Νέα δεδομένα για την αγορά των δεξαμενόπλοιων δημιουργεί η σταδιακή επιστροφή της Βενεζουέλας στον διεθνή πετρελαϊκό χάρτη. Η αύξηση της παραγωγής και των εξαγωγών της χώρας αναμένεται να ενισχύσει κυρίως τη ζήτηση για Aframax και Suezmax, ενώ οι παράλληλες ανακατατάξεις στις εξαγωγές Καναδά και Μεξικού μπορούν να δημιουργήσουν πρόσθετο μεταφορικό έργο σε μεγαλύτερες αποστάσεις προς την Ασία.
Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης του Νίκου Ταγκούλη, αναλυτή του ναυλομεσιτικού οίκου Intermodal, ο οποίος βλέπει πίσω από τις νέες επενδύσεις στη Βενεζουέλα μια ευρύτερη αναδιάταξη των θαλάσσιων ροών αργού στον Ατλαντικό.
Όπως επισημαίνει ο αναλυτής, «η αύξηση της παραγωγής και των εξαγωγών της Βενεζουέλας αναμένεται να ενισχύσει το εμπόριο μικρών αποστάσεων προς τον Κόλπο των ΗΠΑ και να στηρίξει κυρίως τη ζήτηση για Aframax και Suezmax, καθώς η παραγωγή της χώρας ανακάμπτει σταδιακά».
Η κινητικότητα επιταχύνθηκε την τελευταία εβδομάδα. Η αμερικανική κυβέρνηση ανακοίνωσε συμφωνία που παραχωρεί στην North American Blue Energy Partners (NABEP) δικαιώματα εκμετάλλευσης διάρκειας έως 100 ετών σε 17 πετρελαϊκά κοιτάσματα της Βενεζουέλας, τα εκτιμώμενα αποθέματα των οποίων φθάνουν τα 65 δισ. βαρέλια, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 20% των συνολικών αποθεμάτων της χώρας.
Στο πλαίσιο της συμφωνίας, η NABEP παραχώρησε στην αμερικανική κυβέρνηση συμμετοχή 35%, καθώς και δικαίωμα αγοράς του 20% της παραγωγής από υφιστάμενα και μελλοντικά κοιτάσματα. Παράλληλα, ανοίγει ο δρόμος για μεγαλύτερη παρουσία διεθνών ενεργειακών ομίλων. Η Chevron σχεδιάζει μέσω των κοινοπραξιών της επενδύσεις άνω των 7 δισ. δολαρίων σε βάθος πενταετίας, με στόχο να υπερδιπλασιάσει την παραγωγή της σε περίπου 600.000 βαρέλια ημερησίως.
Η Eni, από την πλευρά της, εξασφάλισε σύμβαση διάρκειας 25 ετών ως αποκλειστικός διαχειριστής του κοιτάσματος βαρέος αργού Junín 5, το οποίο εκτιμάται ότι διαθέτει αποθέματα 35 δισ. βαρελιών. Η παραγωγή, ωστόσο, δεν μπορεί να αυξηθεί από τη μία ημέρα στην άλλη. Χρόνια υποεπενδύσεων και κακής διαχείρισης έχουν επιβαρύνει σημαντικά τις πετρελαϊκές υποδομές της Βενεζουέλας.
Σύμφωνα με τον Νίκο Ταγκούλη, τα πρώτα ουσιαστικά οφέλη μπορούν να προέλθουν από τις ήδη υφιστάμενες εγκαταστάσεις, μέσω «επισκευών, επανενεργοποίησης πετρελαιοπηγών και καλύτερης αξιοποίησης της εγκατεστημένης παραγωγικής δυναμικότητας», με τη σταδιακή άνοδο της παραγωγής να αναμένεται να αρχίσει από το επόμενο έτος. Η στροφή της Ουάσιγκτον έχει τόσο οικονομική όσο και γεωπολιτική διάσταση. Το αργό της Βενεζουέλας είναι κατά κύριο λόγο βαρύ και υψηλής περιεκτικότητας σε θείο και ταιριάζει στις τεχνικές προδιαγραφές πολλών σύνθετων διυλιστηρίων στις ακτές του Κόλπου των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, η μικρή απόσταση μεταξύ των δύο χωρών περιορίζει το μεταφορικό κόστος και τον χρόνο παράδοσης. Οι διαταραχές στις ενεργειακές ροές από τη Μέση Ανατολή έχουν κάνει ακόμη πιο ελκυστική για τις ΗΠΑ την ύπαρξη μιας μεγάλης πηγής πετρελαίου στη γειτονιά τους. «Για την Ουάσιγκτον, η λογική της συμφωνίας είναι διπλή, συμβατότητα με τα διυλιστήρια και ενεργειακή ασφάλεια», σημειώνει ο αναλυτής της Intermodal.
Υπάρχει, πάντως, ένα τεχνικό εμπόδιο. Μεγάλο μέρος του αργού της Βενεζουέλας είναι υπερβολικά βαρύ και περιέχει πολύ θείο για να καλύπτει τις προδιαγραφές του αμερικανικού Στρατηγικού Αποθέματος Πετρελαίου. Έτσι εξετάζεται ένα σύστημα ανταλλαγής: τα διυλιστήρια θα παραλαμβάνουν τα βαριά βαρέλια της Βενεζουέλας και αντίστοιχες ποσότητες καταλληλότερου, ελαφρύτερου αμερικανικού αργού θα οδηγούνται στα στρατηγικά αποθέματα.
Η αλλαγή έχει ήδη αρχίσει να αποτυπώνεται στη θάλασσα. Σύμφωνα με στοιχεία της LSEG που επικαλείται η Intermodal, οι εξαγωγές πετρελαίου της Βενεζουέλας έχουν σχεδόν διπλασιαστεί μέχρι στιγμής το 2026 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αλλαγή των προορισμών.
Το μερίδιο των ΗΠΑ αυξήθηκε από 31% σε 51%, ενώ της Ινδίας εκτινάχθηκε από 4,5% σε 22%. Αντίθετα, το μερίδιο της Κίνας υποχώρησε από περίπου 20% σε μόλις 2%, ενώ η Ευρώπη παρέμεινε σχετικά σταθερή, κοντά στο 9%. Πρόκειται για μια θεαματική μεταβολή του εμπορικού χάρτη, η οποία δεν επηρεάζει μόνο πόσα βαρέλια μεταφέρονται αλλά και προς ποια κατεύθυνση ταξιδεύουν, σε ποιες αποστάσεις και με ποιους τύπους δεξαμενόπλοιων.
Το «ντόμινο» σε Καναδά και Μεξικό
Εδώ βρίσκεται και η δεύτερη, ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για τη ναυτιλία, συνέπεια της επιστροφής της Βενεζουέλας. Όσο περισσότερα βαρέλια από τη Βενεζουέλα κατευθύνονται προς τα αμερικανικά διυλιστήρια, τόσο αυξάνεται ο ανταγωνισμός για το καναδικό βαρύ αργό και το μεξικανικό Maya που παραδοσιακά τροφοδοτούν την αγορά των ΗΠΑ.
Ο Καναδάς διαθέτει το πλεονέκτημα των αγωγών που συνδέουν την παραγωγή του με τα διυλιστήρια της ενδοχώρας των ΗΠΑ, ενώ η επέκταση του αγωγού Trans Mountain έχει ενισχύσει ταυτόχρονα τη δυνατότητα εξαγωγών από τις ακτές του Ειρηνικού προς την Ασία.
Καναδάς και Μεξικό έχουν ήδη αρχίσει μέσα στο 2026 να διαφοροποιούν τους προορισμούς των εξαγωγών τους, στέλνοντας περισσότερες ποσότητες προς μεγάλους Ασιάτες εισαγωγείς. Και αυτό μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντικό για τα tankers, καθώς η αντικατάσταση ενός σχετικά σύντομου ταξιδιού προς τις ΗΠΑ από ένα πολύ μεγαλύτερο προς την Ασία αυξάνει τα τονομίλια και δεσμεύει τα πλοία για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. «Μια περαιτέρω αύξηση των εξαγωγών της Βενεζουέλας τα επόμενα χρόνια είναι πιθανό να κατευθύνει μέρος των καναδικών και μεξικανικών ποσοτήτων από τις ΗΠΑ προς τους εμπορικούς διαδρόμους του Ειρηνικού, ενισχύοντας τους εμπορικούς δεσμούς με την Ασία», υπογραμμίζει ο Νίκος Ταγκούλης.
Για τη ναυλαγορά, επομένως, διαμορφώνεται ένα ενδιαφέρον διπλό σενάριο. Από τη μία πλευρά, περισσότερα βαρέλια Βενεζουέλας μπορούν να κινηθούν στις σχετικά σύντομες διαδρομές προς τον Κόλπο των ΗΠΑ, προσφέροντας πρόσθετη απασχόληση κυρίως σε Aframax και Suezmax. Από την άλλη, η πίεση που ασκεί το βενεζουελάνικο αργό στους παραδοσιακούς προμηθευτές των ΗΠΑ μπορεί να στείλει περισσότερες ποσότητες από Καναδά και Μεξικό προς την Ασία, δημιουργώντας ταξίδια πολύ μεγαλύτερων αποστάσεων και αυξάνοντας τη ζήτηση σε όρους τονομιλίων. Ο αναλυτής της Intermodal καταλήγει ότι αυτές οι μεταβολές «συμβάλλουν σε μια θετική μακροπρόθεσμη προοπτική για τις αγορές των δεξαμενόπλοιων», με τα οφέλη να ενισχύονται όσο οι ξένες επενδύσεις μετατρέπονται σε πραγματική αύξηση παραγωγής και εξαγωγών. Η επιστροφή της Βενεζουέλας, συνεπώς, δεν αποτελεί μόνο μια νέα μεταβλητή στην παγκόσμια προσφορά πετρελαίου. Μπορεί να αλλάξει την ίδια τη γεωγραφία του θαλάσσιου εμπορίου αργού: περισσότερα βενεζουελάνικα βαρέλια σε μικρές αποστάσεις προς τις ΗΠΑ και, ως παράπλευρη συνέπεια, περισσότερα καναδικά και μεξικανικά φορτία σε πολύ μεγαλύτερα ταξίδια προς την Ασία. Για την αγορά των tankers, αυτός ο συνδυασμός μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα υποστηρικτικός.
Διαβάστε ακόμη
Επιτόκια: Έρχεται νέα αύξηση από την ΕΚΤ
Η κυβέρνηση κρατάει «καύσιμα» για νέα παρέμβαση στην αντλία τον Οκτώβριο (vid)
GSI: Το γαλλικό restart για το καλώδιο – Η Meridiam, η νέα NAVTEX και το δύσκολο 40% στην Κάσο
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.