Οι αγορές πετρελαίου δυσκολεύονται να εκτιμήσουν κατά πόσον η νέα δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ για «ενεργειακή εκεχειρία» μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας θα μπορούσε να συμβάλει στην άμβλυνση της παγκόσμιας κρίσης πετρελαίου που επιδεινώνεται, καθώς η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται.
Τον Μάρτιο, ο ΙΕΑ χαρακτήρισε τον πόλεμο στο Ιράν ως τη «μεγαλύτερη διακοπή εφοδιασμού στην ιστορία της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου». Ενώ οι διαταραχές στην προμήθεια αργού πετρελαίου συνεχίστηκαν τους επόμενους μήνες, το ενδιαφέρον έχει πλέον στραφεί στη μείωση της προσφοράς ντίζελ και στην αύξηση του κόστους των καυσίμων, με τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ να απέχουν μόλις λίγες εβδομάδες.
Ο Τραμπ έχει καταφύγει επανειλημμένα σε εκεχειρίες και προσωρινές παύσεις των εχθροπραξιών για να κατευνάσει τις συγκρούσεις, αλλά φαίνεται ότι η επίτευξη εκεχειρίας έχει αποδειχθεί συχνά πολύ ευκολότερη από τη διατήρησή της. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τον πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν: Οι περίοδοι εκεχειρίας, συμπεριλαμβανομένης μιας παύσης δύο εβδομάδων τον Απρίλιο και του «μνημονίου κατανόησης» τον Ιούνιο, έχουν επανειλημμένα δώσει τη θέση τους σε νέες επιθέσεις που δεν δείχνουν κανένα σημάδι επιβράδυνσης.
Ακόμη και αν το τελευταίο σχέδιο εκεχειρίας του Τραμπ εξαλείψει μέρος της γεωπολιτικής απειλής για τον εφοδιασμό καυσίμων που προέρχεται από τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, δεν μπορεί να αναπληρώσει αμέσως τα εκατοντάδες εκατομμύρια βαρέλια που αντλήθηκαν από τα παγκόσμια αποθέματα κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Μήνες έκτακτων αποδεσμεύσεων έχουν εξαντλήσει σημαντικά το Στρατηγικό Απόθεμα Πετρελαίου (SPR) των ΗΠΑ. Το SPR διέθετε περίπου 415 εκατομμύρια βαρέλια αργού πριν από την έναρξη της σύγκρουσης τον Φεβρουάριο, σε σύγκριση με μόλις 282 εκατομμύρια βαρέλια στις αρχές Οκτωβρίου.
Οι ροές πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ ανακάμπτουν από τα χαμηλότερα επίπεδα διακοπών που προκάλεσε ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν. Ωστόσο, οι ροές διυλισμένων προϊόντων παραμένουν σε μεγάλο βαθμό περιορισμένες, με τα αποθέματα ντίζελ να είναι πολύ περιορισμένα. Τα έξοδα των δεξαμενόπλοιων επίσης εκτοξεύονται στα ύψη και οι επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές στη Ρωσία και τη Σαουδική Αραβία συνεχίζονται.
Το κόστος μεταφοράς ενός φορτίου με VLCC από τη Μέση Ανατολή προς την Κίνα έχει εκτοξευθεί στα 35 δολάρια περίπου ανά βαρέλι, σε σύγκριση με μόλις 3 δολάρια ανά βαρέλι στις αρχές του 2026, σύμφωνα με την JP Morgan. Τα ναύλα από την ακτή του Κόλπου των ΗΠΑ προς την Κίνα έχουν φτάσει τα 41 δολάρια ανά βαρέλι, από 6 δολάρια ανά βαρέλι πριν από τον πόλεμο.
Ο Τραμπ προσέφερε ένα σημάδι ελπίδας την Κυριακή, όταν κήρυξε ενεργειακή εκεχειρία μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, αναφέροντας ότι και τα δύο μέρη συμφώνησαν να σταματήσουν τις επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές. Ωστόσο, η Μόσχα απέρριψε τη συμφωνία και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει επιτευχθεί κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τη Wall Street Journal. Οι τιμές του πετρελαίου σημείωσαν άνοδο μετά την αποκάλυψη, σύμφωνα με το MarketWatch.
Διαβάστε ακόμη
Γιάννης Κοτζιάς: Η ναυτιλία «όπλο» στις γεωπολιτικές συγκρούσεις
Πώς η ΑΙ απορροφά τον παγκόσμιο πλούτο
Συνέντευξη για δουλειά: Η ερώτηση του εργοδότη που έχετε δικαίωμα να μην απαντήσετε
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.