών αργού προς την Ασία. Η απουσία τους δείχνει ότι οι μεγάλοι owners και οι ναυλωτές δεν θεωρούν ακόμη πως οι συνθήκες επιτρέπουν ασφαλή και προβλέψιμη επιστροφή στην περιοχή.
Η στάση αυτή δεν συνδέεται μόνο με την πιθανότητα ενός περιστατικού. Στο κόστος μιας διέλευσης προστίθενται τα αυξημένα ασφάλιστρα πολέμου, ο κίνδυνος καθυστερήσεων, οι ενδεχόμενες παρεμβάσεις ή επιβιβάσεις, αλλά και η αβεβαιότητα για την ασφαλή έξοδο του πλοίου από τον Κόλπο μετά τη φόρτωση.
Για τις εταιρείες που διαχειρίζονται πλοία μεγάλης αξίας και μεταφέρουν φορτία εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, η διέλευση από το Ορμούζ μετατρέπεται έτσι σε απόφαση με δυσανάλογο επιχειρησιακό και οικονομικό ρίσκο.
Η παρατεταμένη απουσία των VLCC περιορίζει στην πράξη το διαθέσιμο tonnage για τις φορτώσεις του Κόλπου. Παράλληλα, ενισχύει τη χρήση μικρότερων πλοίων, τις μεταφορτώσεις φορτίων εκτός της επικίνδυνης ζώνης και την αναζήτηση εναλλακτικών σημείων παράδοσης, ακόμη και όταν αυτές οι λύσεις αυξάνουν το κόστος και τον χρόνο μεταφοράς.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι παραγωγοί καλούνται να διοχετεύσουν μεγαλύτερες ποσότητες μέσω εγκαταστάσεων που βρίσκονται εκτός Ορμούζ ή να οργανώσουν πιο σύνθετες αλυσίδες μεταφοράς. Η επιλογή αυτή δημιουργεί πρόσθετη ζήτηση για πλοία, καθώς το ίδιο φορτίο μπορεί να χρειάζεται περισσότερα στάδια μέχρι να φτάσει στον τελικό αγοραστή.
Η συρρίκνωση των διελεύσεων δεν σημαίνει ότι το Στενό έχει κλείσει επισήμως. Σημαίνει, όμως, ότι για ένα σημαντικό τμήμα της αγοράς παραμένει ουσιαστικά απροσπέλαστο. Το Ορμούζ είναι νομικά ανοικτό, αλλά επιχειρησιακά λειτουργεί υπό βαρείς περιορισμούς.
Το κρίσιμο ερώτημα για την επόμενη ημέρα δεν είναι μόνο πότε θα αυξηθεί ξανά ο συνολικός αριθμός των πλοίων. Η πραγματική ένδειξη αποκλιμάκωσης θα έρθει όταν επιστρέψουν τα VLCC και τα LNG carriers. Μέχρι τότε, οι μεγάλοι πλοιοκτήτες θα συνεχίσουν να μένουν έξω και η παγκόσμια ενεργειακή εφοδιαστική αλυσίδα θα λειτουργεί με λιγότερες επιλογές, υψηλότερο κόστος και αυξημένο κίνδυνο.
Διαβάστε επίσης
Το νέο οικονομικό στοίχημα της Gen Z: Μαθαίνουν δεξιότητες για να ξοδεύουν λιγότερα
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ