Σε «λογική εξωδικαστικού» η λειτουργία των servicers – Οι νέοι κανόνες Πιερρακάκη που αλλάζουν τις ρυθμίσεις | Ειδήσεις για την Οικονομία

Έναν «light» εξωδικαστικό μηχανισμό, με αυστηρούς κανόνες, συγκεκριμένες προθεσμίες και πραγματική λογοδοσία των servicers, επιβάλλει το νέο θεσμικό πλαίσιο για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους.

Η αλλαγή ξεκινά από τρία στοιχεία που μεταβάλλουν πλήρως τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργούν οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων απέναντι στους υπερήμερους δανειολήπτες: δεν θα μπορούν να ζητούν υπέρογκες προκαταβολές για να προχωρήσουν σε ρύθμιση, δεν θα μπορούν να παραβιάζουν ενεργές ρυθμίσεις χωρίς να αντιμετωπίζουν βαριές συνέπειες και θα πρέπει να αιτιολογούν την οφειλή και όλες τις επιμέρους χρεώσεις της μέχρι τελευταίου σεντ.

Η αλλαγή είναι ουσιαστική, καθώς η διμερής ρύθμιση οφειλών περνά από ένα περισσότερο ευέλικτο και σε μεγάλο βαθμό διαπραγματευτικό πλαίσιο σε μια τυποποιημένη διαδικασία με σαφείς κανόνες, προθεσμίες και συνέπειες. Ο οφειλέτης θα μπορεί να υποβάλλει αίτηση και πλήρη φάκελο στον πιστωτή ή τον servicer και ο τελευταίος θα υποχρεούται να απαντήσει εντός τριών μηνών, υποβάλλοντας είτε πρόταση βιώσιμης ρύθμισης είτε αιτιολογημένη απόρριψη. Ο οφειλέτης θα έχει έναν μήνα για να ανταποκριθεί και η συνολική διαδικασία θα πρέπει να ολοκληρώνεται το αργότερο μέσα σε έξι μήνες. Η νέα διαδικασία θα λειτουργεί ανεξάρτητα από την προσφυγή ή μη στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, παρέχοντας ουσιαστικά μια δεύτερη, απλούστερη οδό για τη ρύθμιση της οφειλής.

Το πρώτο μεγάλο «φρένο» αφορά τις προκαταβολές. Μέχρι σήμερα το ύψος της προκαταβολής μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης και, σύμφωνα με καταγγελίες που έχουν καταγραφεί, σε αρκετές περιπτώσεις έφτανε σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, ακόμη και πάνω από 30% ή 50% της οφειλής. Για έναν δανειολήπτη που βρίσκεται ήδη σε οικονομική αδυναμία, μια τέτοια απαίτηση μπορούσε να ακυρώσει στην πράξη κάθε προσπάθεια ρύθμισης. Με το νέο πλαίσιο θεσπίζεται ανώτατο όριο 15% στην προκαταβολή που μπορεί να ζητηθεί για την επίτευξη διμερούς ρύθμισης. Το όριο μπορεί να είναι ακόμη χαμηλότερο όταν προκύπτουν ιδιαίτερες συνθήκες οικονομικής δυσχέρειας, κοινωνικά κριτήρια ή ειδικά προβλήματα υγείας. Η λογική είναι ότι η προκαταβολή δεν θα μπορεί πλέον να χρησιμοποιείται ως δυσανάλογο εμπόδιο για την επίτευξη μιας συμφωνίας που ο οφειλέτης θα μπορεί στη συνέχεια να εξυπηρετήσει.

Παράλληλα, η πρόταση ρύθμισης θα πρέπει να είναι κατάλληλη, βιώσιμη και τεκμηριωμένη. Δεν θα αρκεί μια γενική εμπορική προσφορά. Θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την εισοδηματική κατάσταση και την περιουσία του οφειλέτη και να εξηγεί τα δεδομένα στα οποία βασίζεται. Όπου είναι δυνατό να διαμορφωθούν δύο εναλλακτικές λύσεις, θα πρέπει να υποβάλλονται δύο προτάσεις. Με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος θα καθορίζονται οι ελάχιστες πληροφορίες που θα πρέπει να περιλαμβάνει η πρόταση, ώστε ο οφειλέτης να μπορεί να αντιλαμβάνεται με σαφήνεια γιατί του προτείνεται συγκεκριμένη δόση, διάρκεια ή άλλη μορφή ρύθμισης.

Οι συνέπειες από την παραβίαση των συμβάσεων

Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή αφορά τον συνεπή οφειλέτη. Η νέα φιλοσοφία είναι ότι από τη στιγμή που έχει συμφωνηθεί μια ρύθμιση και ο οφειλέτης την τηρεί, ο πιστωτής δεν μπορεί να την παρακάμπτει ή να λαμβάνει ταυτόχρονα μέτρα εναντίον του. Όσο η ρύθμιση είναι ενεργή και τηρείται, απαγορεύονται η καταγγελία της, η έκδοση ή εκτέλεση διαταγής πληρωμής, η κατάσχεση και η συνέχιση πλειστηριασμού. Η προστασία καλύπτει και την περίπτωση κατά την οποία ο οφειλέτης δεν καταβάλλει μια δόση επειδή ο πιστωτής ή ο servicer δεν του έχει χορηγήσει τα αναγκαία στοιχεία για την εξυπηρέτηση της ρύθμισης.

Εδώ όμως βρίσκεται ίσως η πιο σημαντική αλλαγή: η απαγόρευση συνοδεύεται από πραγματικές και οικονομικά μετρήσιμες κυρώσεις. Εάν ο πιστωτής ή ο servicer παραβιάσει την προστασία, οι σχετικές πράξεις προβλέπεται να είναι αυτοδικαίως άκυρες. Παράλληλα, προβλέπεται πίστωση υπέρ του οφειλέτη ποσού ίσου με πέντε μηνιαίες δόσεις, καθώς και πεντάμηνη παράταση της ρύθμισης χωρίς επιβαρύνσεις. Προβλέπεται επίσης αποκατάσταση των συνεπειών της παράνομης ενέργειας, ενώ στον παραβάτη μπορεί να επιβληθεί διοικητικό πρόστιμο από 50.000 έως 500.000 ευρώ. Σε περίπτωση επανάληψης της παράβασης προβλέπονται αυξημένες εποπτικές συνέπειες. Έτσι, η τήρηση της ρύθμισης δεν αποτελεί πλέον απλώς ζήτημα καλής πρακτικής, αλλά συνδέεται με ένα συγκεκριμένο καθεστώς κυρώσεων.

Πλήρης διαφάνεια για την οφειλή

Το τρίτο στοιχείο είναι η πλήρης διαφάνεια ως προς την ίδια την οφειλή. Ο δανειολήπτης θα μπορεί να ζητά χωρίς επιβάρυνση αναλυτική εικόνα του χρέους του: τις συμβάσεις και τις τροποποιήσεις τους, το ιστορικό των καταβολών, τον τρόπο υπολογισμού του επιτοκίου, το κεφάλαιο, τους τόκους, τις προμήθειες και κάθε άλλη επιβάρυνση. Δεν θα αρκεί πλέον να γνωρίζει ο οφειλέτης ένα συνολικό ποσό. Θα πρέπει να μπορεί να διαπιστώσει πώς αυτό το ποσό προέκυψε και πώς μεταβλήθηκε διαχρονικά.

Τα στοιχεία θα πρέπει να παρέχονται μέσα σε 45 ημέρες, όταν δεν είναι ήδη πλήρως διαθέσιμα μέσω του συστήματος προσωποποιημένης πληροφόρησης. Και η υποχρέωση αυτή δεν θα είναι χωρίς συνέπειες: εάν ο πιστωτής δεν ανταποκριθεί στην προθεσμία, προβλέπεται αναστολή της τοκοφορίας μέχρι την πλήρη χορήγηση των στοιχείων. Με τον τρόπο αυτό η διαφάνεια αποκτά άμεση οικονομική σημασία. Ο servicer δεν θα μπορεί να καθυστερεί την παροχή κρίσιμων στοιχείων και ταυτόχρονα να συνεχίζει να επιβαρύνει την οφειλή με τόκους.

Στο ίδιο πνεύμα εντάσσεται και η διεύρυνση της προστασίας από τη διόγκωση παλαιών ληξιπρόθεσμων οφειλών. Η προστασία που συνδέεται με τις διατάξεις των νόμων 2789/2000 και 3259/2004 διευρύνεται για δάνεια και πιστώσεις που βρίσκονται σε καθυστέρηση τουλάχιστον 90 ημερών, χωρίς τους προηγούμενους περιορισμούς ως προς το ύψος ή τη φύση του δανείου. Η βασική επιδίωξη είναι να μπει όριο στη διαρκή διόγκωση μιας παλαιάς οφειλής από τόκους και επιβαρύνσεις και να υποχρεωθούν οι πιστωτές και οι εταιρείες διαχείρισης να προσαρμόζουν τις απαιτήσεις τους χωρίς ο οφειλέτης να χρειάζεται να προσφύγει προηγουμένως στα δικαστήρια.

Αυστηρότερες υποχρεώσεις πριν από τον πλειστηριασμό

Η νέα αρχιτεκτονική περιλαμβάνει επίσης αυστηρότερες υποχρεώσεις πριν από έναν πλειστηριασμό. Προβλέπεται ότι τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από τη διενέργειά του θα πρέπει να έχει υποβληθεί στον οφειλέτη κατάλληλη, βιώσιμη και τεκμηριωμένη πρόταση ρύθμισης. Η πρόταση θα πρέπει να στηρίζεται στα πραγματικά οικονομικά δεδομένα του οφειλέτη και να λαμβάνει υπόψη το εισόδημα και την περιουσιακή του κατάσταση. Στόχος είναι να προηγείται μια πραγματική και τεκμηριωμένη προσπάθεια ρύθμισης πριν από την αναγκαστική εκτέλεση.

Παράλληλα, αυξάνονται οι απαιτήσεις διαφάνειας και λογοδοσίας των ίδιων των servicers. Το υφιστάμενο καθεστώς αδειοδότησης και εποπτείας βάσει του ν. 5072/2023 συμπληρώνεται με υποχρεώσεις δημόσιας πληροφόρησης για τα οικονομικά μεγέθη, την εταιρική διακυβέρνηση, τα χαρτοφυλάκια που βρίσκονται υπό διαχείριση, τα αποτελέσματα της διαχείρισης και τον χειρισμό των παραπόνων των δανειοληπτών. Παράλληλα, κάθε servicer θα πρέπει να υποβάλλει στην Τράπεζα της Ελλάδος ετήσιο σχέδιο στρατηγικής διαχείρισης απαιτήσεων, με στοιχεία για τις προβλεπόμενες εισπράξεις, τις στρατηγικές ανά κατηγορία απαίτησης, τους απαιτούμενους πόρους, το κόστος, τους κινδύνους και τους δείκτες απόδοσης.

Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά και ο έλεγχος στις τιτλοποιήσεις που συνδέονται με το πρόγραμμα «Ηρακλής». Προβλέπεται ετήσιος ανεξάρτητος διαχειριστικός έλεγχος για τους servicers που διαχειρίζονται αυτές τις απαιτήσεις, με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, τις αμοιβές και τα έξοδα των εμπλεκόμενων προσώπων και του διαχειριστή. Περίληψη των πορισμάτων θα δημοσιοποιείται, ενώ η πλήρης έκθεση θα διαβιβάζεται στις αρμόδιες αρχές και στην Τράπεζα της Ελλάδος. Με αυτόν τον τρόπο προστίθεται ένας επιπλέον μηχανισμός ελέγχου στη διαχείριση χαρτοφυλακίων που συνδέονται με κρατικές εγγυήσεις.
Τέλος, διευρύνεται το πλαίσιο προστασίας των ευάλωτων οφειλετών, καθώς προβλέπεται η επέκταση του σχετικού χαρακτηρισμού, με τα ίδια εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, σε γονείς ή νόμιμους φροντιστές εξαρτώμενων τέκνων με πιστοποιημένο ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67%. Πρόκειται για παρέμβαση που διευρύνει το πεδίο των προσώπων που μπορούν να τύχουν της ειδικής προστασίας και των σχετικών δυνατοτήτων ρύθμισης.

Ποια προβλήματα ενδέχεται να αντιμετωπίσουν οι servicers

Ακριβώς σε αυτό το σημείο αρχίζει και ο “προβληματισμός” των servicers. Στην αγορά εκτιμάται ότι μία από τις μεγαλύτερες πρακτικές δυσκολίες που θα δημιουργήσει το νέο πλαίσιο είναι η υποχρέωση για πλήρη και αναλυτική ανασύσταση της οφειλής, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις δανείων και πιστώσεων που έχουν πωληθεί και μεταβιβαστεί πολλές φορές. Οι διαδοχικές μεταβιβάσεις χαρτοφυλακίων από τράπεζα σε τράπεζα και στη συνέχεια σε funds και servicers έχουν δημιουργήσει σε αρκετές περιπτώσεις σύνθετες αλυσίδες δεδομένων. Συμβάσεις, τροποποιήσεις, κινήσεις λογαριασμών, καταβολές, τόκοι και επιβαρύνσεις μπορεί να έχουν καταγραφεί σε διαφορετικά πληροφοριακά συστήματα, γεγονός που καθιστά δυσκολότερη την πλήρη ανασύσταση του ιστορικού μιας απαίτησης.

Το πρόβλημα εκτιμάται ότι είναι εντονότερο στις καταναλωτικές πιστώσεις, όπου υπάρχουν μεγάλος αριθμός παλαιών απαιτήσεων και χαρτοφυλάκια που έχουν αλλάξει χέρια περισσότερες από μία φορές. Και εδώ δημιουργείται μια ιδιαίτερη αντίφαση για τους διαχειριστές: ακριβώς αυτές οι πιστώσεις είναι μεταξύ εκείνων στις οποίες μπορεί να υπάρξει σημαντικό περιθώριο για «κούρεμα» και επομένως για την επίτευξη μιας βιώσιμης ρύθμισης, αλλά ταυτόχρονα είναι και εκείνες στις οποίες μπορεί να απαιτείται η μεγαλύτερη προσπάθεια για να τεκμηριωθεί με ακρίβεια το πώς διαμορφώθηκε το σημερινό υπόλοιπο.

Για τους servicers, επομένως, η υποχρέωση να εξηγείται η οφειλή μέχρι τελευταίου ευρώ δεν αποτελεί μόνο μια νέα υποχρέωση ενημέρωσης. Απαιτεί σε αρκετές περιπτώσεις την αναζήτηση και διασταύρωση στοιχείων που μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετικά αρχεία ή να αφορούν προηγούμενους κατόχους της απαίτησης. Πρέπει να μπορεί να αποτυπωθεί με ακρίβεια ποιο ήταν το αρχικό κεφάλαιο, ποιες καταβολές πραγματοποιήθηκαν, ποιοι τόκοι υπολογίστηκαν, ποιες επιβαρύνσεις προστέθηκαν και πώς διαμορφώθηκε το τελικό υπόλοιπο.

Ωστόσο, η απαίτηση είναι απολύτως εύλογη και διαχρονική.

Ο προβληματισμός, μάλιστα, δεν σταματά στις νέες ρυθμίσεις. Ένα δεύτερο σημαντικό ζήτημα για τους διαχειριστές είναι ότι το νέο πλαίσιο μπορεί να οδηγήσει σε επαναδιαπραγμάτευση ακόμη και δανείων στα οποία έχει ήδη επιτευχθεί συμφωνία, εφόσον αυτή δεν ανταποκρίνεται στους νέους κανόνες ή δεν πληροί τις απαιτήσεις που τίθενται για την τεκμηρίωση, την προκαταβολή και τη βιωσιμότητα της ρύθμισης. Αυτό δημιουργεί έναν πρόσθετο επιχειρησιακό φόρτο για τους servicers, καθώς δεν θα πρέπει μόνο να διαχειριστούν τις νέες αιτήσεις, αλλά ενδέχεται να χρειαστεί να επανεξετάσουν μέρος των υφιστάμενων πρακτικών και συμφωνιών τους.

Στην αγορά υπάρχει, ως εκ τούτου, η εκτίμηση ότι το νέο πλαίσιο μπορεί να δυσκολέψει, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, τη διαδικασία των ανακτήσεων. Η θέση αυτή αποδίδεται στους ίδιους τους διαχειριστές, οι οποίοι εκτιμούν ότι ο περιορισμός των προκαταβολών και οι αυξημένες απαιτήσεις τεκμηρίωσης μειώνουν ορισμένα από τα περιθώρια που είχαν μέχρι σήμερα στη διαπραγμάτευση. Από την άλλη πλευρά, η λογική των νέων ρυθμίσεων είναι ότι μια χαμηλότερη προκαταβολή μπορεί να καταστήσει εφικτή μια ρύθμιση η οποία διαφορετικά δεν θα επιτυγχανόταν καθόλου. Επομένως, η πραγματική επίδραση στις ανακτήσεις θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο οι νέοι κανόνες θα οδηγήσουν σε περισσότερες βιώσιμες ρυθμίσεις και μικρότερες αθετήσεις ή σε περιορισμό των ποσών που εισπράττονται άμεσα.

Συγκριτικός πίνακας ισχύοντος και προτεινόμενου πλαισίου

Θεματική	Ισχύον πλαίσιο	Προτεινόμενες ρυθμίσεις	Ουσιαστική μεταβολή
1. Διμερής ρύθμιση οφειλών	Η διαδικασία βασίζεται κυρίως στον Κώδικα Δεοντολογίας του ν. 4224/2013, με στάδια επικοινωνίας, συλλογής στοιχείων και εξέτασης λύσεων ρύθμισης.	Θεσπίζεται αυτοτελής, τυποποιημένη και νομοθετικά δεσμευτική διαδικασία, ανεξάρτητη από την προσφυγή στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό.	Μετάβαση από τη διαδικασία του Κώδικα Δεοντολογίας σε δεσμευτική διαδικασία με συγκεκριμένες προθεσμίες και συνέπειες.
2. Χρονοδιάγραμμα διμερούς ρύθμισης	Δεν προβλέπεται ενιαίο και δεσμευτικό συνολικό χρονοδιάγραμμα αντίστοιχο με το προτεινόμενο.	Απάντηση του πιστωτή εντός 3 μηνών, ανταπόκριση του οφειλέτη εντός 1 μήνα και ολοκλήρωση της διαδικασίας το αργότερο εντός 6 μηνών.	Καθιερώνεται σαφές και ελέγξιμο χρονοδιάγραμμα.
3. Πρόταση ρύθμισης	Η εξέταση λύσεων ρύθμισης πραγματοποιείται στο πλαίσιο της υφιστάμενης διαδικασίας και των κανόνων που εφαρμόζει ο πιστωτής.	Η πρόταση πρέπει να είναι κατάλληλη, βιώσιμη και τεκμηριωμένη, με αναφορά στην περιουσιακή και εισοδηματική κατάσταση του οφειλέτη. Προβλέπεται δυνατότητα υποβολής δύο εναλλακτικών προτάσεων, όπου αυτό είναι εφικτό.	Ενισχύεται η τεκμηρίωση, η διαφάνεια και η συγκρισιμότητα της πρότασης ρύθμισης.
4. Προκαταβολή για ρύθμιση	Το ύψος της προκαταβολής αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών.	Θεσπίζεται ανώτατο όριο προκαταβολής 15%, με δυνατότητα χαμηλότερου ποσοστού σε ειδικές περιπτώσεις οικονομικής δυσχέρειας ή βάσει κοινωνικών και υγειονομικών κριτηρίων.	Καθιερώνεται νομοθετικό ανώτατο όριο στην προκαταβολή.
5. Προστασία κατά τη διάρκεια ενεργής ρύθμισης	Υφίστανται δυνατότητες προστασίας μέσω των επιμέρους διαδικασιών ρύθμισης, χωρίς το σύνολο των ειδικών συνεπειών που προβλέπονται με τη νέα ρύθμιση.	Κατά τη διάρκεια ενεργής ρύθμισης απαγορεύονται, υπό τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, η καταγγελία, η έκδοση ή εκτέλεση διαταγής πληρωμής, η κατάσχεση και η συνέχιση πλειστηριασμού.	Ενισχύεται η προστασία του οφειλέτη κατά τη διάρκεια της ενεργής ρύθμισης.
6. Παραβίαση της προστασίας του οφειλέτη	Δεν προβλέπεται αντίστοιχο ενιαίο σύστημα αυτοδίκαιων οικονομικών και διοικητικών συνεπειών.	Προβλέπονται ακυρότητα σχετικών πράξεων, πίστωση ποσού ίσου με 5 μηνιαίες δόσεις, 5μηνη παράταση της ρύθμισης και διοικητικό πρόστιμο €50.000–€500.000.	Η προστασία συνδέεται με συγκεκριμένες οικονομικές και διοικητικές συνέπειες σε περίπτωση παραβίασης.
7. Διαφάνεια και εποπτεία servicers	Υπάρχει ήδη καθεστώς αδειοδότησης και εποπτείας από την Τράπεζα της Ελλάδος, καθώς και υποχρεώσεις ενημέρωσης και χειρισμού παραπόνων.	Προβλέπονται αυξημένες υποχρεώσεις δημόσιας διαφάνειας, δημοσιοποίηση στοιχείων, στοιχεία για χαρτοφυλάκια και παράπονα και ετήσιο σχέδιο στρατηγικής διαχείρισης απαιτήσεων.	Ενισχύονται η δημόσια λογοδοσία και ο στρατηγικός εποπτικός έλεγχος των servicers.
8. Τιτλοποιήσεις «Ηρακλής»	Υφίστανται μηχανισμοί παρακολούθησης και υποβολής αναφορών για τις τιτλοποιήσεις με κρατική εγγύηση.	Προστίθεται ετήσιος ανεξάρτητος διαχειριστικός έλεγχος, μεταξύ άλλων για αμοιβές και έξοδα, με δημοσιοποίηση περίληψης των πορισμάτων.	Προστίθεται συστηματικός και ανεξάρτητος έλεγχος της διαχείρισης των συγκεκριμένων τιτλοποιήσεων.
9. Πληροφόρηση για την οφειλή	Υφίστανται υποχρεώσεις ενημέρωσης και παροχής στοιχείων στους οφειλέτες.	Κατοχυρώνεται ειδικό δικαίωμα για αναλυτική εικόνα της οφειλής: κεφάλαιο, τόκοι, επιβαρύνσεις, προμήθειες, συμβάσεις και ιστορικό πληρωμών.	Η υποχρέωση ενημέρωσης αποκτά ειδική διαδικασία και συγκεκριμένο περιεχόμενο.
10. Προθεσμία παροχής στοιχείων	Δεν προβλέπεται ενιαία ειδική προθεσμία με την προτεινόμενη έννομη συνέπεια.	Τα στοιχεία πρέπει να παρέχονται εντός 45 ημερών. Σε περίπτωση μη ανταπόκρισης προβλέπεται αναστολή της τοκοφορίας μέχρι την πλήρη χορήγησή τους.	Η πληροφόρηση συνδέεται με συγκεκριμένη προθεσμία και οικονομική συνέπεια για τον πιστωτή.
11. Ανώτατο όριο διόγκωσης παλαιών ληξιπρόθεσμων οφειλών	Υφίστανται οι προβλέψεις των ν. 2789/2000 και 3259/2004, με συγκεκριμένους περιορισμούς ως προς την εφαρμογή τους.	Επεκτείνεται η προστασία σε δάνεια και πιστώσεις με καθυστέρηση τουλάχιστον 90 ημερών, χωρίς τους προβλεπόμενους περιορισμούς ως προς το ύψος ή τη φύση της οφειλής.	Διευρύνεται το πεδίο εφαρμογής του περιορισμού στη διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών.
12. Ευάλωτοι οφειλέτες – ΑμεΑ	Υφίσταται ειδική αντιμετώπιση για οφειλέτες με αναπηρία, υπό συγκεκριμένα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.	Επεκτείνεται ο χαρακτηρισμός του ευάλωτου οφειλέτη, με τα ίδια κριτήρια, σε γονείς ή νόμιμους φροντιστές εξαρτώμενων τέκνων με πιστοποιημένη αναπηρία ≥67%.	Διευρύνεται ο κύκλος των προσώπων που μπορούν να υπαχθούν στην ειδική προστασία.