Το πετρέλαιο βγαίνει από τον Περσικό Κόλπο με τον ταχύτερο ρυθμό από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, ακόμη και καθώς η πρόσφατη αύξηση των επιθέσεων απειλεί τη ροή. Το κόστος για να βγει από εκεί είναι δυσθεώρητο: έως και 40 εκατ. δολάρια για ένα ταξίδι λίγων ημερών.
Για τους πετρελαιοπαραγωγούς του Κόλπου, αξίζει τον κόπο, σύμφωνα με τη Wall Street Journal. Το να μείνει το πετρέλαιο εγκλωβισμένο εξακολουθεί να είναι οικονομικά χειρότερο από το να επωμιστούν το κόστος των ναύλων και να το πουλήσουν με μικρότερα περιθώρια κέρδους.
Έτσι, οι παραγωγοί εντός του Κόλπου έχουν στραφεί στη ναύλωση πολύ μεγάλων δεξαμενόπλοιων μεταφοράς αργού, γνωστών ως VLCC, για να πραγματοποιούν το επικίνδυνο ταξίδι. Τα δεξαμενόπλοια εισέρχονται στον Περσικό Κόλπο μέσω των Στενών του Ορμούζ, φορτώνουν στα λιμάνια εκεί, εξέρχονται ξανά από τα στενά και στη συνέχεια μεταφορτώνουν το πετρέλαιο σε άλλο πλοίο που περιμένει ακριβώς έξω από τη θαλάσσια δίοδο.
Αυτά είναι τα νέα οικονομικά δεδομένα των Στενών, όπου ένας πολεμικός πυρετός κέρδους έχει ωθήσει τους παραγωγούς να αποδέχονται πρωτοφανή κόστη ναύλων μόνο και μόνο για να συνεχίσει να κινείται το αργό. Oι πλοιοκτήτες καταγράφουν κέρδη που συγκαταλέγονται στα υψηλότερα που έχει δει ο κλάδος εδώ και δεκαετίες και οι ναυτικοί που πραγματοποιούν την επικίνδυνη διέλευση αμείβονται όσο ποτέ άλλοτε.
Αυτές οι οικονομικές ανταμοιβές συνοδεύονται από σημαντικούς κινδύνους. Έπειτα από αρκετές ημέρες ηρεμίας, επτά πλοία έχουν πληγεί από τις 28 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με τον οργανισμό U.K. Maritime Trade Operations, ο οποίος συνδέεται με το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό. Ορισμένα από αυτά τα δεξαμενόπλοια έχουν ταυτοποιηθεί ως πλοία που πραγματοποιούσαν τέτοια δρομολόγια, σύμφωνα με εταιρείες θαλάσσιας ασφάλειας.
Αυτού του είδους δρομολόγια δεν ήταν απαραίτητα πριν από τον πόλεμο. Όταν όμως η Τεχεράνη άρχισε να πλήττει εμπορικά πλοία στα Στενά, αγοραστές στην Ασία και αλλού ήταν απρόθυμοι να στέλνουν τα δικά τους πλοία για να παραλαμβάνουν πετρέλαιο από το εσωτερικό του Κόλπου. Τώρα οι πετρελαιοπαραγωγοί καταβάλλουν από 30 έως 40 εκατ. δολάρια για ένα ταξίδι μετ’ επιστροφής μέσα και έξω από το Ορμούζ —ή 15 έως 20 δολάρια ανά βαρέλι, χωρίς την ασφάλιση— σύμφωνα με ναυλομεσίτες.
«Για πολλούς πλοιοκτήτες, η σημερινή αγορά δημιουργεί έσοδα σε επίπεδα που σπάνια έχουν παρατηρηθεί στην πρόσφατη ιστορία του κλάδου», δήλωσε ο Δημήτρης Μανιάτης, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας διαχείρισης ναυτιλιακού κινδύνου Marisks.
Η απευθείας μεταφορά πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο στις παγκόσμιες αγορές είναι επίσης ακριβότερη από ποτέ, γεγονός που ενισχύει την ελκυστικότητα των συγκεκριμένων δρομολογίων. Το κόστος ναύλωσης ενός υπερδεξαμενόπλοιου για ταξίδι από τον Περσικό Κόλπο στην Κίνα ξεπέρασε τα 1,2 εκατ. δολάρια την ημέρα στα τέλη Σεπτεμβρίου. Την παραμονή του πολέμου, το κόστος αυτό ήταν περίπου 231.400 δολάρια την ημέρα, σύμφωνα με την εταιρεία ναυτιλιακών δεδομένων Clarksons Research. Στις αρχές Ιανουαρίου, κόστιζε λιγότερο από 40.000 δολάρια την ημέρα.
Αυτή η πρωτοφανής συνθήκη στην αγορά δεν αφήνει ανεπηρέαστους ούτε τους ναυτικούς. Σε όσους δέχονται να πραγματοποιήσουν αυτά τα ταξίδια σε εμπόλεμη ζώνη —πολλοί από την Ινδία, τις Φιλιππίνες και την Κίνα— προσφέρονται αμοιβές δύο ή και τρεις φορές υψηλότερες από τον συνήθη μηνιαίο μισθό τους. Μια εταιρεία στελέχωσης πλοίων με έδρα τη Σαντόνγκ προσφέρει ακόμη και έως 25.000 δολάρια για ένα ταξίδι μετ’ επιστροφής ως επιβράβευση, σύμφωνα με ναυτικούς και αγγελίες πρόσληψης που είδε η Wall Street Journal. Για τα κατώτερα πληρώματα μηχανής και τους δόκιμους, τα 25.000 δολάρια μπορεί να αντιστοιχούν σε αποδοχές μεγαλύτερες από έναν ολόκληρο χρόνο εργασίας.
«Δεδομένων των εκατομμυρίων που βγάζουν αυτή τη στιγμή, αυτό δεν είναι απολύτως τίποτα για τους πλοιοκτήτες», δήλωσε ο Ρίτσαρντ Μάθιους, διευθυντής συμβουλευτικών υπηρεσιών και έρευνας στη ναυλομεσιτική E.A. Gibson.
Το εμπόριο κυριαρχείται σήμερα από λίγους πλοιοκτήτες, μεταξύ των οποίων η νοτιοκορεατική Sinokor και η Dynacom του Έλληνα δισεκατομμυριούχου Γιώργου Προκοπίου. Ωστόσο, μικρότεροι εφοπλιστές, ανάμεσά τους ιδιοκτήτες παλαιότερων πλοίων που στο παρελθόν μετέφεραν πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα και τη Ρωσία, έχουν μπει πλέον και σε αυτή την αγορά, σύμφωνα με ναυλομεσίτες. Εφόσον τα πλοία αυτά καταφέρουν να εξασφαλίσουν ασφαλιστική κάλυψη, σε περίπτωση ολοσχερούς καταστροφής τους οι πλοιοκτήτες μπορούν να αποζημιωθούν για το σύνολο της αξίας τους, κάτι που ενδέχεται να αποτελεί καλύτερη οικονομική επιλογή από το να χρειαστεί τελικά να τα στείλουν για διάλυση, ανέφεραν.
Η εξασφάλιση ασφάλισης μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη.
«Όταν βλέπουμε αυτά τα πλοία να εισέρχονται στην ασφαλιστική αγορά, αξιολογούμε τις δυνατότητες του διαχειριστή. Έχει ξανακάνει αυτού του είδους τη δραστηριότητα; Ποιος θα διαχειριστεί το πλοίο; Έχει διασυνδέσεις στην αγορά ώστε να επισκευάσει αυτά τα πλοία εάν πληγούν;» δήλωσε ο Σουντίπ Κέρα, επικεφαλής του κλάδου θαλάσσιων ασφαλίσεων στην Beazley, μια παγκόσμια ασφαλιστική εταιρεία.
Διαβάστε ακόμη
Goldman Sachs: «Καμπανάκι» στις κυβερνήσεις – Μειώστε τις δαπάνες για να πέσει το κόστος δανεισμού
Πώς τα Sebago έγιναν κλασικό παπούτσι της ανδρικής γκαρνταρόμπας
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.