Σε ένα ιδιότυπο σύστημα «ραντεβού» εισέρχεται πλέον η ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες περιορίζουν σε δύο συγκεκριμένα χρονικά παράθυρα ημερησίως τη στρατιωτική προστασία των tankers που επιχειρούν να περάσουν από τη θαλάσσια αρτηρία.
Η αλλαγή προσθέτει ακόμη έναν επιχειρησιακό περιορισμό σε μια περιοχή όπου η εμπορική ναυσιπλοΐα έχει ήδη υποχωρήσει δραματικά εξαιτίας της πολεμικής έντασης. Πρακτικά, για τα δεξαμενόπλοια που επιδιώκουν αμερικανική κάλυψη δεν αρκεί πλέον να επιλέξουν τη διαδρομή τους: πρέπει να προσαρμόσουν και την ώρα της διέλευσης στο πρόγραμμα που καθορίζεται από τις αμερικανικές δυνάμεις.
Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα των Financial Times, οι ΗΠΑ ζήτησαν από τα tankers να πραγματοποιούν τη διέλευση σε προκαθορισμένες ώρες εφόσον θέλουν να βρίσκονται υπό στρατιωτική προστασία. Η απόφαση συνδέεται με την αύξηση των ιρανικών επιθέσεων εναντίον πλοίων κατά τις νυχτερινές ώρες. Μέχρι πρόσφατα, οι ναυτιλιακές εταιρείες μπορούσαν να επικοινωνούν με το αμερικανικό Naval Cooperation and Guidance for Shipping (NCAGS) και να λαμβάνουν οδηγίες για τη διέλευση από τη νότια πλευρά του στενού, κοντά στις ακτές του Ομάν. Η Ουάσιγκτον παρέχει από τον Μάιο κυρίως εναέρια στρατιωτική κάλυψη σε πλοία που ακολουθούν τη συγκεκριμένη διαδρομή.
Από τις αρχές Σεπτεμβρίου, όμως, το καθεστώς άλλαξε. Τα χρονικά περιθώρια περιορίστηκαν σε δύο slots την ημέρα, ενώ στα πλοία μπορεί να δίνεται συγκεκριμένη ώρα για την έναρξη της διέλευσης, όπως για παράδειγμα στις 09.00. Την αλλαγή επιβεβαίωσε, σύμφωνα με τους FT, και η αμερικανική Κεντρική Διοίκηση (CENTCOM).
Πίσω από τη νέα τακτική βρίσκεται όχι μόνο η απειλή ασφαλείας αλλά και το κόστος διατήρησης συνεχούς στρατιωτικής παρουσίας στον αέρα. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, η εναέρια προστασία μπορεί να κοστίζει έως και 75.000 δολάρια την ώρα, καθιστώντας εξαιρετικά απαιτητική τη διατήρηση κάλυψης σε 24ωρη βάση.
Για τη ναυτιλία, το αποτέλεσμα είναι ότι το Ορμούζ αποκτά χαρακτηριστικά ενός στρατιωτικά ελεγχόμενου συστήματος προγραμματισμού διελεύσεων. Όσο περισσότερα tankers συγκεντρώνονται για να περάσουν μέσα στα διαθέσιμα χρονικά παράθυρα, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος δημιουργίας ουρών στις προσβάσεις του στενού, μεγαλύτερων χρόνων αναμονής και πρόσθετου λειτουργικού κόστους.
Η σημασία της εξέλιξης είναι ιδιαίτερη για την ελληνόκτητη ναυτιλία, η οποία διαθέτει ισχυρή παρουσία στα μεγάλα δεξαμενόπλοια. Για έναν operator VLCC ή Suezmax, η επιχειρησιακή εξίσωση γίνεται πλέον πιο σύνθετη: πέρα από την αξιολόγηση του κινδύνου, το ασφαλιστικό κόστος και τις οδηγίες των ναυλωτών, πρέπει να συνυπολογίζεται και αν το πλοίο μπορεί να φθάσει εγκαίρως στο συγκεκριμένο slot ώστε να εξασφαλίσει αμερικανική κάλυψη. Έτσι, ένα στενό που υπό κανονικές συνθήκες λειτουργεί ως βασική λεωφόρος των παγκόσμιων ενεργειακών ροών αποκτά στην πράξη έναν ακόμη περιορισμό χωρητικότητας. Το Ορμούζ παραμένει διαθέσιμο για ναυσιπλοΐα, αλλά η ασφαλέστερη διέλευση των tankers γίνεται πλέον με το ρολόι στο χέρι.
Διαβάστε ακόμη
Αυτοκατανάλωση: το νέο στοίχημα για φθηνότερο ρεύμα σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις
Οδηγός επιβίωσης: 10 δεξιότητες που πρέπει να αναπτύξετε στην εποχή της ΑΙ
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.