Η συζήτηση για την επιστροφή στο γραφείο αντιμετωπίζεται συνήθως με έναν απόλυτο, σχεδόν δογματικό τρόπο: η εργασία με φυσική παρουσία χτίζει σχέσεις, ενώ η τηλεργασία τις καταστρέφει. Βασισμένες σε αυτή την απλή λογική, οι διοικήσεις των επιχειρήσεων παγκοσμίως αποφάσισαν να σκληρύνουν τη στάση τους. Πέρυσι, το 37% των εταιρειών επέβαλε την υποχρεωτική επιστροφή στις εγκαταστάσεις τους, παρουσιάζοντας κατακόρυφη αύξηση σε σχέση με το 17% του προηγούμενου έτους.
Κολοσσοί όπως η Amazon, η JPMorgan και η AT&T ηγήθηκαν αυτού του κύματος. Το σκεπτικό τους ήταν απλό: φέρτε τους υπαλλήλους πίσω στα γραφεία και η αφοσίωση, η δημιουργικότητα και η σύνδεση μεταξύ των ομάδων θα επιστρέψουν αυτόματα.
Όμως, τα πραγματικά δεδομένα των επιχειρήσεων έρχονται να διαψεύσουν πανηγυρικά αυτή την υπόθεση.
Το τίμημα της υποχρεωτικότητας: Απώλεια ταλέντων χωρίς οικονομικό όφελος
Ανάλυση του MIT Sloan Management Review εξέτασε τα στοιχεία αυτών των εταιρικών εντολών και κατέληξε σε ένα μάλλον δυσάρεστο συμπέρασμα για τους CEOs: η υποχρεωτική επιστροφή βλάπτει σοβαρά την αφοσίωση των εργαζομένων και εκτοξεύει τα ποσοστά παραιτήσεων. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτό το κύμα φυγής πλήττει κυρίως τα στελέχη με τις κορυφαίες επιδόσεις.
Συγκεκριμένα, οκτώ στις δέκα εταιρείες που εφάρμοσαν αυστηρούς κανόνες φυσικής παρουσίας παραδέχτηκαν ότι έχασαν πολύτιμους και ταλαντούχους εργαζόμενους. Το χειρότερο για τους μετόχους; Η έρευνα δεν διαπίστωσε απολύτως καμία βελτίωση στα οικονομικά αποτελέσματα ή την κερδοφορία των οργανισμών μετά την επιστροφή των υπαλλήλων στα γραφεία.
Με απλά λόγια, οι επιχειρήσεις θυσιάζουν τους καλύτερους ανθρώπους τους, χωρίς να κερδίζουν τίποτα σε αντάλλαγμα.
Το παράδοξο της αποσύνδεσης: Η μοναξιά του ανοιχτού χώρου
Η θεωρία ότι η φυσική εγγύτητα γεννά αυτόματα και τη συναισθηματική σύνδεση καταρρίπτεται και από τα ευρήματα της έρευνας Ally Mindset™ Profile, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 200 επαγγελματίες. Στο απλό ερώτημα «αισθανθήκατε αποσυνδεδεμένοι από την εργασία σας τον τελευταίο μήνα;», οι απαντήσεις ανέτρεψαν πλήρως τα εταιρικά κλισέ.
Οι εργαζόμενοι που βρίσκονταν καθημερινά στο γραφείο κατέγραψαν το υψηλότερο ποσοστό αποσύνδεσης και αποξένωσης, αγγίζοντας το 35%. Εκείνοι που ακολουθούσαν ένα κυρίως υβριδικό μοντέλο με βάση το σπίτι βρέθηκαν στο 31%. Στον αντίποδα, οι εργαζόμενοι που δούλευαν εξ ολοκλήρου εξ αποστάσεως –η ομάδα δηλαδή που θεωρητικά διατρέχει τον μεγαλύτερο κίνδυνο κοινωνικής απομόνωσης– ανέφεραν το χαμηλότερο ποσοστό αποσύνδεσης, μόλις 21%.
Το συμπέρασμα της έρευνας είναι ξεκάθαρο. Άνθρωποι που ξοδεύουν χρόνο και ενέργεια για να μετακινηθούν καθημερινά, καθισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον σε θορυβώδη γραφεία, είναι αυτοί που νιώθουν περισσότερο αποκομμένοι από την εταιρεία τους. Αντίθετα, όσοι απολαμβάνουν την αυτονομία της εργασίας από το σπίτι αισθάνονται πιο συνδεδεμένοι με το αντικείμενό τους.
Η εξαναγκαστική παρουσία δεν αγοράζει την αφοσίωση. Το μόνο που καταφέρνει είναι να μετατρέπει το γραφείο σε έναν χώρο γεμάτο σωματικά παρόντες, αλλά πνευματικά απόντες εργαζόμενους.
Διαβάστε ακόμη
Ιράν: Πώς το «χρυσό όπλο» των Στενών του Ορμούζ έγινε μεγαλύτερο ζήτημα από τα πυρηνικά
Το σχέδιο για φθηνότερο καλάθι: Πώς θα λειτουργήσει η συμφωνία κυβέρνησης και αγοράς
Ηχος αποκάλυψη: Τα ηχεία που μεταφέρουν το ιστορικό στούντιο στο σαλόνι
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.