Περίπου 12,5 τρισεκατομμύρια τόνοι πάγου από τους παγετώνες της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής έχουν λιώσει από το 1979, ποσότητα αρκετή ώστε να καλύψει ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες με ένα στρώμα πάγου πάχους περίπου 1,5 μέτρου, σύμφωνα με μεγάλη επιστημονική μελέτη.
Η υπερθέρμανση του πλανήτη επιταχύνει την απώλεια πάγου στους δυο μεγαλύτερους της Γης, με το μεγαλύτερο μέρος της τήξης να μην προκαλείται από τον θερμότερο αέρα, αλλά από τα θερμότερα νερά που διαβρώνουν τους πάγους από κάτω και από τις πλευρές.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η εξέλιξη αυτή δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για τη μελλοντική άνοδο της στάθμης των θαλασσών, καθώς οι παγετώνες μεταφέρουν ολοένα μεγαλύτερες ποσότητες πάγου στους ωκεανούς.
«Οι πάγοι λιώνουν γρήγορα. Λιώνουμε τις πολικές περιοχές, η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει παγκοσμίως και αυξάνεται η ευπάθεια των παράκτιων περιοχών», αναφέρουν οι επιστήμονες.
Τεράστιες ποσότητες πάγου, τεράστιες επιπτώσεις
Η ποσότητα του λιωμένου πάγου μεταφράζεται σε σχεδόν 3 τετράκις εκατομμύρια γαλόνια νερού, τα οποία έχουν οδηγήσει σε αύξηση της παγκόσμιας στάθμης της θάλασσας κατά περίπου 3,1 εκατοστά από το 1979, πέρα από άλλους κλιματικούς παράγοντες που επηρεάζουν τους ωκεανούς.
Παρότι μια άνοδος λίγων εκατοστών μπορεί να φαίνεται περιορισμένη, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι κάθε εκατοστό αύξησης της στάθμης της θάλασσας εκθέτει εκατομμύρια ανθρώπους σε συχνότερες πλημμύρες.
Ο παγετώνας Jakobshavn στη Γροιλανδία υποχωρεί πλέον έως και 50 μέτρα την ημέρα, σύμφωνα με τις μετρήσεις των επιστημόνων.
Η νέα ανάλυση βασίζεται σε δεδομένα από δεκάδες δορυφόρους και ανεξάρτητες μεθόδους μέτρησης, επιτρέποντας στους ερευνητές να παρακολουθήσουν την εξέλιξη των παγοκαλυμμάτων για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες.
Η τήξη επιταχύνεται
Οι επιστήμονες διαπιστώνουν ότι οι πάγοι παρέμεναν σχετικά σταθεροί κατά τις δεκαετίες του 1970, του 1980 και τις αρχές του 1990. Ωστόσο, η απώλεια πάγου άρχισε να εντείνεται σημαντικά, ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του 2010.
Η επιτάχυνση αυτή θεωρείται ένδειξη ότι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής εμφανίζονται με καθυστέρηση δεκαετιών και μπορεί να συνεχιστούν ακόμη και αν περιοριστεί η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη.
Η μικρή επιβράδυνση που καταγράφηκε την περίοδο 2020-2023 αποδίδεται κυρίως σε βραχυπρόθεσμες καιρικές μεταβολές και όχι σε αλλαγή της μακροπρόθεσμης τάσης.
Στην Ανταρκτική, η προσωρινή σταθερότητα συνδέθηκε με τις αυξημένες χιονοπτώσεις στην Ανατολική Ανταρκτική, οι οποίες αντιστάθμισαν μέρος της μεγάλης απώλειας πάγου στη Δυτική Ανταρκτική.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι λεγόμενες δυναμικές διεργασίες, δηλαδή οι πιο απότομες αλλαγές στην κίνηση και απώλεια πάγου, καθώς μπορούν να οδηγήσουν σε φαινόμενα αστάθειας και πιθανά σημεία καμπής.
Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της απώλειας πάγου προέρχεται πλέον από αυτές τις δυναμικές αλλαγές και όχι μόνο από τη σταδιακή τήξη λόγω θερμότερου αέρα.
Η μελέτη αξιοποίησε 45 ανεξάρτητες μετρήσεις και 27 διαφορετικούς δορυφόρους, ενισχύοντας την αξιοπιστία των συμπερασμάτων.
Οι ερευνητές χαρακτηρίζουν την επιτάχυνση της απώλειας πάγου μια σαφή προειδοποίηση για το μέλλον του πλανήτη, καθώς οι συνέπειες μπορεί να εξελιχθούν σε βάθος δεκαετιών, επηρεάζοντας εκατομμύρια ανθρώπους σε παράκτιες περιοχές.
Διαβάστε ακόμη
Goldman Sachs: «Ταύρος» για το ελληνικό χρηματιστήριο – Στόχος οι 2.900 μονάδες
Αντουάν Αρνό: Από την Christian Dior στα hypercars των €2 εκατ. – Η επένδυση στην Delage
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.