Οικονομία

Μετά τον κορωνοϊό: Ποια μοντέλα εργασίας σκοπεύουν να υιοθετήσουν οι επιχειρήσεις

  • newsroom


Μετά τη λήξη της πανδημίας, πολλά θα αλλάξουν στον χώρο της εργασίας - Ποια είναι τα δύο κύρια νέα μοντέλα εργασίας που αναμένεται να εφαρμοστούν μελλοντικά από πολλές επιχειρήσεις

Εκατομμύρια είναι αυτοί που, λόγω της πανδημίας, για περίπου ένα χρόνο τώρα εργάζονται εξ αποστάσεως. Πολλοί από τους εργαζομένους αυτούς, επιθυμούν να επιστρέψουν στο γραφείο τους, άλλοι πάλι όχι. Ανεξάρτητα από την κατηγορία στην οποία ανήκουν, το σίγουρο είναι ότι όλοι έχουν τη ίδια απορία: Πώς θα είναι πραγματικά οι συνθήκες εργασίας μετά από τη λήξη της πανδημίας; Οι υπάλληλοι θα συνεχίσουν να εργάζονται 5 ημέρες την εβδομάδα, από τις 9 ως τις 5 όπως συνέβαινε και πριν από την  πανδημία ή μήπως όχι;

Ορισμένοι εργοδότες ανυπομονούν οι υπάλληλοί τους να επιστρέψουν πίσω στα γραφεία τους. Την ίδια στιγμή ωστόσο, δεν φαίνεται πως το ίδιο ισχύει και για τους εργαζομένους. Το νέο και πιο ευέλικτο εργασιακό περιβάλλον που προσφέρει η τηλεργασία έχει βρει πολλούς ένθερμους υποστηρικτές. 

Μάλιστα, ειδικοί ανά τον κόσμο προτείνουν μετά τη λήξη της πανδημίας να αλλάξει εντελώς το ωράριο και οι ημέρες υποχρεωτικής εργασίας που ίσχυαν πριν από την εμφάνισή της.

Ποιά είναι, όμως, τα δύο κύρια μοντέλα που εξετάζονται ως τα πιθανότερα για την επόμενη ημέρα;

Εργασία «3-2-2»

Υποστηρίζεται πως μια νέα πρόταση για την υποχρεωτική εργασία, συγκεκριμένα η πενθήμερη εργασία – θα περιλαμβάνει 3 ημέρες στο γραφείο και 2 μέρες εξ αποστάσεως εργασία – είναι η πλέον κατάλληλη πρόταση για τη νέα μορφή της υποχρεωτικής εργασίας.

Σε αυτήν την πρόταση, δίνεται έμφαση στην ευελιξία των εργαζομένων. Θα έχουν τη δυνατότητα να διαμορφώσουν το πρόγραμμά τους σύμφωνα και με τις προσωπικές τους υποχρεώσεις. Ο Τ. Γουίλανς, επίκουρος καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Harvard υποστηρίζει πως  το νέο μοντέλο εργασίας «3-2-2» αδιαμφισβήτητα θα βοηθήσει τις επιχειρήσεις. Ιδιαίτερα θα ωφεληθούν οργανισμοί που απασχολούν πολλούς εργαζομένους. Ο συντονισμός μεγάλου αριθμού υπαλλήλων στο παρελθόν να δημιουργούσε αρκετά προβλήματα.

Τετραήμερη υποχρεωτική εργασία

Η ιδέα μιας τετραήμερης υποχρεωτικής εργασίας δεν είναι καινούργια. Ήδη από τη δεκαετία του 1970 έχει εφαρμοστεί πιλοτικά σε ορισμένες εταιρείες με σχετική ωστόσο επιτυχία. Σήμερα, η πανδημία ξαναφέρνει την πρόταση αυτή στο τραπέζι.

Πολλοί θεωρούν ότι εργαζόμενοι εξ αποστάσεως ήταν πιο αποτελεσματικοί και παραγωγικοί. Πλέον δεν χρειάζονται πέντε ημέρες για να ολοκληρώσουν τη δουλειά τους. Μια έρευνα από τον ιστότοπο θέσεων εργασίας, FlexJobs, έδειξε ότι το 51% των ερωτηθέντων μεταξύ αυτών και εργαζόμενοι γονείς, ανέφεραν ότι είναι πιο παραγωγικοί στο σπίτι.

Επιπλέον, το να εργάζεται κανείς περισσότερες ώρες από ό, τι είναι απαραίτητο μπορεί να επιφέρει αντίθετα αποτελέσματα, όπως μειωμένη παραγωγικότητα και προβλήματα στην ψυχική υγεία. Το μοντέλο των 4 υποχρεωτικών εργάσιμων ημερών, δεν αποτελεί σήμερα απλώς ένα άπιαστο όνειρο για τους εργαζομένους. Ο Covid-19 έχει ωθήσει ορισμένες εταιρείες στο να υιοθετήσουν το μοντέλο αυτό.

Τον Δεκέμβριο, η Unilever New Zealand εφάρμοσε πιλοτικά την τετραήμερη υποχρεωτική εργασιακή.

«Οι υπάλληλοί μας θα δουλέψουν το 80% του χρόνου, διατηρώντας παράλληλα το 100% των μισθών τους», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Νικ Μπανγκς, γενικός διευθυντής της εταιρείας σύμφωνα με το BBC. Σκοπός του μοντέλου αυτού είναι να δημιουργήσει μια «νέα νοοτροπία παραγωγικότητας» και να ενθαρρύνει τους εργαζομένους μας προσφέροντάς τους περισσότερη ευελιξία και ψυχική ηρεμία.

Ακόμη είναι νωρίς

Ωστόσο, υποστηρικτές και των δύο αυτών θεωριών, αναφέρουν πως είναι ακόμη πολύ νωρίς ώστε να μιλούν με βεβαιότητα για τα αποτελέσματά των μοντέλων αυτών αφού κανένα από τα δύο δεν έχει εφαρμοστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά ούτε και σε μεγάλη κλίμακα. Το μόνο σίγουρο είναι πάντως ότι μετά από την πανδημία, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο στους εργασιακούς χώρους.

Διαβάστε ακόμη:

Πρωτογενές έλλειμμα «τέρας» 18,2 δισ. ευρώ το 2020

Αποζημίωση ενοικίου: Ξεκινούν οι πληρωμές για τους ιδιοκτήτες ακινήτων (πίνακας)

Πώς και γιατί η πανδημία δοκιμάζει τη συνοχή της Ευρωζώνης