Μια διαφορετική εικόνα για το πραγματικό πρόβλημα των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου αποτυπώνουν τα στοιχεία της AXSMarine. Η ζήτηση στην Ασία και κυρίως στην Κίνα εξακολουθεί να υπάρχει. Εκείνο που έχει διαταραχθεί είναι η αλυσίδα μεταφοράς, με τα Στενά του Ορμούζ να λειτουργεί πλέον ως το βασικό σημείο συμφόρησης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας, με ημερομηνία αναφοράς την 15η Αυγούστου 2026, συνολικά 76,9 εκατ. βαρέλια ιρανικού αργού βρίσκονται πάνω σε 47 πλοία στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου, ανατολικά και δυτικά του Ορμούζ. Περίπου επτά στα δέκα πλοία είναι VLCC, γεγονός που δείχνει και το μέγεθος των ποσοτήτων που έχουν εγκλωβιστεί στην εφοδιαστική αλυσίδα. Η γεωγραφική κατανομή των φορτίων είναι αποκαλυπτική. Δυτικά του Ορμούζ παραμένουν 37,1 εκατ. βαρέλια, ενώ άλλα 39,8 εκατ. βαρέλια βρίσκονται ανατολικά των Στενών, στον Κόλπο του Ομάν.
Στη δυτική πλευρά βρίσκονται 21 πλοία, εκ των οποίων τα 17 είναι VLCC, με μέσο φορτίο 1,77 εκατ. βαρέλια. Ανατολικά του Ορμούζ καταγράφονται 26 πλοία, με το μέσο φορτίο να περιορίζεται στα 1,53 εκατ. βαρέλια. Η σταδιακή μείωση του μεγέθους των φορτίων όσο το πετρέλαιο κινείται προς την Ασία αποτελεί, κατά την AXSMarine, ένδειξη αναδιανομής μέσω ship-to-ship μεταφορτώσεων και όχι απλώς συσσώρευσης αργού σε πλωτές αποθήκες.
Η εικόνα αποκτά μεγαλύτερη σημασία εάν συγκριθεί με τις ποσότητες που βρίσκονται ήδη στην Ασία. Τον Αύγουστο τα ιρανικά φορτία σε ασιατικά ύδατα ανέρχονταν σε 40,9 εκατ. βαρέλια, δηλαδή σχεδόν τα μισά από όσα εξακολουθούν να βρίσκονται γύρω από το Ορμούζ. Η διαδρομή των αποθεμάτων μέσα στο 2026 δείχνει πόσο γρήγορα άλλαξε η αγορά. Τα ιρανικά φορτία που βρίσκονταν σε πλωτή αποθήκευση στην Ασία είχαν φτάσει τα 44,4 εκατ. βαρέλια τον Δεκέμβριο του 2025, πριν υποχωρήσουν στα 22,8 εκατ. τον Φεβρουάριο. Από εκείνο το σημείο όμως άρχισαν να αυξάνονται κάθε μήνα. Έως τα τέλη Ιουλίου είχαν φτάσει τα 46 εκατ. βαρέλια, ξεπερνώντας ακόμη και το επίπεδο του προηγούμενου Δεκεμβρίου. Η προσωρινή αμερικανική εξαίρεση από τις κυρώσεις, η οποία άνοιξε στις 22 Ιουνίου και διήρκεσε τρεις εβδομάδες, επιτάχυνε μια διαδικασία συσσώρευσης που είχε ήδη ξεκινήσει μήνες νωρίτερα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η αύξηση των ιρανικών ποσοτήτων συνέβη την ώρα που η συνολική ποσότητα αργού πάνω σε πλοία στην Ασία ακολουθούσε την αντίθετη κατεύθυνση. Από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο το συνολικό crude on water στην περιοχή μειώθηκε κατά 23,6%, ενώ η πλωτή αποθήκευση υποχώρησε κατά 30,6%.
Ο Ιούλιος αποτέλεσε εξαίρεση, καθώς οι ποσότητες αργού σε μεταφορά αυξήθηκαν κατά 22,4% σε σχέση με τον Ιούνιο, καταγράφοντας τον υψηλότερο όγκο από τον Φεβρουάριο. Τον Αύγουστο, όμως, η κίνηση αντιστράφηκε απότομα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Ασιάτες αγοραστές σταμάτησαν να παίρνουν ιρανικό πετρέλαιο. Τα στοιχεία δείχνουν ότι τον Αύγουστο η πλωτή αποθήκευση μειώθηκε κατά 7,6%, ενώ το αργό που βρισκόταν σε μεταφορά υποχώρησε πολύ περισσότερο, κατά 18,9%. Εάν οι διυλιστές είχαν κλείσει την πόρτα στα φορτία, η ποσότητα σε πλωτή αποθήκευση θα έπρεπε να αυξάνεται. Συνέβη το αντίθετο. Με άλλα λόγια, το πρόβλημα φαίνεται να βρίσκεται περισσότερο στην ποσότητα πετρελαίου που καταφέρνει να κινηθεί προς την Ασία παρά στην τελική απορρόφησή του.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η εικόνα στις κινεζικές παράκτιες ζώνες. Τον Αύγουστο οι ποσότητες ιρανικού αργού που βρίσκονταν εκεί μειώθηκαν κατά 45%, από 16,3 εκατ. σε μόλις 9 εκατ. βαρέλια. Την ίδια περίοδο, οι ποσότητες γύρω από τη Malacca αυξήθηκαν κατά 6%. Πρόκειται, σύμφωνα με την ανάλυση, για την πρώτη καθαρή ένδειξη μέσα στη χρονιά ότι τα αποθηκευμένα φορτία αρχίζουν πραγματικά να εκφορτώνονται. Μόνο από τις κινεζικές ζώνες απορροφήθηκαν μέσα σε έναν μήνα 7,3 εκατ. βαρέλια, ενώ στη Σιγκαπούρη προστέθηκαν μόλις 1,7 εκατ. βαρέλια. Η AXSMarine επισημαίνει ακόμη ότι, βάσει πληροφοριών που κυκλοφορούν στην αγορά, τα περισσότερα από τα βαρέλια που βρίσκονται σε πλωτή αποθήκευση έχουν ήδη πουληθεί. Αυτό ενισχύει την εκτίμηση ότι η ζήτηση παραμένει παρούσα και ότι το βασικό εμπόδιο βρίσκεται νωρίτερα στην αλυσίδα.
Το πλεονέκτημα για τους Κινέζους διυλιστές είναι πλέον και γεωγραφικό. Ένα φορτίο από τη Malacca χρειάζεται περίπου μία εβδομάδα για να φτάσει σε κινεζικό λιμάνι, έναντι περίπου τριών εβδομάδων από τον Κόλπο και ακόμη περισσότερο για σαουδαραβικό φορτίο που αναγκάζεται να ακολουθήσει τη μακρά διαδρομή γύρω από την Αφρική.
Η εικόνα που προκύπτει, επομένως, δεν είναι μιας ενιαίας τεράστιας «δεξαμενής» ιρανικού πετρελαίου που περιμένει αγοραστή. Είναι περισσότερο μια ουρά δύο σταδίων: δεκάδες εκατομμύρια βαρέλια περιμένουν γύρω από το Ορμούζ για να κινηθούν ανατολικά, ενώ όσα έχουν ήδη φτάσει κοντά στην Κίνα αρχίζουν σταδιακά να απορροφώνται από την αγορά. Και όσο αυτή η ανισορροπία διατηρείται, το Ορμούζ παραμένει ο κρίσιμος κρίκος για τις ιρανικές ροές πετρελαίου προς την Ασία.
Διαβάστε ακόμη
Ο πόλεμος των drones: Αυτά που κάνουν τη διαφορά στο πεδίο μάχης στην Ουκρανία
«Πέφτει σύρμα»: Οι απίθανες πατέντες στο κρυφτό με εφορία και επιθεώρηση εργασίας
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.