Η εκτόξευση της ναυλαγοράς των δεξαμενόπλοιων αρχίζει να αλλάζει και τον χάρτη των αγοραπωλησιών. Οι εξαιρετικά υψηλές αποδόσεις δεν ενισχύουν πλέον μόνο τα ημερήσια έσοδα των ναυτιλιακών εταιρειών, αλλά περνούν σταδιακά και στις αποτιμήσεις των ίδιων των πλοίων, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό περιβάλλον για όσους διαθέτουν σύγχρονη και άμεσα διαθέσιμη χωρητικότητα.
Τα δεξαμενόπλοια χαρακτηρίζονται πλέον ως περιζήτητα εμπορεύματα αφού η περιορισμένη προσφορά μεταχειρισμένων πλοίων προς πώληση έχει οδηγήσει σε εντονότερο ανταγωνισμό μεταξύ των υποψήφιων αγοραστών. Πρακτικά, η αγορά βρίσκεται μπροστά σε έναν μηχανισμό που τροφοδοτεί τον ίδιο του τον κύκλο: όσο οι ναύλοι παραμένουν σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, τόσο αυξάνεται η δυνητική κερδοφορία ενός δεξαμενόπλοιου και, κατά συνέπεια, η τιμή που είναι διατεθειμένος να καταβάλει ένας αγοραστής για να αποκτήσει άμεση πρόσβαση στην αγορά.
Για την ελληνική ναυτιλία, η οποία διαθέτει ισχυρή παρουσία στα δεξαμενόπλοια αφού ελέγχει το 27% της παγκόσμιας χωρητικότητας, η συγκυρία δημιουργεί ένα σπάνιο δίλημμα διαχείρισης κεφαλαίου. Η πρώτη επιλογή είναι η διατήρηση του πλοίου και η αξιοποίηση των εξαιρετικά υψηλών ναύλων. Στα πολύ μεγάλα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού πετρελαίου, ένα σύγχρονο πλοίο μπορεί μέσα σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα να δημιουργήσει ταμειακές ροές που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα απαιτούσαν πολύ μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα.
Η δεύτερη επιλογή είναι η πώληση. Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της σημερινής αγοράς: ο πλοιοκτήτης δεν πουλά σε μια περίοδο πίεσης, αλλά σε μια αγορά στην οποία ο αγοραστής είναι διατεθειμένος να καταβάλει υψηλότερο τίμημα για να αποκτήσει άμεσα διαθέσιμο πλοίο και να συμμετάσχει στο ισχυρό περιβάλλον των ναύλων. Αυτό εξηγεί την αυξημένη ελληνική δραστηριότητα στις αγοραπωλησίες πλοίων.
Οι Έλληνες πλοιοκτήτες έχουν μακρά παράδοση στην αξιοποίηση των κύκλων των αξιών των πλοίων. Αγοράζουν όταν οι αποτιμήσεις θεωρούνται ελκυστικές και πωλούν όταν η αγορά προσφέρει σημαντικές υπεραξίες. Η σημερινή συγκυρία, όμως, έχει μία πρόσθετη παράμετρο. Η γεωπολιτική αναστάτωση, οι μεγαλύτερες αποστάσεις μεταφοράς, οι αλλαγές στις εμπορικές ροές και η περιορισμένη άμεσα διαθέσιμη χωρητικότητα έχουν αυξήσει την οικονομική αξία κάθε διαθέσιμου δεξαμενόπλοιου. Αυτό σημαίνει ότι η απόφαση πώλησης δεν λαμβάνεται μόνο με βάση τη διαφορά μεταξύ της αρχικής τιμής αγοράς και της σημερινής αποτίμησης. Στην εξίσωση μπαίνουν και τα έσοδα που χάνει ο πλοιοκτήτης παραχωρώντας ένα πλοίο το οποίο μπορεί σήμερα να παράγει εξαιρετικά υψηλές ημερήσιες εισπράξεις.
Από την άλλη πλευρά, μια πώληση σε ιδιαίτερα υψηλή αποτίμηση απελευθερώνει άμεσα δεκάδες ή ακόμη και εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια κεφαλαίου, ανάλογα με τον αριθμό και τον τύπο των πλοίων. Τα κεφάλαια αυτά μπορούν να διοχετευθούν στην αγορά νεότερων μεταχειρισμένων πλοίων, σε νεότευκτα, στην αποπληρωμή δανεισμού ή να παραμείνουν ως ρευστότητα για την επόμενη φάση του ναυτιλιακού κύκλου.
Γι’ αυτό και οι πρόσφατες πωλήσεις ελληνικών δεξαμενόπλοιων δεν πρέπει να διαβάζονται απαραίτητα ως έξοδος από την αγορά. Σε αρκετές περιπτώσεις αποτελούν αναδιάρθρωση του χαρτοφυλακίου ήτοι ευστοποίηση ενός πλοίου σε υψηλή τιμή και επανατοποθέτηση των κεφαλαίων σε νεότερα ή διαφορετικού τύπου πλοία. Το ερώτημα για τους Έλληνες πλοιοκτήτες είναι επομένως πολύ πιο σύνθετο από το «πουλάω ή κρατάω». Είναι ποια από τις δύο αξίες μπορεί να μεγιστοποιηθεί: η μελλοντική ταμειακή ροή που μπορεί να δημιουργήσει το πλοίο ή η σημερινή υπεραξία που μπορεί να εξασφαλίσει η πώλησή του. Και όσο οι ναύλοι διατηρούνται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα και τα διαθέσιμα μεταχειρισμένα δεξαμενόπλοια παραμένουν λίγα, η απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορεί να αξίζει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια.
Διαβάστε ακόμη
OpenAI: Μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης χάκαρε κυβερνητική ιστοσελίδα στην Αυστραλία
Παγκόσμιο sell off στα ομόλογα: Εκτίναξη αποδόσεων στις ΗΠΑ σε υψηλό σχεδόν 20 ετών
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.