Η ασφάλεια περνά πλέον στο επίκεντρο της μετάβασης της ναυτιλίας προς τα εναλλακτικά καύσιμα, καθώς ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός προχωρεί στην οικοδόμηση ενός πιο ολοκληρωμένου κανονιστικού πλαισίου για τη χρήση μεθανόλης, αιθανόλης και καυσίμων χαμηλού σημείου ανάφλεξης στα πλοία.
Στη 12η Σύνοδο της Υποεπιτροπής του IMO για τη Μεταφορά Φορτίων και Εμπορευματοκιβωτίων (CCC 12), που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο από τις 14 έως τις 18 Σεπτεμβρίου, τα εναλλακτικά καύσιμα βρέθηκαν ψηλά στην ατζέντα. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε όχι μόνο στις τεχνικές προδιαγραφές των νέων συστημάτων πρόωσης, αλλά κυρίως στη διαχείριση των πρόσθετων κινδύνων που δημιουργούν για τα πληρώματα και τα πλοία. Στις εργασίες συμμετείχε και η INTERTANKO, μέσω της Ομάδας Εργασίας 1, η οποία ασχολήθηκε με την περαιτέρω ανάπτυξη των απαιτήσεων ασφαλείας στο πλαίσιο του IGF Code, του διεθνούς κώδικα που ρυθμίζει την ασφαλή χρήση καυσίμων χαμηλού σημείου ανάφλεξης.
Μεθανόλη: ένα βήμα πιο κοντά στους υποχρεωτικούς κανόνες
Η σημαντικότερη εξέλιξη αφορά την ολοκλήρωση της αναθεώρησης των προσωρινών κατευθυντήριων γραμμών για πλοία που χρησιμοποιούν μεθυλική ή αιθυλική αλκοόλη ως καύσιμο. Πρόκειται για εξέλιξη με ιδιαίτερη σημασία για τη ναυτιλιακή αγορά, καθώς η μεθανόλη έχει ήδη περάσει από το στάδιο των πιλοτικών εφαρμογών σε σημαντικό αριθμό παραγγελιών νεότευκτων πλοίων. Όσο αυξάνεται η χρήση της, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η ανάγκη για ενιαίες και αυστηρότερες απαιτήσεις ασφαλείας.
Το αναθεωρημένο σχέδιο εισάγει σημαντικές αλλαγές. Μεταξύ άλλων, ενισχύει τις προβλέψεις για την τοξικότητα της μεθανόλης και δημιουργεί ξεχωριστό κεφάλαιο για την προστασία του προσωπικού, αναγνωρίζοντας ότι η έκθεση του πληρώματος αποτελεί διαφορετικής φύσης κίνδυνο από εκείνον που συναντάται στα συμβατικά ναυτιλιακά καύσιμα. Παράλληλα, τροποποιούνται οι απαιτήσεις για τον ανεφοδιασμό καυσίμου (bunkering), τον εξαερισμό και την πυροπροστασία.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η απαίτηση για συστήματα επιστροφής ατμών κατά τη διάρκεια του bunkering, ενώ αναθεωρούνται οι διατάξεις για τον εξαερισμό των δεξαμενών καυσίμου και εισάγονται ειδικές απαιτήσεις παρακολούθησης της τοξικότητας της μεθανόλης.
Μία ακόμη ουσιαστική αλλαγή αφορά τη φιλοσοφία του εξαερισμού. Το σχέδιο προβλέπει πλέον σύστημα δύο σταδίων, με κανονική λειτουργία εξαερισμού και ξεχωριστή λειτουργία έκτακτης ανάγκης, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος συσσώρευσης επικίνδυνων ατμών.
Η Ομάδα Εργασίας ολοκλήρωσε την αναθεώρηση και συμφώνησε να διαβιβάσει το νέο κείμενο στην Υποεπιτροπή. Ο στόχος είναι οι αναθεωρημένες προσωρινές κατευθυντήριες γραμμές να φθάσουν στην 113η Σύνοδο της Επιτροπής Ναυτικής Ασφάλειας (MSC 113) το 2027 προς έγκριση. Η εξέλιξη θεωρείται κρίσιμη, επειδή το νέο πλαίσιο λειτουργεί ουσιαστικά ως ενδιάμεσο στάδιο προς την ανάπτυξη μελλοντικών υποχρεωτικών απαιτήσεων στο πλαίσιο του IGF Code.
Δεύτερο μεγάλο μέτωπο της CCC 12 ήταν η ανάπτυξη προσωρινών κατευθυντήριων γραμμών για πλοία που χρησιμοποιούν πετρελαϊκά καύσιμα χαμηλού σημείου ανάφλεξης.
Εδώ η συζήτηση επικεντρώθηκε κυρίως στο πεδίο εφαρμογής των κανόνων και στη φιλοσοφία ασφαλείας που πρέπει να ισχύει στους χώρους μηχανών. Μετά από εκτενή διαβούλευση, επικράτησε ως βασική κατεύθυνση η προσέγγιση του “fuel-safe machinery space”.
Η φιλοσοφία αυτή επιχειρεί να περιορίσει την πιθανότητα διαρροής εύφλεκτου καυσίμου και δημιουργίας επικίνδυνης ατμόσφαιρας στους χώρους όπου βρίσκεται ο μηχανολογικός εξοπλισμός. Δεν κλείνει, ωστόσο, η πόρτα σε διαφορετικές τεχνικές λύσεις. Εναλλακτικές προσεγγίσεις θα μπορούν να εξετάζονται μέσω της διαδικασίας alternative design, εφόσον αποδεικνύεται ότι προσφέρουν ισοδύναμο επίπεδο ασφάλειας. Το σχέδιο εμπλουτίστηκε επίσης με πρόσθετες προβλέψεις για τη συγκράτηση και αποθήκευση του καυσίμου, τον εξαερισμό, την πυρασφάλεια και τη διάταξη των συστημάτων τροφοδοσίας.
Παρά την πρόοδο, σημαντικό μέρος της τεχνικής δουλειάς παραμένει ανοικτό. Για τον λόγο αυτό αποφασίστηκε η επανασύσταση τόσο της Correspondence Group όσο και της Intersessional Working Group on Alternative Fuels, ώστε οι εργασίες να συνεχιστούν μεταξύ των συνόδων του IMO. Στην επόμενη φάση θα επιχειρηθεί η ολοκλήρωση των κατευθυντήριων γραμμών για τα low-flashpoint oil fuels, ενώ παράλληλα θα προχωρήσουν οι τροποποιήσεις του IGF Code που αφορούν το LNG και η αναθεώρηση των προσωρινών οδηγιών για τις εγκαταστάσεις κυψελών καυσίμου (fuel cells).
Τα συγκεκριμένα θέματα αναμένεται να επανέλθουν στην CCC 13. Η κατεύθυνση που διαμορφώνεται στον IMO έχει ευρύτερη σημασία για πλοιοκτήτες, ναυπηγεία, κατασκευαστές μηχανών και προμηθευτές καυσίμων. Η μετάβαση προς τη μεθανόλη και άλλες νέες μορφές ενέργειας δεν αφορά πλέον μόνο την επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων ή την επιλογή του καυσίμου που θα επικρατήσει.
Συνοδεύεται από ένα νέο πλέγμα τεχνικών απαιτήσεων που επηρεάζει ήδη τον σχεδιασμό των νεότευκτων, τα συστήματα bunkering, τη διαμόρφωση των μηχανοστασίων και, κυρίως, τις διαδικασίες προστασίας και εκπαίδευσης των πληρωμάτων. Με την αναθεώρηση των κανόνων για τη μεθανόλη να οδεύει πλέον προς το MSC 113, ο IMO κάνει ένα ακόμη βήμα από τις προσωρινές τεχνικές οδηγίες προς ένα πιο ώριμο και, σε επόμενη φάση, υποχρεωτικό διεθνές κανονιστικό καθεστώς για τα καύσιμα της ενεργειακής μετάβασης.
Διαβάστε ακόμη
Ιδιωτικό terminal: H νέα First Class των αεροδρομίων
Entersoftone-Hg: Το πλάνο «πίσω» από το «χρυσό» deal του € 1 δισ. (pics)
Η ιστορική κατοικία Μεταξά στον Πειραιά γίνεται ξενοδοχείο
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.